Die Albanische Polizei verhaftet 4 Terroristen, mit 100 kg Militär Sprengstoff

Viele Killer Gruppen wurden inzwischen verhaftet und Gruppen, wo man Anschläge buchen konnte, was ein Salih Berisha Verbrecher Geschäfts Modell war.

Alle Verhafteten sind ehemalige Militärs unter Arben Imani und Salih Berisha und aus Nord Albanien.

banda e tritolit me logo

Explosive-selling gang arrested
20/05/2014

Explosive-selling gang arrested<br /><br /><br /><br />

The Police has seized a considerable amount of C4 explosive, the biggest ever caught by the Albanian authorities.

Four people, two from Kruja and two from Tirana, were arrested by the Tirana police during an operation at the Sadik Petrela street, while trying to sell the explosive.

Ilir Dhimo, 36, and Pellumb Daci, 46, both from Kruja; Emild Taku, 27, and Artur Cello, 40, both from Tirana, tried to flee from the police but failed/

“We seized the biggest amount of explosive. We hit a specialized criminal group. Four people were arrested and more than 100 kilograms of C4 have been seized. All the suspects were caught on the act, and they all tried to flee during the arrest. The police searched their residences and found 98 kilograms of explosive, detonators, mine triggers, etc. The police is investigating in cooperation with the Prosecution”, declared the Director of the Tirana Police, Ardian Cipa.

After searching their homes, the police seized as evidence:

• C4, 96  kg
• Detonators, 37 kg
• Mine triggers    3744 pieces
• Detonation capsules    2927 pieces
• Electronic detonation capsules 387 pieces
• Copper electronic detonation capsules 101 pieces
• Plastic boxes   521 pieces
• A considerable amount of various detonators
• 200 meters of detonating fuse

 

Der Mafia Präsident von Albanien hat nicht nur die Polizei und Justiz zerstört, als „Sigurime“ Mann, sondern stellte enge Verwandte von 2 der höchsten Richter ein, die nun im Präsidenten Palast beschäftig sind, ebenso viele Kriminelle aus Nord Albanien, weil man dann Immunität hat. Klientel Politik ohne Ende und Zerstörung der Justiz. Ein klarer Interessen Konflikt bei einer Entscheidung, welche der Präsident beantragt hat. Trotzdem traten die beiden Richter nicht zurück.

Justiz ist unerwünscht bei den Verbrecher Clans in Albanien und das Wort Reform dient zur Huldigung an die Internationalen, welche damit zufrieden sind, das man sich Urteile bei Idioten kauft, welche sich Richter nennen.

20 Maj, 2014

Meta kërkon dorëheqjen e gjyqtarëve të Kushtetueses të lidhur me Nishanin

gjyq222Kuvendi kërkon përjashtimin e gjyqtares Altina Xhoxhaj dhe kolegut të saj Vladimir Kristo në shqyrtimin e një ankese të Presidentit Bujar Nishani për shkarkimin e kreut të ILDKP-s Zana Xhuka.

“Rezulton se Arben Idrizi bashkëshort i gjyqtares Altina Xhoxhaj dhe Olsi Kristo i biri i gjyqtarit Vladimir Kristo, janë punësuar në institucionin e presidentit të republikës, respektivisht në pozicionin e sekretarit të përgjithshëm dhe të këshilltarit ligjor. Për rrjedhojë Presidenti i Republikës inicuesi kësaj çështje, i cili nëpërmjet kërkesës së paraqitur  pretendon cënimin e drejtëpërdrejtë të ushtrimit të kompetencave të tij, rezulton të jetë njëherazi punëdhënës i bashkëshortit të gjyqtares zonjës Altina Xhoxhaj dhe i djalit të gjyqtarit Vladimir Kristo – thuhet në kërkesën e Kuvendit.

Si bazë ligjore të konfliktit të interesit mes gjyqtarëve të kësaj cështje Kuvendi në kërkesë citon ligjin numër 8577 datë 10.2.2000 për organizimin dhe funksionimin e Gjykatës Kushtetuese të republikës së Shqipërisë neni 36 shkronja b ku thuhet: “Gjyqtari i Gjykatës Kushtetuese është i detyruar të heqë dorë nga shqyrtimi i çështjes konkrete kur “Për shkak të lidhjeve fisnore apo lidhjeve të tjera me pjesmarrësit në gjykim vihet në dyshim objektiviteti i tij”.

Për sa më sipër në kushtet kur gjyqtarët Altina Xhoxhaj dhe Vladimir Kristo nuk kanë hequr dorë nga shqyrtimi i kësaj çështje, ndihemi të obliguar që t’i drejtohemi rregullave që parashikon neni I i ligjit të sipërcituar për t’i kërkuar Gjykatës Kushtetuese, përjashtimin e tyre nga shqyrtimi kësaj cështje – thotë shkresa e Kuvendit http://www.ama-news.al/meta-kerkon-doreheqjen-e-gjyqtareve-te-kushtetueses-te-lidhur-nishanin/

Der Terrorist und Verbrecher im Kosovo: Sami Lushtaku wurde verhaftet und konnte fliehen

Liebling der UNMIK Verbrecher, NATO Terroristen und korrupten EU Demokratie Aufbauer, wo es viele Artikel gibt. Im Mai verhaftet und nun konnte er bei einem Krankenhaus Aufenthalt entfliehne, womit Alles über die Kosovo Polizei gesagt ist.

Natürlich demonstrieren die Banditen und Mord Anhänger auf Freilassung denn bei 15 Jahren Westlicher Kultur bringen, kennt man nur das primitive Banditentum.

sami

(16:10) Prishtinë, 20 maj – (E plotësuar) Familjarë dhe persona tjerë, përkrahës të grupit të ashtuquajtur “Grupi i Drenicës”, kanë nisur të përleshen verbalisht me gazetarë.

Siç raporton gazetarja e “Kohës Ditore” që gjendet në QKUK, familjarët dhe të afërmit e “Grupit të Drenicës” i kanë larguar me dhunë gazetarët e mbledhur në QKU.

“Mos me pa xhiru ju, s’ish ardh puna deri qëtu”, kanë thënë ata, derisa kërcënimet ndaj mediave kanë vazhduar.

Ndërkohë, të gjithë gazetarët prezentë në QKUK tanimë janë larguar nga hapësira e QKUK-së dhe janë duke qëndruar para hyrjes.

Koha.net mëson gjithashtu se largimi i gazetarëve ka ardhur me urdhër të vajzave të Sami Lushtakut.

© KOHA.net

 

Qendra Korrektuese konfirmon arratisjen e Lushtakut e të tjerëve

(15:22) Prishtinë, 20 maj – (E plotësuar) Vazhdojnë tregimet për arratisjen e të dyshuarve të Grupit të Drenicës nga ambientet e QKUK.
Dëshmitarët i thanë Koha.net se Lushtaku kur u arratis kishte vendosur një kasketë, kishte të veshura xhinse dhe një duks të kaltër të çelët.
Burime të afërta me QKUK pohojnë se personi që siguronte dhomën ku ishte i vendosur Sami Lushtaku ishte familjar i tij.

 

(15:22)Prishtinë, 20 maj – (E plotësuar) Nga ambientet e QKUK raportohet për forca shtesë të policisë, që sapo kanë mbërri aty. Përforcimet lidhen me rastin e Grupit të Drenicës, një numër i të cilëve ishte aty për kurim.

Paqartësi rreth Sami Lushtakut e të tjerëve nga Grupi i Drenicës, të cilët pritej të transferoheshin nga Burgu i Dubravës në Burgun e pjesës veriore të Mitrovicës. Sa thonë që ai është arratisur nga ambientet e QKUK, ku ai ishte vendosur në njësinë koronare, të tjerë e të afërm thonë se ai ende ndodhet në dhomat e QKUK. Policia vazhdon të jetë aty e pranishme dhe duke kontrolluar ambientet.

Drejtori për siguri i Shërbimit Korrektues për Kosovën, Sokol Zogaj, i ka konfirmuar KosovaPress se Ismet Haxha, Sami Lushtaku dhe Sahit Jashri janë arratisur sot nga QKUK-ja rreth orës 13:30.
Ndërkohë të afërmit e familjes Lushtaku, u kanë thënë medieve se ai ndodhet brenda hapësirave të QKUK. Këtë ia ka pohuar Koha.net djali i Lushtakut, Mergimi. Por, një dëshmitare, e cila pohon se ndodhet në QKUK tash 7 javë për të shoqëruar nënën e sëmurë thotë të ketë parë me sytë e saj arratisjen e tij sot rreth orës dhjetë.
Po ashtu raportohet se në dhomën ku ka qenë i vendosur Lushtaku në njësinë koronare është parë edhe Bekim Haxhiu, i njohur me nofkën Kamishi. Nuk dihet pse.

(14:30)Lushtaku mund të jetë larguar qysh mbrëmë nga QKUK

Prishtinë, 20 maj – (I plotësuar) Vazhdojnë të mbahen të rrethuara nga forca policore objektet e QKUK, në kërkim të Sami Lushtakut, pjesëtar i Grupit të Drenicës, i dyshuar për krime lufte, i cili me të tjerët duhej të transferohej në Burgun e pjesës veriore të Mitrovicës.
Jozyrtarisht burime i kanë thënë Koha.net se Lushtaku është larguar qysh mbrëmë nga QKUK.
Nuk ka njoftime për të dyshuar as të arrestuar rreth këtij rasti, shumë diskreditues për Policinë e Kosovës.

 

(E plotësuar) – EULEX-i nuk e ka ndryshuar vendimin për transferimin në Burgun e Mitrovicës Veriore të “Grupit të Drenicës”, që mbahet në paraburgim tash e një vit…

May 14

Kosovo Ex-Guerrillas Escape From Detention

Three former Kosovo Liberation Army guerrillas accused of war crimes during the 1990s conflict have gone on the run after escaping from a clinic in Pristina where they were being treated.

Arben Sylejmani
BIRN

Pristina

Sami Lushtaku and his lawyer.

Former fighters Sami Lushtaku, Ismet Haxha and Sahit Jashari absconded from the University Clinic Centre in Pristina on Tuesday after refusing to be transferred to a prison in the northern city of Mitrovica.

“The defendants are on the run,” confirmed Shemsi Hajrizi, the head of Kosovo’s prison service.

Lushtaku, the mayor of Skenderaj/Srbice, and the two other men, all KLA fighters from the wartime guerrilla cell known as the Drenica Group, are charged with torturing and mistreating prisoners at a KLA detention centre in Likovc/Likovac in 1998.

They had been in detention on remand since May last year and were initially held in the Dubrava Prison in the Peja/Pec region before being transferred to the Pristina clinic for treatment several weeks ago.

On Monday, a judge from the EU rule-of-law mission decided to transfer them to a jail in Mitrovica.

But Hajrizi warned that it could be dangerous to move them to the Mitrovica prison because two high-profile Serbs are being held there.

“We want guarantees for their lives,” Hajrizi said.

Serb politician Oliver Ivanovic and retired police colonel Dragoljub Delibasic are in custody in the Mitrovica jail over allegations of involvement in alleged war crimes during the fighting between ethnic Albanian rebels and Belgrade’s forces in 1999, as well as killings that took place after the Kosovo conflict ended.

Tahir Rrecaj, the defence lawyer for Jashari, said he had not been informed that his client is on the run.

The Kosovo police declined to comment.

Ramush Haradinaj, Hashim Taqi, Ilaz Selimi, Ahmed Krasniqi (Haradinaj’s enemy), Setmir Krasniqi (organized crime) Muxhar Basha, Snu Lumaj, Ismet Bexhet, Remi Mustafa, Nazmi Bekteshi, Xhimshit Osmani, Ramadan Dermaku, Luzim Aliju i Baylush Rustemi. All are connected to imam Omar Behmen. Their funding comes from various sources, but all have in common the Swiss enterprise called “Phoenix,” owned by Qazim Osmonaj. Another man worth mentioning is Abdullah Duhayman, a Saudi citizen, the founder of the “Islamic Balkan Center” Zenica, Bosnia. Duhayman is one of the main contacts and financiers of Ekrem Avdiu of Kosovska Mitrovica, a veteran of the Bosnian war and the founder of UCK’s mujahid’din unit “Abu Bakr Sadeq.”
http://whitepaper.prohosts.org/whitepaper.htm

fatosklosibinladen0002hr0.jpg

Albanian Secret Service Chief Fatos Klosi in 16.5.1998 in der “Albania” durch den Albanischen Geheimdienst Chef Fatos Klosi: KLA (UCK) is financed by Bin Laden

bekanntlich engste Partner der Deutschen Politiker!

mehr Info und Vorgeschichte über den ausgewiesenen Hodscha:

http://balkanblog.org/2010/03/03/
Dieser Italienische General, musste täglich den Dreck aufräumen, den die NATO und Partner der Deutschen Berufs Kriminellen der Grünen- und Roten Partei täglich mit ihren Partner organisierten.

Ein Italienischer General zum Thema und Partner der Deutschen und NATO


General Mauro Del Vecchio

We were Finding Bodies of Killed Serbs Every Morning
Report by Blic Online
Mauro Del Vecchio, former general of Italian Army who led the unit of 7,000 soldiers which entered Serbian Kosovo and Metohija province in June 1999, after the end of NATO air strikes on Serbia, told Italian weekly Panorama that during the first three weeks of his mandate “reports about the found bodies of killed Serbs and Roma were coming to his desk each morning”, but that was a taboo subject they were not allowed to speak about with journalists.
“The killing continued later but not as frequently. Those that have not fled Kosovo were under permanent risk to be killed or raped. Deserted Serbian houses were leveled to the ground or set on fire. Albanians were attacking the churches and monasteries, too. Their goal was to erase every trace of Serbian presence in Kosovo”, Del Vecchio said.
After commanding NATO Multinational Brigade North in Bosnia and Herzegovina (March-October 1997), General Del Vecchio was assigned commander of NATO Kosovo Force of the Multinational Brigade West in southern Serbian province of Kosovo and Metohija. He is today a representative of Democratic Party in the Italian Senate.
Magazine Panorama published for the first time photographs of Serbian victims taken by the KFOR Italian soldiers in 1999.
“Nobody was taking Serbian bodies that were left in all possible places. Mothers and wives of abducted Serbs were pleading for their loved ones to be found, but the majority of them have never been found, including those that were killed”, General Del Vecchio said.
……………….
http://de-construct.net/e-zine/?p=4360

http://news.bbc.co.uk/olmedia/110000/images/_114625_interview_with_kla%27s_jakup_krasniqi_grab_300.jpg
 Sami Lushtaku ** (heute Bürgermeister der zuständigen Stadt von (Srbica -Skenderaj) hat heute den Iman von dem zur Stadt gehörenden Gemeinde Marina, verhaften lassen,  nachdem eine Petition von 5.000 Leuten eingereicht wurde, das der Iman Kinder missbraucht. Vorgeschichte: unten

Die Balkan Mafia von Kelmendi bis Damir Fazllic zur EBRD Bank und dem AAEF – Kumbari nga Beogradi

financed by: Worldbank, EBRD Bank, IFC und EIB Bank

Mit dem kriminellen Debakel in der Ukraine, im Balkan sowieso hat die gesamte Welt begriffen, das die Aufbauhelfer, ausl. Finanz Inistute, oft die Botschafter selber nur Kriminelle Partner suchen, welche sich Politker nennen: Die vollkommen falschen Wirtschafts Lehren, der Privatisierung haben überall nur krmiinellen Strukturen geschaffen.

Vollkommen korrumpiert von den US Firman, wie BAT anderen Zigaretten Firmen vor über 20 Jahren schon mit Banken und Firmen auf Zypern. Man macht weiter.

Cannabis und Zigaretten Schmuggel ohne Ende im vom Westen korrumpiertenn Albanien

just criminals: US Botschafter Frank Wisner,

Die Ivica Toncev Mafia und Partner des Naser Kelmendi: Gericht gab Zijad Turkovic 40 Jahre Haft in Bosnien

Albanian organised crime has reached the United States, creating partnerships with the Gambino, Genovese, and Luchese families to facilitate specific crimes.……………….

Setimes

Godfather of the Bosnia Mafia and Security Minister: Fahrudin Radončić and his Partner Mafia Boss: Naser Kelmendi

Kumbari nga Beogradi

19 maj 2014

Postuar më: 19 Maj, 2014 tek Lajme Flash

kumbari

Ramiz Kelmendi, me të rënë gongu i përfundimit të betejës parlamentare, pra sapo u mbyll një legjislaturë, nga disa e suksesshme dhe nga disa një kohë e shkuar kot, bëri shpallen e tij publike: divorcin nga partia që e kishte deleguar si deputet, pra nga Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës, e drejtuar nga Ramush Haredinaj. ishte një divorc politik i papritur, kur, për më tepër, vendin si deputet i parlamentit ai e kishte “ fituar” jo edhe aq përmes biznesit të tij të stërmadh dhe ende të paditur si duhet, por edhe përmes 400 mijë eurove që kishte dhënë si donacion për mbrojtjen e zotit Haredinaj në gjyqin e Hagës. Shumë kush mendoi se tani, pasi kishte qenë i detyruar të mbante mbi vete nje mandat parlamentar, ai më në fund do të kthehej tek bizneset e tij, në të cilat janë përfshirë më shumë se 1 mijë e shtatëqind punëtorë, nga të cilët një e treta janë pejanë.

Por, për lexuesit në Shqipëri, emri i Ramiz Kelmendit, si shumë të tjerëve, nuk do të thotë thuajse asgjë. Le ta bëjmë të qartë. ai është drejtuesi i korporatës ELKOS Grup , njëra nga më të mëdhatë në Kosovë, dhe njëkohësisht është njëri ndër më të pasurit e saj. Së bashku me biznesmenin tjetër, Ekrem Lluka, ata janë dy nga njerëzit më të fuqishëm ekonomikisht në Kosovë, por edhe me një ndikim të ndjeshëm edhe në jetën politike, dhe kjo e fundit, edhe pse nuk duket, ndjehet kur tunden paksa perdet e skenës së politikës. Para luftës në Kosovë, Ramiz Kelmendi, nuk njihej si një dorë e fuqishme ekonomike dhe as si një njeri i politikës. Lidhjet e tij nuk ishin as me qarqet e politikës paqtuese, por as me lëvizjen çlirimtare. Për të dyja palët, sepse në fakt ishin dy palë, ai ishte një njeri i panjohur, por, si duket ai nuk ka qenë i panjohur për një lidhje tjetër, e cila, shumë shpejt pas luftës, do të bëhej e njohur. Ramiz Kelmendi do të kishte një zanafillë  Në botën e biznesit, e cila, megjithëse deri më sot ende nuk është ndriçuar si duhet, ajo e kishte një portë të madhe në botën serbe të mafias politike dhe ekonomike, sidomos të asaj që kishte rrënjë të hershme në Kosovë, njëkohësisht, një portë të vogël në vetë strukturat e Kosovës. Herë pas here ai i ka mëshuar fort portës së madhe, përmes së cilës edhe ka bërë bizneset më të rëndësishme.

 

Me Bogoljubin fuqiplotë

Sipas gazetës serbe «Kurir», një gazetë me lidhje të ndjeshme qeveritare dhe mbështetëse e  pasfijeve të nëntokës së politikës, ai, Kelmendi, është bashkëpunëtor i biznesmenit serb Kariq, me të cilin administrojnë një zingjir supermarketesh në Kosovë, të njohur përmes shkurtesës serbe ETC, Ekonomski Tregovinski Center. Bashkëpunëtori i tij serb, Bogoljub Kariq, i njohur si njeriu i errësirës serbe në Kosovë, citohet më pas në informacionin e ofruar nga gazeta «Kurir», “është i lirë të tregtojë në Kosovë me shqiptarët”, dhe, në vise të ndryshme të saj ai ka ndërtuar disa shtëpi luksoze, disa nga të cilat ruhen pikërisht nga njerëzit e ofruar nga biznesmeni Ramiz Kelmendi. Rrjeti i supermarketeve të Kelmendit, më shumë se 80 për qind të artikujve që të ofron , janë të importit, por shumica

dërmuese e tyre është nga Serbia. Pra, dashje pa dashje, ai është ura e depërtimit masiv të mallrave serbe në Kosovë, sado që në mbledhjet parlamentare flitet aq shumë për largimin e tyre, por e gjithë kjo nuk do të kishte asnjë të keqe të  madhe, nëse gjithçka tjetër do të ishte në rregull. Cila gjë tjetër nuk është në rregull…le ta shohim më pas.

 

Karic - Kelmendi - Thaci

Një rreshtim befasues me Thaçin

Heshtja politike apo , më saktë, agjërimi politik i Ramiz Kelmendit, nuk mbajti aq gjatë. Befas ai u lajmërua si një njeri pranë Partisë Demokratike të Kosovës, e drejtuar nga zoti Thaçi. Një kalim i habitshëm, kur dihen krejt mirë se mes dy partive politike hendeku ka qenë i thellë, por, si duket, për biznesmenin kishte qenë shumë i ngushtë. Është e drejta e tij të ndryshojë, këtë të drejtë e ka kushdo, e për më tepër të ndryshojë drejtimet e tij politike.

Në fund të fundit era e zgjedhjeve të çon sërish nga një mundësi qëndrimi në pushtet e zotit thaçi, megjithëse kësaj here do të jetë shumë e vështirë, për të mos thënë se do të jetë një mision i pamundur. Kalimi i Kelmendit pranë PDK u mbështoll menjëherë me një fije misteri, çka edhe sot është ende mbi politikën e saj; por, për më tepër ajo u ndje si një kalim mjeshtëror i një njeriu i cili herë pas here kishte luajtur me sukses me fijet e politikës. Nga ana tjetër, zoti Haradinaj, u ndje i lehtësuar nga largimi i tij, dhe si duket ai ka ditur shumë më tepër nga ato që ka thënë publikisht. Njerëz të afërm me zotin Haradinaj kanë qenë shumë të qartë në deklarimet e tyre jo zyrtare, kur nuk kanë shprehur asnjë befasim për këtë largesë të tij, për më tepër, si asnjëherë më parë me ndonjë të larguar tjetër, qoftë edhe personalitet i njohur politik, janë ndjerë të lehtësuar.

Në listën e kandidatëve për deputetë të PDK, krejt aktuale, është edhe emri i Ramiz Kelmendit. Është diku në fillimet e saj, çka do të thotë se ai tani po bëhet shumë më i rëndësishëm se disa nga ata që kanë qenë pjesë themeluese e saj. Pra tashmë është i zyrtarizuar si pjesë e rëndësishme e kësaj partie dhe nesër mund të jetë përfaqësues politik i saj. Për vetë sistemin e zgjedhjeve në Kosovë, jam i bindur se ai do të jetë aty, jo vetëm se punëtorët e angazhuar pranë tij dhe familjet e tyre mund të votojnë për bosin, por edhe sepse veçantia e sistemit sjell deputet jo atë që e votojnë njerëzia, por atë që e përcaktojnë numëruesit. Është në rastet e pakta kur shprehja “ nuk ka rëndësi se si votojnë , por është e rëndësishme se kush i numëron votat», gjen terren në një vend ku demokracia është ende fillestare. Ramiz Kelmendi ka mundësi financiare për të blerë mjaft nga numëruesit, por kjo është çështje e  ndërgjegjes së tyre.

 

Ku e ka ‘hallin” Ramiz Kelmendi?

Tri rezultojnë pistat logjike përse Ramiz Kelmendi aderoi në PDK, duke e menduar atë fituese të zgjedhjeve.

Së pari, Ramiz Kelmendi, ELKOS Grup dhe struktura të tjera pas saj, synojnë të blejnë 75 për qind të aksioneve të Postë-telekomunikcionit të Kosovës, njësia më e madhe dhe më fitimprurëse në jetën ekonomike të Kosovës. Oferta e tyre është e hapur, veprimet janë të nëndheshme. Meqenëse nuk ia arriti duke qenë kundërshtar i Thaçit, mendohet se tani mund të jetë më i pranueshëm duke qenë pjesë drejtuese e Partisë në legjislativ dhe në ekzekutiv. ata që fshihen pas Kelmendit janë ende të padeshifrueshëm, por njeriu më i deshifrueshëm i tij, Bogoljub Kariq është ndoshta figura më kontraverse për të qenë sërish padron i një pjese të ekonomisë së Kosovës. Kjo do të ishte rikthimi i Serbisë në elementët kyq të ekonomisë, në strukturat strategjike të saj. Veç kësaj, në planet e Kelmendit dhe të strukturave pranë e rreth tij janë edhe privatizime të tjera jetike për Kosovën, por mbi të gjitha një shtrirje më e gjerë dhe më e koordinuar e biznesit serb në Kosovë. dhe, kjo rrjedhje e këtij biznesi ende nuk është qartësuar si duhet, ka qenë krejt e ligjshme apo edhe e nëndheshme; është bërë sipas të gjithë legjislacionit të Kosovës apo ka kaluar edhe përmes “Rojeve të urës”, është bërë nën dritën e diellit apo edhe nëpër terrinën e një bote të fshehtë.

Së dyti, sipas një deklarate të tij, i është ofruar posti i Ministrit të Ekonomisë në qeverinë e pas zgjedhjeve. Është një dëshirë e hershme e tij, dhe këtu nuk ka asgjë të keqe. Kushdo mund të ketë dëshira të tilla, është në normalitetin e gjithkujt. Ende pa qenë ministër, Kelmendi ka disa biznese të pandriçuara plotësisht, të cilat ende nuk kanë të sqaruara të gjitha të dhënat financiare dhe burimore. Posti i ministrit do e bënte të mundshme “pasaportizimin” e këtyre bizneseve dhe më pas, duke e parë se askush nuk u ndëshkua, përkundrazi u bë ministër,shumë të tjerë do të jenë në këtë vazhdë të pandriçuar. do të ishte jo në dobi të zhvillimeve normale në Kosovë, ku ende problemet janë të mëdha, që çështjet e ekonomisë dhe të zhvillimit të saj, privatizimet strategjike, degët e rëndësishme të ekonomisë të lihen në duar ku ende janë pikëpyetje të mëdha, dhe, mbi të gjitha, moraliteti i politikës do të ishte nën nivelin e zeros.

Cilido që do të kishte një biznes të pandriçuar në Kosovë do të kishte alibinë e një ministri biznesmen, për më tepër, do të kishin të drejtën e „qytetarisë“ së nëntokës ekonomike. Një staturë e tillë politike e ekonomike si Kelmendi duhet të qartësojë të gjitha rrugën e tij të zhvillimit të biznesit, të heqë çdo mjegull, dhe do të ishte mirë në se e gjitha do të ishte veçse një mjegull.

Së treti, dhe më e rëndësishmja. Prej disa kohe ka zëra nga burime të mirë-informuara për një paqartësi financiare në biznesin e madh të Kelmendit. Nuk bëhet fjalë për diçka të parëndësishme, përkundrazi, mos likuidimet nga ana e tij i detyrimeve financiare kapin shuma marramendëse, në mbi 100 milionë euro. Zëra të tjera pretendojnë se mund të jetë edhe dyfishi i tyre.

Burimet e mirë informuara dëshmojnë se aktualisht biznesi i Kelmendit ka për të shlyer detyrime të stërmëdha në buxhetin e shtetit të Kosovës, të cilat mund të sjellin rrënimin e një pjese të madhe të perandorisë së tij financiare. Nga ana tjetër, me shpejtësi, qeveria e Kosovës, në këtë fushatë zgjedhjesh, po mendon të miratojë një vendim, përmes së cilit, të gjitha bizneseve në Kosovë, pa përjashtim, tu falen detyrimet dhe borxhet që kanë ndaj shtetit të tyre. Kjo do të ishte edhe goma e shpëtimit për biznesin e Kelmendit. Edhe për rrjetin e bizneseve të tij. Kjo e fundit, ndoshta është edhe shkaku më themelor përse Kelmendi u ngut të futej nën çadrën e një partie të fuqishme, ndoshta më të fuqishmes në  Kosovë.

Mbetet vetëm të sqarohet se cili ishte haraçi që po paguan ai për të gjithë këtë. Kur mendon se vetëm për një pjesë të mbrojtjes së zotit Haradinaj në Gjykatën e Hagës ai pagoi 400 mijë euro, dhe mirë bëri, tani, vetëm mund të merret me mend, dhe nga kjo marrje mendsh mund të të ngrihen përpjetë leshrat e kokës. E ndoshta  mund te ketë diçka edhe më shumë se kaq…

Loja e ekonomisë me politikën ka filluar edhe në Kosovë. askush nuk ia di fundin. tregtimi i ideve dhe i njerëzve po bëhet normalitet, shitblerjet kanë filluar. Shumë vetë mund t’ia shohin hairin, Kosova do të jetë e humbur nga allishverishet në kurrizin e saj.

 

* * *

Kumbari i Beogradit dhe fijet që lidhen

REDAKSIONAL

Gazeta Dita orienton sot lexuesin e saj me një shkrim të sjellë nga dy kolegë gazetarë të Kosovës. Jemi në komunikim prej disa ditësh me  ta. Në medien ku punojnë ky shkrim nuk është ‘kualifikuar’ për botim. Për DITAn faktet dhe ngjarjet që orienton artikulli “Bota e fshehtë e një biznesmeni kosovar” kanë një rëndësi të dorës së parë. Arsyet do i rendisim një nga një më poshtë. Por më së pari, po sqarojmë se me kërkesë dhe vullnet të njëanshëm të dy kolegëve, emrat e tyre nuk do të ekspozohen në botimin e sotëm në Dita. Kërkesën për anonimat ata e justifikuan me faktin se porsa të bëhej ekspozimi i emrave të tyre do kuptohej dhe cila ishte redaksia dhe media kosovare që kishte bërë censurimin. “Jemi mjaftueshëm të ndërgjegjshëm se paraqitja e fakteve ka vlerë dhe jo revanshi ndaj një redaksie që na censuron sot por që na ka mbështetur prej vitesh”, -ishte shpjegimi i tyre. Shkrimi i dy kolegëve flet për një ndodhi që prek konjukturën politike dhe atë të biznesit në Kosovë. Cek kalimin e biznesmenit miliarder Ramiz Kelmendi nga radhët e partisë së Ramush Haredinajt drejt listës politike të PDK-së së Hashim Thaçit.

Ramiz Kelmendi është një biznesmen nga Peja që së bashku me biznesmenin tjetër pejan, Ekrem Lluka janë të njohur për lidhjet e hershme të biznesit me një ndër figurat më ndikuese të biznesit serb: Ljubomir Kariçin. Ky i fundit nuk është dosido, por është një MOGUL. Është biznesmeni serb, ose më saktë industrialisti serb që përfaqëson pararojën e strategjisë serbe të biznesit në rajon. dy janë lojtarët më të fortë të biznesit serb që kanë një valencë të tillë: Ljubomir Kariç dhe Miroslav Mishkoviç. Që të kuptohemi, nuk jemi në kontekstin e një paranoje ‘anti-serbe’ që shikon me dyshim prej manjaku rrugët e pafundme të biznesit apo këmbimin normal tregtar në një strukturë tregu që çdo ditë e më shumë po bëhet e përbashkët, duke synuar Bashkimin Evropian. Kjo është komplet diçka tjetër.

Miskovic - Mane - berisha

Problemi i cili i shfaq simptomat e veta dhe në Shqipëri në këtë rast flet për tjetër gjë, flet për strategji shtetërore të ekspansionit ekonomik serb mbi vendet e rajonit, me qëllim influencimin e tyre, kontrollin e tërthortë dhe vënien në dispozicion, si të konjukturës tregtare por dhe asaj politike. Bëhet fjalë për “vasalitet me stil” dhe këtu ndryshon puna. E duhet thënë se ‘stili’ që po përdoret në dy dekadat e fundit është tepër efikas, por dhe i sofistikuar.

Në mediet shqiptare mund të lexosh e të dëgjosh pa fund për bamirësitë e Bill Gates-it (pa harruar fotot e radhës së Kim Kardashianit), por shkruhet  shumë pak mbi faktorët rajonalë të biznesit dhe politikës të cilët luajnë fije të rëndësishme. Për shembull, pak kush e di se sot Kakomeja e shumë përfolur ka kaluar në pronësi të një bosi bullgar i hetuar për lidhje me mafien ruse dhe që njihet me nofkën “Kafka”.

Pak kush e di se një ndër koncesionet hidrike më të rëndësishme është përftuar nga biznesmeni kosovar Ekrem Lluka që në vitin 2009. Bëhet fjalë për koncesionin e “Tri Dukagjinëve” mbi lumin Shalë. Ortak në këtë sipërmarrje kishte ish-këshilltarin e Berishës, Petraq Milo dhe një kushëriri biznesmen të Berishës. Ekrem Lluka bashkë me Ramiz Kelmendin në Kosovë njihen si operatorë ekskluzivë të Bogoljub Kariçit.

Në Shqipëri, modeli më përfaqësues i imponimit të këtyre operatorëve ekskluzivë të shtetit serb me tagër biznesi është Samir Mane. ai arriti të vërë në pronësi koncesione strategjike në miniera, telekomunikacion, lotari, industri ushqimore, arriti të kapë patentën siguruese të pullave fiskale. Të gjitha arriti t’i kapë jo si një administrator që triumfoi nga nuhatja e tregut, por si një biznesmen që elitës politikë dhe qeverisëse, qeverisë Berisha, u dha ‘dy kova plot’ për të marrë më pas të gjithë burimin. Samir Mane është i lidhur në fije të shumëfishta me mogulin serb Miroslav Mishkoviç. Ky i fundit së bashku me Bogoljub Kariçin janë dhe dy emblemat e ekspansionit ekonomik të dirigjuar me akademi nga shteti serb.

Ju duket ndoshta shumë konspirative kur dëgjoni për strategji akademike? Nëse keni dyshime, hapni letrat,
shikojeni pak bilancin tregtar të Shqipërisë, Kosovës dhe më pas Serbisë. Shikoni se si biznese serbe, falë këtyre operatorëve kanë arritur të kapin dhe të kapilarizojnë drejt tyre aktivitete me fitim të garantuar. Shikoni si kanë paralizuar resurse të çmuara në bujqësi, energji, etj,  për t’i hapur rrugën eksportimit drejt Shqipërisë të produkteve me stampa serbe.

Stampa serbe nuk ka mbërritur në Shqipëri si pasojë e cilësisë së saj dhe triumfit në treg. Ajo është imponuar si pasojë e lëshimit që ka bërë konjuktura politike shqiptare, duke sjellë më pas dhe vasalitetin e tërthortë rajonal. Duke e parë në këtë kontekst shkrimi i dy kolegëve kosovarë ka një vlerë të padiskutueshme dhe përbën një orientim, një shqetësim dhe një zë që jep të dhëna për zhvillime dhe lëvizje që kanë  kuptim.

Mos prisni t’i lexoni tek New York times këto probleme, serbët e kanë akademinë me vete në çdo kohë, ja dinë pikat e dobëta sistemit ndërkombëtar globalist dhe përthyerjes që vjen nga oreksi i korporatave, ndaj dhe shpesh trokasin në Tiranë edhe me  mbështetjen e konjukturës së klaneve amerikane.

Po nuk besuat shikoni Damir Fazlliçin që vinte me koperturë nga Tom  Ridge, ose po të doni shikoni më në detaje dhe Samir Manen, ai disa projekte të rëndësishme i zhvillon në bashkëpunim me BERZH-in por edhe me ndihmën e Fondit Shqiptaro-amerikan të Ndërmarrjeve. Serbët janë në lojë, e kanë kuptuar mirë si funksionon, kanë nisur ekspansionin. Neve na ka mbetur vetëm të numërojmë monopolet e tyre në Shqipëri e Kosovë dhe të themi ndonjë fjalë, atje ku botimi ende nuk është i ndaluar. Fijet në Prishtinë e Tiranë po bëhen gjithnjë e më të forta, ndërsa bilancet tregtare shkojnë gjithnjë e më dobët. Llogaritë bëjini vetë. http://gazetadita.al/kumbari-nga-beogradi/

Dieses Schild aus 2001, Standort ca. da wo die erste Mercedes Niederlassung gebaut wurde, beweist. Das die US Immobilien Mafia, rund um den AAEF, American Bank of Albania, USAID, der Motor für die Betrugs Grundstücke und den Grund Stücks Diebstahl entlang der damals im Bau befindlichen Autobahn Durres – Tirana war, welche mehrfach im Korruptions Sumpf der Politiker unterging und eigentlich schon 1996 fertig gestellt sein sollte.

AAEF

AAEF Mafia 2000: autostrada Durres – Tirana: shit tokes

Der Albanian American Enterprise Fund (USAID finanziert), verkaufte wie hier mit einem Foto aus 2001 bewiesen ist, iillegal Gewerbe Grundstücke direkt an der Autobahn Durres- Tirana! Der AAEF, ist natürlich auch Partner im Bestechungs Geschäft mit Fatos Nano am Flugplatz, der KfW und DEG, was eines der peinlichsten Deutschen Bestechungs Geschäfte war, wo Hochtief inzwischen Allés verkaufte, und es in 2004, nicht einmal ein Gesetz, für Lizensen gab: (erst ab 2006)

Motor dieser Verbrecher Clans: Der USAID finanzierte AAEF Fond, mit dem US Gangster Michael Granoff, welche den Land Diebstahl wie den Finanz Betrug im US Modell des Betruges organisierten, inklusive der Geldwaesche mit der American Bank of Albania. 8.000 Tode gab es bisher mit dieser Land Raeuberei.

AAEF Mafia 2000: autostrada Durres – Tirana: shit tokes

  • Novice
  • Ne kupujte burek od ovih ljudi
17.07.2007.
Ne kupujte burek od ovih ljudi

Ramiz Delalić, u raji poznat kao Ćelo i Hadžija preselio je na ahiret. To, dakako, nije nikakva novica, kao niti činjenica da su Muhamed Ali Gaši i Naser Keljmendi, najistaknutije osobe tzv. albanske mafije u susjednoj nam BiH, postali vladari sarajevskih ulica. Još jedna bitka u ratu „albanske“ i starosjedilačke, sarajevske mafije, okončana je, dakle, trijumfom „albanaca“, čije fotografije iz policijske kartoteke donosimo na ovom mjestu. Tek toliko da, ako vas put nanese u Rajvosa, pripazite od koga kupujete sladoled, burek ili štogod jače

 


Muhamed Ali Gashi

Gospodin sa slike zove se Muhamed Ali Gashi, srednji je i najinteligentniji od trojice sinova Muhameda Gashia, koji je u Bosnu i Hercegovinu doselio iz Prizrena, najprije u Kakanj, a potom u Sarajevo. Ali Gashi ime je dobio po proslavljenom boksaču Muhamedu Aliju. Sarajevska čaršija doživljava ga kao šefa „albanske mafije“ u BiH. Nikad nije osuđivan za kriminalna djela kamatarenja, trgovinu drogom i ljudima, ubojstva, iznude, podmetanja eksploziva i slične nestašluke. Naprotiv, Muhamed Ali Gashi čist je kao suza, dok se ne dokaže suprotno. Stoluje u ulici Pehlivanuša, a kao njegov omiljeni hobi moglo bi se istaknuti vozikanje crvenog Ferrarija po sarajevskim ulicama. Nakon ubojstva Ramiza Delalića, Gashi se privremeno sklonio na sigurnu adresu, da bi se tjedan dana kasnije pojavio u Sarajevu i obavio razgovor s tužiteljstvom. Čvrstih dokaza koji bi potvrdili da je Gashi naručitelj Ćelinog ubojstva dakako nema. Prema tvrdnjama Delalićevog bliskog suradnika Amira Pašića Faće, Gashi je za Ćelino ubojstvo platio 300 tisuća konvertibilnih maraka.


Naser Keljmendi

Ova persona iz policijske kartoteke odaziva se na ime Naser Keljmendi. BiH policija smatra ga drugim čovjekom takozvane albanske mafije u Sarajevu. Sumnje i za sad samo sumnje kažu da je Keljmendi, uz Ali Gashia, jedna od jačih karika u krijumčarskom lancu na balkanskoj ruti heroina. Osim za trgovinu drogama, Keljmendija se sumnjiči i za razgranat posao kamatarenja i reketarenja sarajevskih poduzetnikaStoluje u hotelu „Casa Grande“ na Ilidži, oko kojeg se, prema pisanju sarajevskog tjednika Dani, često mogu vidjeti njegovi naoružani vojnici. Nasera Keljmendija smatraju jednim od najbogatijih ljudi u Sarajevu. Prije nego će postati bliski suradnici, Ali Gashi i Naser Keljmendi bili su u stanovitoj zavadi, a njihov susret pomirenja organizirao je kasnije ubijeni pripadnik zagrebačkog ogranka albanske mafije Lulzim Krasniqi. Sarajevskoj policiji, koja gori od želje čuti Naserovo mišljenje o ubojstvu Ramiza Delalića, Keljmendi je poručio da se nalazi na ljetovanju u Ulcinju.

Čovjek s fotografije zove se Lirim Bitiqi alias Svrka. BiH policija osnovano sumnja da je upravo on, u ulozi plaćenog hitmena, zajedno s još jednim suradnikom u Odobašinoj ulici odradio Ramiza Delalića Ćelu.Lirim Bitiqi star je 29 godina, državljanin je Srbije. Nakon Ćelinog ubojstva netragom je nestao iz Sarajeva. Kako stvari stoje, u BiH prijestolnici Bitiqi se neće pojavljivati do daljnjeg te nemajte straha da ćete doći u priliku kod istog naručiti dvije kugle sladoleda.

 

Ovom, pak, gospodinu ime je Naser Krujeziu. Nakon Ćelinog ubojstva istog su priveli policijski specijalci. Iz zatvora je pušten već nakon nekoliko dana, a njegov izlazak na slobodu izazvao je veliki skandal u BiH. Osumnjičeni pripadnik albanske mafije, naime, po izlasku se, pred TV kamerama, srdačno izljubio s jednim pravosudnim policajcem,što je istog dana emitirano u TV Dnevniku. Krujeziu stoluje u Zenici, gdje je vlasnik nekolicine ugostiteljskih objekata, zbog čega u BiH medijima spada u red takozvanih „kontroverznih poduzetnika„, što je zapravo eufemizam koji se u medijskom jeziku primjenjuje kad govorimo o kriminalcu nešto krupnijeg kalibra, kojem pravna država još uvijek nije uspjela „uzeti mjeru“.


Liridon Keljmendi

Mladom gospodinu ime je Liridon Keljmendi. Liridon je sin svoga oca Nasera. Policijske datoteke bilježe ga kao jednog osumnjičenih za dovođenje u opasnost života i imovine. Mladić se, naime, sa skupinom svojih drugara jednog dana raspucao po Ilidži, točnije kraj gore narečenog hotela „Casa Grande„. Sudeći po porijeklu i sklonosti vatrenom naoružanju, mladom Liridonu smiješi se velika karijera. Naravno, samo u slučaju da nadživi svoga oca Nasera Keljmendija. Također priveden nakon Delalićevog ubojstva.


Elvis Keljmendi

Elvis Keljmendi također je sin svoga oca Nasera, upućeni kažu – mlađi i gluplji sin. Spomenuti je također uhićen nakon Delalićevog ubojstva, da bi ga odvjetnici izvukli nekoliko dana kasnije. Kako stvari stoje, Naser Keljmendi ne mora se bojati da će obiteljsko ime biti zatrto eventualnom sačekušom neprijateljskog tabora čija bi mogao biti meta. Liridon i Elvis, naime, odavno su u prvoligaškoj formi.


Fuad Nikci – „vojnik“ takozvane albanske mafije uhićen u akciji nakon Delalićevog ubojstva


Fatmir Mujaj – „vojnik albanske mafije“ također uhićen nakon Delalićevog ubojstva


Almir Kukan

Almir Kukan nekadašnji je zenički policajac s podebljim dosjeom, kojeg se sumnjiči da je „vojnik albanske mafije“. Sarajevska čaršija doživljava ga kao tjelohranitelja Nasera Keljmendija.Osumnjičen za pokušaj ubojstva Sejde Bulića, sudionik više pucnjava u glavnom gradu BiH. Također uhićen nakon Delalićevog ubojstva. Na slobodu pušten nekoliko dana kasnije.

Amir Kasumic još je jedan od osumnjičenih za suradnju s takozvanom albanskom mafijom u Sarajevu. Sumnjičen za trgovinu drogom i niz eksplozija u glavnom gradu BiH. Kućni prijatelj Muhameda Alija Gašija i vlasnik agencije za iznajmljivanje automobila „Bon Voyage“, u par navrata uništavane podmetanjem eksplozivnih naprava.

 

US ambassador to Kosovo hired by construction firm he lobbied for

EU diplomat criticises way Christopher Dell pushed through deal for Bechtel Corporation to build controversial highway to Albania

Abgründe der KFW Geschäfte mit der Prominenz der Balkan Mafia wie: Damir Fazllic, Vuk Hamovic, Shkelzen Berisha

Wesley Clark, Kriegs Verbrecher und Profi Gangster trifft den Balkan Mafia Boss Damir Fazllic in Tirana 

Georg Soros und seine Betrugs Maschinerie

»Lumpen-Intelligenzija« der Aufbau Helfer

Die AlbPetrol Privatisierung im kriminellen Enterprise des Frank Wisner’s und Rezart Taci ist geplatzt

Im von der Weltbank ruinierten Hafen Durres in Albanien, wird der Mafiösen Container Scanner Firma die Lizenz ausgesetzt

Der UN-Embargo Bruch des Salih Berisha Bande, mit der Firma Firma Shqiponja-PD in 1993 und Geldwäsche und Betrug in 2013

DICITURA E FOTOS ME POSHTE:

Lulëzim Basha mes Granoff dhe përfaqësuesit të kompanisë lobuese për Berishën Podesta Group

2 Pergjigje per Granoff, i fundmi i Berishës në Uashington! Rechts: Prof. Shinas Rama

Tirana: Die US Lobby Gangster, eng mit dem Drogen Handel verbunden und man kauft sich seine Mehrheiten zusammen
Ein echtes Problem sind die kriminellen US CIA Gangster, rund um Frank Wisner, Eliot Engel und co. welche Albanien und den Kosovo unverändert nur als CIA Operation leiten, als Tarnung für ihre Waffen- Drogen Geschäfte usw.. Alles bestens jedem Bundeswehr Offizier bekannt und ausdrücklich auch kritisiert in der 124 Seiten IEP Militär Studie, welche bereits eine Legende ist. Frank Wisner, ist hier erneut negativ aufgefallen, jüngst als Mubarak Lobbyist bis zum Schluss, weil er dafür bezahlt wird und auch in den Vorständen der Betrugsfirmen ENRON, AIG sass. Rechts hinten der einzige vernünftige Mensch. Prof. Shinasi Rama.

Most criminals in Balcan: partner of the germans

{image_title}

Michael D. Granoff

Chief Executive Officer, Pomona Capital

 

Albanian-American Enterprise Fund to Return
$15 Million to American Taxpayers


FOR IMMEDIATE RELEASE
January 19, 2011
Press Office: 202-712-4320
Public Information: 202-712-4810

Sali Berisha, me “mafien” serbe, kundër Kosovës

 

Das Schiff „ERA-1“ mit Zigaretten Schmuggel nach Albanien und der Bayerische Zoll beschlagnahmt 5,6 Tonnen Cannabis eines Albaner Clans

900 Tonnen Cannabis werden in Albanien produziert im Jahr, was 50 % des BIP bereits ausmacht..

48 Tonnen Zigaretten wurden in einem Frachter aus der Ukraine beschlagnahmt, der einen griechischen Kapitän hatte, in Durres beschlagnahmt. Das Schiff war schon früher unter anderem Namen im Hafen von Durres: “ Angelika „“ Kavaja „. Die Schiffs Registrieung ist natürlich Zypern, wo die Balkan und Russen Mafia, ihre Firmen registriert hat.
Zuvor lief der Frachter in Vlore ein, klarierte sich dort nicht aus und hielt sich in Albanischen Gewässern illegal auf. Schiffs Name: ERA – 1 das sehr oft an der Küste vorbei fuhr und zu den grossen Schmuggler Schiffen gehört. Es handelt sich um gefälschten Tabak, oft mit gefährlichen Chemie Giften angebaut, der über die grossen Super Markt Ketten, durch fliegende Händler verkauft wird, was ein altes Zoll Betrugs System ebenso ist, weil gefälschte Steuer Bandarolen verwendet werden, was natürlich der Bosnische Gangster Damir Fazllic, mit Hilfe von dem hohem US Politiker Tom Rich und der Salih Berisha Bande mit Ridvan Bode installierte, mit einer Monopol Firma rund um Steuer Bandarolen. Identische Geschäfte mit Lizensen aller Art, von Wasser Kraftwerken, über Chrom Lizensen bis zu den Lizensen im Hafen.

Das unglaubliche Mafia Zoll System in Albanien von dem Profi Gangster: Ridvan Bode
Die Botschafter Mafia mit Fatos Kërçiku, und Schmuggel von Zigaretten aus China ueber Durres
Ein Container mit gefaelschten Zigaretten aus China wurde im Hafen von Durres beschlagnahmt. Die Hintermaenner, darunter auch Leute aus dem Kosovo, bleiben erneut unbehelligt in Durres. Die fahren mit VW Tuareg u.a. in Durres herum und sind sogenannte Investoren in die Schrott Immobilien, damit man eine neue Identitaet erhaelt. Der Container kam ueber den Hafen Antwerpen.

Kapet kontenieri me cigare kontrabandë nga Kina

Një kontenier kontrabandë me rreth 700 koli cigaresh, me një vlerë tregtare 1.4 milion euro është…

16.05.14, 15:47
>Bayern und Sachsen-Anhalt

Drogenring schmuggelt 5,6 Tonnen Marihuana in Betonquadern

Alles sah nach einem seriösen Naturstein-Transport aus. Als Zollfahnder argwöhnisch wurden, flog der Coup auf: Granitblöcke erwiesen sich als billige Betonquader. Noch brisanter war der Inhalt der eingebauten Verstecke.

Von Klaus Tscharnke

Foto: dpa

Bei einem Schlag der Zollfahndung gegen einen international agierenden Drogenschmugglerring wurden Schätzungen zufolge insgesamt 5,6 Tonnen Marihuana mit einem Straßenverkaufswert von 50 Millionen Euro sichergestellt

Bei einem Schlag der Zollfahndung gegen einen international agierenden Drogenschmugglerring wurden Schätzungen zufolge insgesamt 5,6 Tonnen Marihuana mit einem Straßenverkaufswert von 50 Millionen Euro sichergestellt

http://www.shekulli.com.al/website/images/images21/186571.jpg

Fotos:

Nürnberg/Magdeburg. Sie verpackten die Drogen in Betonquader und tarnten die tonnenschwere Blöcke später als Natursteine: Fahnder in Bayern und Sachsen-Anhalt haben nach rund sechsmonatigen Ermittlungen einen raffiniert arbeitenden internationalen Drogenring zerschlagen. Die acht festgenommenen mutmaßlichen Bandenmitglieder im Alter zwischen 30 und 49 Jahren stehen im Verdacht, in den vergangenen Jahren auf diese Weise die Rekordmenge von rund 5,6 Tonnen Marihuana geschmuggelt zu haben, berichteten die Fahnder am Freitag in Nürnberg. Sieben der Festgenommenen seien inzwischen in Untersuchungshaft. Alle schwiegen zu den Vorwürfen. Ein neunter Verdächtiger ging der österreichischen Polizei ins Netz.,,,http://www.abendblatt.de/vermischtes/article128097303/Drogenring-schmuggelt-5-6-Tonnen-Marihuana-in-Betonquadern.html

Der Albanische Drogen Chef: Sokol Selfollarin, wird versetzt, denn für einen Staat ist es peinlich, wenn der Langzeit bekannte Drogen Baron: Dash Aliku (mit Dash Gjoka aus Shiak – Partner von Sokol Olldashi und Ridvan Bode), im Zentrum von Tirana auftaucht und Nichts geschieht. Die Albanische Polizei und Justiz verweigert sich seit 10 Jahren und mehr, jeder Verhaftung der Hintermänner der Mafia Clans, denn Selbige finanzieren die Politik identisch wie die Hotel Besitzer, welche alle illegal bauen.

Der dreiste Drogen Baron Dash Aliku, hat wie die anderen PD Gangster Angst, das man die gestohlenen Grundstücke enteignet.

Even Lazarat protesting against drugs
15/05/2014

Even Lazarat protesting against drugs
Part of the opposition’s protest was Dashamir Aliko, the head of the Lazarat commune, which has been considered as the epicenter of the marijuana production.

Alika stayed for some minutes with the protesters and a group of Lazarat residents, while Lazarat was being mentioned in the Parliament’s debate.

Aliko stayed for more than 40 minutes in one of the bars, from where he followed the protest.

He was heard giving an interview, saying that the cannabis in Lazarat is planted for survival.

This is his declaration for Top Channel.

“I am a head of commune as all other head of communes in Albania. I was part of the protest today because it was organized by my party. I am the vice chairman of the party for the gjirokaster district, and member of the National Democratic Party Council. All I can say is that I am against anything illegal”, Aliko declared, referring to the declaration of Minister Tahiri for rseizing the property titles of those who plant marijuana.

Der Richter Gjin Gjoni, Elona Caushi die Flugplatz Mafia und Heinemann Albanien Holding GmbH

 
Die Hohe Staatskontrolle erstattet Strafanzeige, gegen den Mafia Richter Gjin Gjoni und seine Ehefrau Elona Causi
 

Gebr. Heinemann Albanien Holding GmbH

Claus Helmut Otto Heinemann, Gebr. Heinemann Albanien Holding GmbH
Koreastraße 3 – 20457 Hamburg

Werner Mehlber,  Manager: Jens Georg Degner
Deklarata e gruas së Gjin Gjonit, zbulohet kontrata e shitjes së 70% të aksioneve

25 Prill 2014 | : Aktualitet,Kryesoret | Autor:

Dokumentet

“Vlera ishte 70 mijë lekë dhe jo 300 mijë euro”

Gjini gjoni

Gjini gjoni

E njëjta kontratë është paraqitur edhe në gjykatë. Dyshohet se në kontratë u ndryshua çmimi i shitjes

Një nga abuzimet e konstatuara nga ILDKPKI-ja për deklaratat e gjyqtarit Gjin Gjoni dhe bashkëshortes së tij, Elona Çaushi, është falsifikimi i një kontrate për shitjen e aksioneve nga një kompani private. Bëhet fjalë për kontratën noteriale të shitjes së 70 për qind të aksioneve nga bashkëshortja e gjyqtarit Gjin Gjoni, Elona Çaushi, te shtetasi gjerman Claus Helmut Otto Heinemann, e cila mban numrin 384 dhe është nënshkruar në datën 20 mars 2007.

Kjo kontratë është zbuluar tashmë nga gazeta “Shqip” dhe në të deklarohet qartë se aksionet janë blerë nga shtetasi gjerman në një vlerë prej 70 mijë lekësh dhe jo 300 mijë euro, siç pretendohet në deklaratën e pasurisë së çiftit Gjoni-Gjebrea. Sa i përket shumës prej 300 mijë euro të deklaruar në kallëzimin e ILDKPKI-së, kjo vlerë nuk përmendet në asnjë rresht të kontratës së hartuar nga noteria Gentiana Shkodra. Sipas kontratës, aksionet janë shitur për llogari të shtetasit gjerman, i cili ka autorizuar për kryerjen e veprimeve shtetasin Jens Georg Degner, administratorin e shoqërisë tregtare “Gebr.Heinemann Albanien Holding”. Me këtë blerje, Çaushi kufizohej në 30 për qind të kuotave në kompaninë “Albania Duty Free Distribution”, ndërkohë pjesa prej 70 për qind i kalonte biznesmenit gjerman Claus Helmut Otto Heinemann. Megjithatë, edhe pse ka blerë aksionet, personi i lartpërmendur nuk ka asnjë aksion në kompani, pasi bashkëshortja e gjyqtarit Gjin Gjoni ka fituar të gjitha përballjet gjyqësore, duke e larguar nga kompania dhe rimarrë me të drejta të plota të gjitha kuotat e “Albanian Duty Free Distribution”.

Ajo që mbetet të hetohet nga njësia hetimore Task-Forcë, është zbulimi i shifrës prej 300 mijë eurosh, që është referuar në kallëzimin e inspektorëve të ILDKPKI-së. Zyrtarët e këtij institucioni pretendojnë se janë nënshkruar dy kontrata, ku e para është nënshkruar nga palët për blerjen e 70 për qind të kuotave me çmimin 70 mijë lekë dhe një tjetër kontratë ku të njëjtat kuota të shoqërisë, pretendohet se janë shitur me një vlerë prej 300 mijë eurosh.

Kompania në fjalë është themeluar në vitin 1997 mes çiftit të bashkëshortëve Werner Mehlber dhe shtetases Elona Mehlber (Çaushi). Fillimisht kapitali i kompanisë ka qenë vetëm 1 milion lekë të vjetra dhe kishte dy ortakë me 50 për qind të kuotave. Sot, kompania ka një kapital prej 250 milionë lekësh të vjetra, ndërsa aksioneri i vetëm është shtetasja Elona Çaushi, bashkëshortja e gjyqtarit të Apelit, Gjin Gjoni. Më 12 mars 2004, ish-bashkëshorti i Elona Çaushit, Werner Mehlber, është larguar nga kompania, ndërkohë 50 për qind e aksioneve të tij, i ka blerë shtetasja Elona Çaushi. Pas këtyre lëvizjeve, në vitin 2007, kjo e fundit vendos të fusë si bashkaksioner shtetasin gjerman Claus Helmut Otto Heinemann, duke i shitur 70 për qind të kapitalit dhe pas një serie gjyqesh ka mundur të rifitojë sërish të gjithë kapitalin e kompanisë së lartpërmendur.

Ndërkohë, kontrata për shitjen e aksioneve në vlerën 70 mijë lekë vërtetohet edhe nga ana e vendimeve të gjykatës. Sipas dosjes së siguruar nga gazeta “Shqip”, rezulton se në gjyqet e zhvilluara për çështjet e kompanisë ADFD, është paraqitur vetëm kontrata e 20 marsit 2007, ku flitet qartë për shitjen e aksioneve në vlerën e lartpërmendur dhe asnjëherë nuk është paraqitur dokument tjetër që vërteton se 70 për qind e aksioneve janë shitur në vlerën 300 mijë euro. Ble.Gi.

 

Dosja

Pas këtij procesi do të vendoset nëse Task-Forca do ta regjistrojë si procedim penal

Kallëzimi ndaj gjykatësit, prokuroria nis verifikimin

Die Albanische Justiz ein Chaos Laden der Idioten: KLD, materiali sekret i shumicës

 

Eine Zusammenstellung wie der Präsident Bujar Nishani, Elvis Cefa, der Vorgänger Justiz Minister Eduard Halimi, ganz einfach zu blöde sind, die eigenen Bestimmungen für Richter Ernennungen zuverstehen. Republik der Idioten und Funktionalen Analphabeten, oder Diplom Maloks.

KLD, materiali sekret i shumicës

Ka disa ditë që një material “sekret” i prodhuar nga maxhoranca dhe që është dhe në dispozicion të disa prej selive diplomatike në Tiranë, ka bërë një radiografi dramatike të situatës në KLD. Situata në qeverinë e gjyqësorit në shkelje të ligjit, shumica dërmuese e kryetarëve të gjykatave të shkallës së parë dhe të apelit, pa mandat. Gjykatat administrative punojnë me gjysmën e kapacitetit të tyre. Një listë e gjatë me probleme që në thelb janë akuzë për Presidentin e Republikës, kryetar i saj. Revista Java disponon materialin e plotë që përshkruan emërime të paligjshme dhe një situatë të rënduar në gjyqësor

Eshtë një mal me paligjshmëri. Eshtë një situatë e fshehur në vite nga sytë e publikut, e cila e nxjerr në dritën më të keqe të mundshme KLD-në, atë që quhet qeverisja e gjyqësorit. Një material dramatik i përpiluar me gjasë nga maxhoranca, ministria e drejtësisë, dhe që ka përfunduar edhe në tryezat e punës së disa prej ambasadorëve më të rëndësishëm të akredituar në Tiranë bëhet sot për herë të parë publik. Zyra e njërit prej këtyre ambasadorëve e vuri këtë material voluminoz në dispozicion të revistës JAVA me një koment të vetëm: “E njihnim situatën deri diku, por kjo që shohim është thjesht e pabesueshme. Akuzat janë shumë të rënda, duhet që KLD të reagojë urgjentisht për të pozuar versionin e saj për to”.

Dhe në fakt, nëse do të ishin të vërteta pretendimet e maxhorancës, situata e paligjshmërisë në KLD është padyshim jashtëzakonisht e rëndë. Me probleme të mbartura në vite dhe me një pafundësi shkeljesh të të gjitha natyrave. Duke publikuar këtë material, JAVA është e hapur të publikojë dhe përgjigjen zyrtare të KLD-së mbi të.

 

 KLD, çfarë ka pas perdes

“…KLD ka qenë dhe mbetet jo eficiente në përmbushje të detyrave të saj funksionale…”, ky është konkluzioni i parë i nxjerrë nga materiali, që faqe mbas faqeje plotësohet me prova të qëmtuara me kujdes dhe që i përkasin disa viteve rresht.

Informacioni i parë ka të bëjë me faktin që ministri i drejtësisë Nasip Naço, duke nisur që nga shtatori i vitit të kaluar ka depozituar në KLD kërkesën për shqyrtim të 13 dosjeve për procedim disiplinor, për 13 gjyqtarë që ushtrojnë detyrën në gjykata të ndryshme të shkallës së parë. Por për ironi, …KLD nuk ka shqyrtuar ende katër kërkesa të tilla të depozituara që prej vitit 2012, kohë kur ministër i drejtësisë ishte zoti Eduard Halimi, sot deputet i PD-së. Kjo gjë ka shkaktuar si reakzion zinxhir një tjetër mëkat. Një gjykatës shkodran, i cili ishte në “listë pritjeje” për t’u proceduar, në të vërtetë është promovuar në detyrë. Kurse në një rast tjetër, një gjykatës në të njëjtat kushte në Kukës për të cilin është kërkuar ndërprerja e ushtrimit të detyrës si kryetar i gjykatës, ka pasur gjithashtu të njëjtin fat. Natyrisht më të mirë. Natyrisht me ngritje në detyrë dhe në karrierë, kur duhej të priste të kundërtën.

 

 Drejtuesit e gjykatave

Ligji i kërkon dhe i jep tagër KLD-së që të bëjë emërimin e kryetarëve të gjykatave të shkallës së parë dhe të apelit. Por KLD, për arsye të “çuditshme”, nuk e ka ushtruar këtë kompetencë. “…ka lënë në krye të gjykatave kryetarë të cilëve ju ka mbaruar mandati prej vitesh ose gjyqtarë të komanduar apo të deleguar prej vitesh. Një shembull: kryetari i gjykatës së Apelit të Vlorës është në këtë situatë prej gjashtë vitesh. “…një gjë e tillë ka krijuar një situatë pasigurie dhe papërgjegjshmërie që sigurisht është përdorur për t’i vënë ata nën presion”, thuhet në materialin që disponon revista JAVA. “Presion”? Materiali nuk i vë një emër konkret atij individi, institucioni apo personazhesh të tjerë që e bëjnë një gjë të tillë.

Materiali pretendon se KLD ka shkelur dhe një vendim të KLD-së të gjashtë viteve më parë, të marsit 2008 për funksionin drejtues në gjykata. Nën urdhëresën e këtij vendimi, vendi vakant për detyrën e kryetarit të gjykatave duhet të plotësohet brenda tre muajve nga krijimi i tij. Dhe po kështu, delegimi i i kryetarit të një gjykate në detyrë, do të ishte vetëm përjashtim dhe jo rregull. Dhe në çdo rast, për një periudhë jo më të gjatë se tre muaj. Por çfarë ndodh në realitet? Nga 29 gjykata të shkallës së parë, 23 prej tyre i kanë kryetarët që ushtrojnë detyrën në kundërshtim me ligjin. 11 prej tyre drejtohen nga kryetarë të komanduar për të cilët ka përfunduar çdo lloj mandati ligjor për të ushtruar funksionin. Kurse në katër raste të tjera është dhe më keq: këtyre të katërve ju ka mbaruar mandati i drejtuesit, por vazhdojnë të jenë të tillë pa qenë as të komanduar nga KLD-ja.

E njëjta situatë dhe në gjykatat e apelit. Tre në tetë kryetarë janë të paligjshëm në funksionin që kryejnë. Në apelin e Durrësit dhe atë të krimeve të rënda kryetarët janë me mandat të mbaruar dhe për më tepër, gjithashtu nuk janë as të komanduar nga KLD-ja në këtë detyrë.

Edhe emërimet e fundit të kryetarëve të gjykatave të apelit në këtë fillim viti, në janar-shkurt 2014, janë kryer në shkelje të ligjit, pretendohet në materialin e maxhorancës. Për të marrë këtë funksion, i zgjedhuri duhet që të ketë një vlerësim “shumë mirë” të performancës së punës në dy vlerësime të njëpasnjëshme të tilla. “Asnjëri nga të emëruarit nuk e plotësonte këtë kriter”. Dhe po kështu, për asnjë nga të emëruarit nuk ka pasur, ashtu siç kërkon ligji, një raport të paraqitur prej tij përpara KLD-së.

 

Emërimet pezull

KLD mban pezull emërimet e kryetarëve në gjykatat e rrethit në Durrës dhe Shkodër. Arsyeja? E thjeshtë. Dy kryetarët e komanduar që duket se janë të parazgjedhurit e KLD-së për t’u emëruar nuk plotësojnë kriterin e vjetërsisë në detyrë prej katër vjetësh për të marrë këtë funksion. Kështu që, shty ta shtyjmë deri sa t’u vijë rradha pikërisht atyre.

Progres raporti i vitit 2013 përcaktonte: “Raundi i emërimeve, transferimeve dhe ngritjeve në detyrë të gjyqtarëve i muajit korrik, tregoi se marzhi i diskrecionit i gëzuar nga KLD-ja është ende shumë i gjerë dhe duhet të ulet”. Si përkthehet në realitet ky marzh? Të paktën sipas maxhorancës KLD ka shkelur ligjin për organizimin e pushtetit gjyqësor për sa kohë “…nuk ka kryer vlerësimin profesional të gjyqtarëve”. Një gjë që duhet të bëhej të paktën njëherë në tre vjet. Vetëm në janar të këtij viti kanë përfunduar vlerësimet profesionale për vitet 2005-2006. Për KLD-në koha ka mbetur ende në mandatin e parë qeverisës së Partisë Demokratike, që sot ka pothuaj një vit në opozitë.

KLD nuk ka mundësuar listën e përhershme të renditjes së gjyqtarëve duke shkelur sërish ligjin. Kjo është një listë që duhet të përditësohet çdo gjashtë muaj. Pikërisht mungesa e kësaj liste që është detyrim ligjor që të bëhet, i jep mundësi KLD-së që në procesin e promovimit të gjyqtarëve të jetë subjektive.

Konflikti i interesit

Ka shumë të tillë brenda këtij institucioni, por një prej tyre është më pikanti. “…KLD ka promovuar antarët e saj përgjatë mandatit si antarë të këshillit. Ky fakt ka sjellë si pasojë një gjendje paligjshmërie në KLD për shkak të prishjes së balancave të përfaqësimit të gjyqtarëve të niveleve të ndryshme”, thuhet në material. Konkretisht, institucioni i drejtuar nga Presidenti i Republikës, në shkelje të ligjit, ka promovuar një gjykatës të shkallës së parë në Tiranë për në apelin e kryeqytetit dhe një tjetër nga Lushnja e ka sjellë në Tiranë, ndërkohë që kanë qenë vetë antarë të KLD-së.

 

Gjykata administrative

Ka qenë një temë e fortë debati në vitet e fundit. Maxhoranca e djeshme akuzonte socialistët për bllokimin e këtij projekti jetik për marrëdhëniet e tij me biznesin. Por çfarë ka ndodhur realisht mbas perdeve të mbyllura? Gjykatat Administrative në Durrës, Shkodër, Vlorë, Korçë, Gjirokastër, nuk funksionojnë me kapacitetin e tyre normal, sipas organikës, sepse…, sepse KLD nuk ka bërë emërimet e gjykatësve sipas ligjit. Punojnë pothuaj gjysma e gjykatësve të nevojshëm. Dhe kur vjen puna tek emërimet, KLD ka shumë halle. Për shembull, tetë studentët e magjistraturës që kanë përfunduar studimet e tyre që dy vjet më parë dhe po tetë të tjerë që kanë përfunduar studimet në 2013, për më shumë se një vit nuk janë emëruar në detyrë. “Zvarritja e emërimit të tyre është bërë në mënyrë të qëllimshme për të plotësuar vendet vakante në gjykatën e Tiranës me emërime të tjera në kundërshtim me ligjin dhe me mbështetje ekonomike”, akuzohet direkt në material.

 

Ina Rama

“KLD shkeli ligjin dhe votoi kundër propozimit të ministrit të drejtësisë për rikthimin në detyrë të ish-prokurores së përgjithshme Ina Rama. Ligji përcakton se pas përfundimit të mandatit, me pëlqimin e tij, Prokurori i Përgjithshëm ka të drejtë të emërohet në funksionin e prokurorit në prokurorinë e përgjithshme ose në vendin e mëparshëm aopo në një vend të barazvlefshëm me vendin e mëparshëm…”. Por një gjë e tillë ndodhi. Zonja Rama e ka kundërshtuar në gjykatë këtë shkelje të së drejtës së saj dhe është në pritje të gjykimit. Ajo që bënte përshtypje në mbledhjen e KLD-së kur u rrëzuar kandidatura e saj ishte megjithatë dhe tjetër gjë: niveli shpesh pothuaj banal i diskutimeve të disa prej antarëve të KLD-së.

Lista e shkeljeve vazhdon dhe më tej. Por dhe kaq është e mjaftueshme për të kuptuar humorin e maxhorancës ndaj këtij institucioni. Gjithmonë nëse pretendimet e saj janë të të drejta. Megjithatë, ky material që bëhet publik për herë të parë, në thelb është një sfidë. Një sfidë për KLD-në që të japë përgjigje për këto akuza. Qoftë nga zyra e kryetarit të saj, Presidentit të Republikës, zotit Bujar Nishani, qoftë nga zyra e nënkryetarit të saj të zgjedhur nga kuvendi. Heshtja në këtë rast nuk është flori. Eshtë një argument më shumë për vërtetësinë e akuzave që maxhoranca në qeverisje i bën qeverisë së gjyqësorit. Këtij pushteti që ka besimin më të ulët të publikut që e konsideron në mënyrë dramatike si pushtetin më të korruptuar në vend.

 

http://revistajava.al/kryesore-ne-kopertine/201455/kld-materiali-sekret-i-shumices


Der Privatisierungs Diebstahl – Kush nga politikanët ka kurajon të akuzojë për fëmijët e Përmetit?

Kush nga politikanët ka kurajon të akuzojë për fëmijët e Përmetit?

Nga Andi Kananaj

Postuar më: 8 Maj, 2014 tek Aktualitet

08-maj-2014-724x1024

Kush nga politikanët ka kurajon të akuzojë për fëmijët e Përmetit? Çfarë të ardhme i ka siguruar deri më tash “demokracia” atyre? Ai që ka kurajon, të hedhë gurin e parë

 

 

Në terma neoliberal Enveri është “në shitje” çdo datë përkujtimore, të luftës, datë çlirimi apo festë familjare dëshmorësh ose dhe përkujtesë ish’ të persekutuarish. Them “shitet”, se nëse do ish’ një sistem tjetër, do duhet te mendoja për ndarje të barabartë (komunizëm), ose përvetësim total si në mbretëri. Enveri mesa duket është ende trendy, duke kaluar cakun e famës së çdo DJ, këngëtari rock apo aktori tele-serish të njohur me ëmbëlsi si telenovelat për oraret e buta të pasdites. Për Enverin vërtetë s’paska moshë, ngeli bossi mediatik; pas marsit 92, Bon Jovi dukej sikur do të ish’ më i famshëm, por sot duket krejt utopike të mundi diktatorin në një përplasje gazetash. Gati mallkim: zgjohemi prej 24 vjetësh në të njëjtën ditë politike.

Siç ndodh me disa burra shteti proporcionalisht të sproporcionuar me shtetin që përfaqësojnë, Hoxha do të lerë pas vdekjes një boshllëk më të madh sesa vendi që zinte ndërkohë që ishte ende ne jetë. Këtë thoshte Indro Montanelli në 12 prill të vitit 1985. Mesa duket burri i mençur italian pavarësisht se Shqipëria ndodhej pas perdes së hekurt dhe Enver Hoxha ishte nw hijen e kësaj perdeje arriti të profetizonte të paktën deri 5 majin e vitit 2014. Enver Hoxhën nuk e hiqkemi dot qafe, atëherë le të hapet tenderi për përfitime sa më të mëdha.

E para në listë për të përfituar është Partia Demokratike, e cila efektivisht ja ka dalë të shesë jo vetëm gogolin Enver, por për hir të vërtetës ka qenë e aftë të privatizojë pjesët më vitale të asaj që shqiptarët ndërtuan përgjatë periudhës Hoxhiste. Partia Demokratike shiti (pas gogolit) në radhë pallatet e vjetra, minierat, tokat e bonifikuara, ish’ fabrikat, ish’ uzinat. Partia Demokratike brenda për brenda vetes në një tregti migratore u tregua e zonja të bënte me vlerë dhe dosjet e ish’ Sigurimit. Mos nxjerrja në dritë e tyre, mbajti peng ish’ funksionarë por jo vetëm kaq. Partia Demokratike me Berishën në krye, u tregua “profesionalisht” e aftë (dhe ende është e tillë) të krijojë ndjesinë e terrorit nëpërmjet një emri.

Këtë 5 Maj dhe njëherë u gjet një betejë e stisur diku në varrezat e Përmetit. Enveri u shit si në ditët e tij më të mira.

Pas shiut të fundit nga ku u dol me besimin se Shqipëria kurseu 15 milion euro energji; llogaritja se 70 herë të tilla kanë vlerën e gati 1 miliard dollarëve u risolli në kujtesë banorëve të këtij vendi, që hidrocentralet janë pasuri e përbashkët. Se vetia e tyre me e mirë është të sjellin lekë pa bërë gati asgjë. Se po të privatizohen, këto të ardhura do të ikin diku larg në glob si të ardhurat e Llotarisë Kombëtare (për të bërë një shembull “privatizimi të suksesshëm”).

Enveri për çdo vit duket sikur na paguan nga xhepi 1 miliard euro. Kjo nuk është e vërtetë në thelb, por edhe është e vërtetë. Politikat neoliberale që privatizojnë çdo tullw e mur, na kanë humbur mundësinë që ne të kapitalizojmë nga mundimi i atyre që u rraskapitën në vitet e diktaturës. Papërgjegjshmëria e politikanëve të rinj, të drejton pa vullnet te një simpati gati të detyruar dhe ndaj një diktatori. Kur shkollat ishim më të mira, kur spitalet kishin mjek që të paktën të preknin me dorë, kur një punë ta jepnin dhe me zor, ndërkohë që sot turpërohemi duke u lutur për një të tillë; kur çdo e drejtë të mohohet me vendim gjykate, kur fëmijët e tyre (se tani ata janë ata) kanë çdo gjë që ti ëndërron nga larg, kur shpresat fiket, atëherë ngelet i ndezur vetëm diktatori.

Kush nga politikanët ka kurajon të akuzojë për fëmijët e Përmetit? Çfarë të ardhme i ka siguruar deri më tash “demokracia” atyre? Ai që ka kurajon, të hedhë gurin e parë.

LSI si parti pragmatiste, është e gatshme të “blejë” konsensus. Ajo e përcepton instiktivisht (si askush tjetër) që Enveri po rigjen frendsa në fejzbuk. Kurrë më parë nuk ka patur statuse në rrjetw sociale që mbështesinin gjestin e grushtit lart. Më parë nuk kishte as grusht, vetëm duar në lartësi mesatare. Si parti e majtë ka një avantazh me Partinë Socialiste. Partia Socialiste ka shpenzuar shumë energji dhe kohë për t’u larguar nga kultura e diktaturës. Aq më shumë që një parti e parë dhe që vendos një plan komunist në program elektoral do të lëvizte shumë bythë nga karriget Europiane për t’i sjellë të trembur në Tiranë. Në fund Partia Socialiste do të humbiste energji dhe vota nga kjo shitblerje e diktatorit.

LSI duke qenë e dyta në rendin e forcës, nuk “tremb” aq sa partia më e madhe në vend, ndaj dhe sulmi ndaj saj është më i moderuar. Vështirë të besosh se pas përkuljes së ministrit Naço qëndron plani për revolucion proletar. Kjo sjell vetëm retorikë mbi gjestet dhe jo mbi thelbin. LSI detyrimisht mund të përfitojë nga kultura e të majtës së post luftës. Jam i bindur që në heshtje do të ketë përfitim nga kjo situatë.

Enveri si ish’ statujë dhe jo si ish’ dikator përmbush dëshirën për të shpërthyer, besojeni ose jo. Në fillim ngritja e grushtit nis si shaka, por provohet se nga kjo shaka mërziten vetëm përfituesit (nga sistemi që thjesht për marrëveshje fjale konsiderojmë si demokraci); më pas grushti që qëndron në ajër është edhe sinjal. Paratë që keni vjedhur mund t’i villni nga çasti në çast.  Enveri po shitet ky është fakt dhe Montanelli deri këtu mund të parashikonte.

http://gazetadita.al/kush-nga-politikanet-ka-kurajon-te-akuzoje-per-femijet-e-permetit/

Albanien: 20 Jahre ein krimineller Staat: „Qeverisja e 20 vjetëve, kriminale“

Ein Artikel eines bekannten Journalisten, über die Duldung von Europa und den USA, das Kriminelle einen Staat erhalten, weil man oft selbst Partner der kriminellen Clans war in Geschäften rund um die Privatisierungen, Geldwäsche und Unterschlagung von Milliarden von der Entwicklungshilfe, wo der EU Botschafter in Tirana nur ein Beispiel ist.
1/15/2014

Der EU Botschafter in Tirana: Ettore Sequi, als Motor eines kriminelles Enterprise, stiehlt mit Fake Projekten, Phantom Verbänden hohe Millionen Summen

Kommentar: inzwischen abgelöst, denn die 140 Millionen € für den Umweltschutz mit dem Mafia Minister Fatmir Mediu kann der EU Botschafter auch nicht erklären.

„Qeverisja e 20 vjetëve, kriminale“

 

Shpëtim Nazarko, njëri ndër emrat e njohur të medias në dy dekadat e fundit, shprehet se 100 vjet pas shpalljes së Pavarësisë, Shqipëria nuk është në gjendje të menaxhojë territorin e saj

Zoti Nazarko, prej njëzet vjetësh jeni njeri i shtypit dhe i biznesit që lidhet me të. Si do ta përcaktonit rrugën që ka bërë media shqiptare në dy dekadat e fundit?

Po përgjigjem sikur pyetja të ish bërë ndaj një vëzhguesi të huaj që nuk di shqip dhe vjen për një inspektim të tipit përshkrues. Do të mjaftonte vetëm shikimi i titujve të panumërt të gazetave, të shtrira shumicën e rasteve në tavolina të vogla apo përtokë, për të kuptuar se shtypi këtu përfaqëson një shoqëri të paorganizuar. Nga tipi i reklamave përgjithësisht të karakterit tregëtar dhe jo prodhues, shumica të kompanive celulare apo bankave, nxjerr përfundimin se në çfarë vendi jeton. Po të pyetësh edhe çmimet që i afrojnë publikut këto kompani që botojnë reklamat, tablloja bëhet më e qartë. Nëse të thonë që shtypi i shkruar shpërndahet vetëm në qytet, ashtu si njëzet vjet më parë, pra në qendrat qytetare dhe jo në fshat, komenti i raportuesit që nuk di shqip është i thjeshtë. Shtyp i një shoqërie nga ato të botës së tretë, që ka rrugë të pafundme për të bërë.
Ku ndryshon shtypi i viteve ’90 nga ai i sotmi? Sa ka ndikuar përhapja e mediave elektronike, në transformimin e peisazhit mediatik në Shqipëri? Si e konsideroni trajektoren qe ju apo Nikoll Lesi keni patur në këto vite, nga botues shumë të njohur fillimisht, në persona që më pas janë gjendur në periferinë e botës së shtypit? A lidhet ky me ndonjë fenomen të caktuar, apo ka qenë ë thjesht një rastësi?
Nga pikëpamja e kostove, shtypi i sotëm, veçanërisht mediat elektronike, mund të shihen si një veprimtari e tipit industrial. Unë apo zoti Lesi që vinim nga provinca pas 90-tës dhe pa asnjë lloj prone tjetër, mund të quheshim në rastin më të mirë revolucionarë apo në më të keqin, aventurierë. Nuk ishte e vështirë të parashihej fati i kësaj iniciative. Gjithsesi i kam mbetur idesë që biznesi i afërt me shtypin të mbante gjallë këtë të fundit. Çka sot nuk është kështu…
Shtypi, veçanërisht ai elektronik, ka bërë përparime në lidhje me atë kohë, kur shumica e artikujve ishin propagandistikë dhe me teknikë primitive të shkruari. Megjithëse mungon investigimi, sot prioriteti lidhet me lajmin, çka është gjë e mirë..
Si konservator, megjithatë nuk e quaj normale që editoriali të shkruhet nga njëzetvjecarë apo njerëz pa autoritet. Në përfundim, mendoj se përparimi i sotëm në aspektin e përgjithshëm, është vetëm i karakterit evolucionar. Në atë specifik, periudha që ju pyesni ka ndihmuar vetëm të profilojë te publiku pak individë, që mbeten përfaqësuës të interesave të tij. Mbetem i idesë se media elektronike në raste të vecanta ka evoluar shumë më tepër se shtypi i shkruar, tirazhi i përgjithshëm i të cilit, megjithë numrin e shumtë të titujve, nuk e kalon kurrsesi atë që kishte Lesi apo unë…
Po politika si ka ndryshuar këto njëzet vjet? Cili do të ishin transformimet kryesore të jetës tonë politike, nëse mbijetesa e Berishës dhe disa figurave të tjera mund të lerë vend për të folur për transformim?
Berisha apo Nano, që udhëhoqën këtë tranzicion, mund të kritikohen me çdo mënyrë, por mendoj se duhen gjykuar thjesht. Si gjithë njerëzit, ata so­llën në shoqëri eksperiencën jetësore të krijuar më parë. Përfaqësuesë tipikë të viteve 80-të, kur vendi ishte në izolim gjithëplanësh, ata janë produkt i plotë i asaj kohe. Plaku Dritëro e kishte parandjerë këtë situatë, e ma ka thënë që para ndryshimit të 90-ës, se kush do ta udhëhiqte Shqipërinë pas vdekjes së gjeneratës së pleqve..dhe se çfarë elite do t’i ndiqte pas..
Megjithëse personazhet e mësipërm u dukën më të kulturuar se politbyroja e Hoxhës, unë nuk shoh t’i kenë tejkaluar paraardhësit e tyre në përmbajtje, bile shpesh edhe në formë. Edhe këta rreken të dyfishojnë të ardhurat nga ullinjtë, të heqin skorjet etj etj. Avash-avash me pleqërinë mund t’i afrohen përfundimit të njohur mbi Shqipërinë, si fanar ndriçues në brigjet e Adriatikut… Ai që ka qejf t’i shohë nga pikëpamja letrare ata, apo shoqërinë e ardhur nga vitet 80-90, mund të kujtojë librin gjenial të Salltikov Shcedrinit “Zotërinjtë Gollovljov”, një proces jetësor që përshkruan plakjen dhe vdekjen e këtu mund të shtojmë dhe kalbjen e plotë të Atdheut.
Si do ta përshkruanit situatën aktuale në Shqipëri?
Shqipëria e sotme eksporton as më pak as më shumë se ajo e Hoxhës, Bile më keq, në sasi e cilësi. Këtë le ta kundërshtojë kush të dojë. Për herë të parë në histori, hiq një periudhë pak pas Pavarësisë, ajo nuk është në gjëndje të administrojë territorin e saj. Vazhdoj të mbaj idenë se nëse periudha e pushtetit politik të Hoxhës ishte më kriminalja në historinë tonë, ajo e qeverisjes së këtyre njëzetë viteve është po aq e tillë. Duket një kombinacion sa qesharak e grandoman si ai i Hoxhës, aq dhe shkatërrues në efektet praktike. Shqipëria, shumë më e gjatë se e gjerë, siç shihet në hartë, do të duhet të bënte rrugët që lidhnin portet e saj (edhe për efekt kostoje) në këtë pjesë të shkurtër, apo siç janë quajtur nën emrin e Korridorrit të Tetë. Pas njëzetë vjetësh ato nuk ekzistojnë ende, apo janë lënë përgjysëm andej këndej..
Nano e filloi nga fundi i trupit të saj zhvillimin e rrugëve, Berisha e vazhdoi nga sipër dhe Shqipërisë sot i dhemb barku. Edhe Hoxha që zhvillonte keq ekonominë, e kishte kuptuar që në Elbasan apo në qendrën gjeografike të vendit, duheshin vënë magazinat e shtetit, apo industria e tij. Kjo për kushtin e barazlargimit të pikave. Sot qeveria bën rrugë ku mundet dhe si mundet, i lë përgjysëm ato dhe vendi i ngjan jo një kantieri ndërtimi, por një varri të hapur dhe territori të paadministruar.
Shqipëria e viteve tridhjetë kishte blegtorinë më të madhe për numër banorësh në Europë, sipas instituteve italiane, sot natyrisht jo. Në një  pronësi të paqartë dhe ngastërzimi pafund, ajo nuk zhvillohet dot në prioritetet e saj natyrale, si një vënd tranzit,  blegtoral e bujqësor.
Gjithë kësaj fatkeqësie duhet t’i shtosh dhe brezin më të ri të Europës i cili nuk stimulohet për të shkuar në shkolla profesionale që ndërtojnë Atdheun, por profilohet i tëri për avokati, fillozofi etj etj.
Vitin e ardhshëm votohet për Kuvendin. Si po ecën procesi i përgatitjes së zgjedhjeve?
Nuk ka asnjë përparim, por vetëm hollim të maskarallëkut partiak. Shqipëria ishte dhe vazhdon edhe pas reformës zgjedhore, të jetë e vetmja ku partitë organizojnë zgjedhjet, bëjnë Komisionet zgjedhore dhe po ato i numërojnë votat. E shoh me çudi inspektorin e OSBE që bën të menduarin dhe nuk e sheh se ky është i vetmi vend në planet që zhvillon zgjedhje me teknikën analoge të Hoxhës.
Paralelisht me zgjedhjet, përballemi edhe me provimin e tretë europian për marrjen e statusit të vendit kandidat. Mendoni se do të jemi një vend kandidat në tetor?
Do preferoja t’u thosha fshatarëve se çfarë favori do të kishin po të kishin statusin. Thonë që vetëm bujqësia mund të kishte një ndihmë rreth 200 milionë euro në vit. Pra, do t’u tregoja efektet praktike dhe jo propogandistike. Mbase mund të na bëjnë favor si me NATON, por nuk e di. Dhëntë Zoti na fusin në Kooperativën e tyre, pasi ndoshta do të rregullonim sjelljen tonë në praktikë.
Si e gjykoni produktin e shtatëvjeçarit të kryeministrit Berisha në timonin e qeverisë? Sa nga smalti i vitit 2005 ka mbetur akoma në imazhin e tij publik?
Gati një vit pas mandatit të parë, i thashë Berishës se vendi po shkonte prapë drejt piramidave të 97-tës dhe vazhdoj të mbaj këtë ide, e ja pse. Nga viti 90 e deri në 2003, ne i bëmë investimet tona me para të emigracionit, të shitjes së pronave, apo vjedhjes së pasurive publike. Pra, pa Bankat e mëdha, të cilat u privatizuan rreth 2003 dhe filluan të japin kredi të tipit industrial, pas këmbimit të Qeverisë në fund të 2005-ës.
Kështu, në periudhën 2006-2008, kur Europa kishte krizë likuiditesh, ne kishim bollëk parash, marrë nga Bankat. Nga gjysëm miliardi deri atëhere, kredia shkoi pesë miliardë dollarë. Shto këtu dhe nja tre të Qeverisë dhe pastaj katër investuar nga të huajt, kupton burimin e mrekullisë së modelit ekonomik shqiptar që reklamohet aktualisht.
Kjo sasi kolosale parash shpuri në biznese të reja, por tmerrësisht inefiçiente, që mbushën fillimisht arkën e shtetit në formë taksash. Çmendurinë e shtyu më tej qeveria, që shpejtonte lejen e biznesit, duke harruar që këto para të he­dhura nga individi janë sa të tijat dhe të shoqërisë. Në 2009 -2011 filloi të binte perdja e  kësaj maskarade. Biznesi inefektiv u gjend në vështirësi, edhe me Bankat, edhe me Taksat. Për dy vjet, kreditë e këqija u rritën nga 3 deri në 21 përqind, pra shtatë herë.
Pastaj vështirësia u transmetua në mbledhjen e taksave. Qeveria u përgjigj me “mënyrat” e veta, që shpunë në mungesën e të ardhurave për shkak të uljes së konsumit. Pasoja: duhet shitur çdo gjë, ku të mundet dhe si të mundet, për të shtyrë ca muaj, megjithëse rrënimi është i paevitueshëm. Tani po na thonë që kjo gjendje është efekti i krizës në Europë, por mendoj se është thjesht pasojë e një çmendurie kolektive, ku Qeveria ka pjesën e luanit.
Ndërsa propaganda nuk rresht së foluri për modelin e ri ekonomik, këtë fatkeqësi e shton Taksa e sheshtë, që nuk është gjë tjetër veçse ashtu si dhe mënyra e bërjes së buxhetit; një kopje e shëmtuar e kohës së Adil Carcanit . Ku të tërë paguanin njëlloj dhe buxheti bëhesh po kështu. Vetëm një i mjerë nuk e kupton se veçoria e vetme e kësaj lloj takse parazitare, që kish vlerë fillimisht kur nuk mund të mblidheshin dot ndryshe të ardhurat, lejon investitorët e huaj të tipit jo prodhues, por tregtar, të nxjerrin në formën e fitimit, qindra milionë euro nga vendi çdo vit, duke e bastisur realisht atë. Kjo është  për mua e vërteta elementare dhe vrasëse.
Si po afrohet opozita në zgjedhjet e ardhshme? Si e gjykoni kriticizmin ndaj Edi Ramës për mungesë vizioni dhe aftësie në krijimin e masës kritike për largimin e Berishës nga pushteti?
Për të kuptuar a justifikuar Ramën, duhet t’i kthehesh vitit 97, kur PS-ja, për kompleksin e të kaluarës, dhuroi për aleatët e vegjël shumë deputetë.
Sistemi i tanishëm zgjedhor këtë nuk e lejon, jo më për të djathtët që rrinë rrotull saj, por dhe për të majtët.  Veç kësaj, partitë e vogla nuk mund të shpërblehen me kaq apo aq deputetë, por duhet të “peshohen”, pra të marrin aq sa u takon nga sistemi ku ata luajnë. “Peshimin” real të vegjlit e kanë frikë dhe krijojnë zhurmë. Nëse LSI, në 2009 do të kishte aq vota sa mori, por brenda koalicionit me PS-në, ajo do kish më shumë deputetë se sot. Po dhe ajo kishte frikë nga “peshimi”, i cili është i drejtë besoj dhe është meritë e Ramës që e kërkon. Ndryshe do të shpartallonte partinë e tij, duke u dhënë aleatëve bastione të sigurta. Ndërkaq partitë e vogla kanë të drejtë të ankohen për sistemin zgjedhor. Këtu të kërkonin shpëtimin real…
Shumë besojnë se Berisha krijoi  dhe fitoi me“tren” aleatësh, që realisht përbëhen në shumicë nga parti inekzistente. Kundërpërgjigja analoge shkatërron së pari PS-në dhe akoma më shumë vendin. Këtë e provoi së pari vetë Berisha. “Treni” i tij u krijua matanë Tiranës apo qyteteve të mëdha, ku votohet dyzet-pesëdhjetë përqind, pra në zonat rurale, ku kjo përqindje vote shkon 90 a 95 përqind. Po çfarë fitoi reaisht?! Shihni se çfarë qeverisje prodhoi dhe pastaj komentojmë. Aleancat kombëtare për të goditur të keqen krijojnë besim, por së pari duhet të mendojnë rregullin e të nesërmes dhe jo çastin. Berishën e hoqën në 97, si të keqen e madhe, por u erdhi prapë për shkak të aleancave inekzistente që prunë po qeveri inekzistente. Ky gabim nuk lejohet të bëhet më për rregullin e së nesërmes, e jo se duhet larguar ai, sado që aleancat  edhe kur janë ineficiente kanë efekte psikologjike.
Prandaj e kam përkrahur idenë e Ramës për “peshim”, sepse besoj që duhet së pari për vendin dhe jo për fituesit..
Unë mendoj që më 2013, problemet i ka e djathta dhe jo e majta. Nëse Berisha rri me Metën ky i fundit duhet t’i harrojë votat ultra të majta të 2009. Pra Berisha duhet t’i japë vota nga të tijat, të mbajë Metën, po jo partinë e tij. Akoma nëse Meta rri djathtas, PDIU mund të kërkojë koalicion majtas si parti e dytë, çka e favorizon sistemi zgjedhor, apo të shkojë në Qendër me partinë e Topit etj.
Duket një strategji e saktë e PS, e cila problemet i ka të një natyre tjetër. Duhet të punojë për Strategjinë Kombëtare, stafe kreative dhe të shkojë afër fshatit. Kjo është sfida reale e saj dhe e Opozitës.
Dy forca të reja politike kanë marrë përsipër të thyejnë pesimizmin që rrethon çdo nismë të re që shfaqet në panoramën politike shqiptare. A do të ketë sukses Bamir Topi dhe Kreshnik Spahiu?
Besoj se Presidenti duhet të shkojë drejt një krijimit të një Poli Qendre ku dhe mund të ketë sukses. Më qartë akoma të përcaktojë plotësisht këtë qendrim pasi të shohë rreshtimin e palëve majtas dhe djathtas. Besoj te inteligjenca apo dinakëria e tij politike. AK-së do t’i duhet shumë për t’u besuar. Ka gjetur kohën e duhur për të marshuar, por a krijon dot batalione të rregullta, apo do mbetet e formës partizane këtë nuk e di. Duhet të pozojë platforma e jo fjalime.
Me çfarë po merreni tani? Çfarë vendi zenë fizika, librat dhe shahu në kohën tuaj momentalisht?
Librat janë thelbi i jetës sime. Për shahun jam i lumtur se megjithëse nuk luaj më, shoh “live” turnetë më të mëdha të botës në ekran. Për fizikën, pas një pune mbi gjysmën e jetës, pres gjykimin mbi një ide timen muajin tjetër në Itali, nga një grup shkencor italian dhe rus.
Nëse do të duhet të bënit një parashikim për vitin e ardhshëm në tre fjali, cili do të qe ai? Si do e gjejë 2013-a Shqipërinë?
Të pafuqishme, të rrënuar ekonomikisht, por shpresoj  e besoj se do t’i thërresë shpirtit të të parëve, që e krijuan për të mos vdekur.

Bechtel: Dell – Frank Wisner US Mafia: Rruga e Kombit, dy miliardë euro për vetëm 137 km autostradë! –

Rruga e Kombit, dy miliardë euro për vetëm 137 km autostradë!

Postuar më: 29 Prill, 2014 tek Kopertina

29 prill 2014

Rruga e Kombit” shtrihet nëpër këndin më të varfër dhe më të largët në Evropë, ku shumë fshatarë ende jetojnë në kushte të vështira, duke luftuar që ta çojnë muajin deri në fund. Autostrada e gjatë 137 km me katër korsi që lidh kryeqytetet e Shqipërisë dhe Kosovës ka nxjerrë dy miliardë euro nga “portofolët” e të dyja vendeve – që u detyruan të devijojnë fondet nga shumë projekte të tjera shumë të nevojshme, si ndërtimi i shkollave, spitaleve dhe rrugëve të tjera më pak të kushtueshme, shumë prej të cilave mbetën të pashtruara. Pas një hulumtimi gjashtëmujor, BIRN-i publikon dokumentet e panxjerra nga Shqipëria dhe Kosova me detaje, të shkallës së keqmenaxhimit dhe kostove të rritura e të pandalshme, të cilat kanë nxitur deri më tash tri hetime për korrupsion, abuzim të detyrës dhe keqbërje të lidhura me kontratën. T ë ndërtuara mbi premisat e krijimit të pasurisë nga ngritja e tregtisë dhe turizmit, çmimi i fundit për rrugët së paku ishte dyfishuar në të dyja vendet nga çmimet fillestare të ofruara. Tregtia në mes Shqipërisë dhe Kosovës ka shënuar vetëm një rritje modeste prej se është hapur rruga vitin e kaluar, por nuk ka çuar në rreshtimin e kamionëve që zakonisht shihen në kufijtë e tjerë të Ballkanit. Ekspertët vlerësojnë se rruga po përdoret vetëm në 10 për qind të kapacitetit të saj. Në anën tjetër, kompania ndërtuese Bechtel- Enka përvetësoi profite me qindra miliona euro falë pjesërisht, sipas argumenteve të kritikëve, kontratës së majme në favor të tyre, çmimit të lartë dhe kthimit të taksave.

 

Tenderi i shpejtë

Kontrata për të ndërtuar fazën e parë të autostradës për ta lidhur Tiranën me kufirin e Kosovës ishte dhënë më 2006 me procedura të shpejta të prokurimit, të cilat Banka Botërore dhe të tjerët i quajtën procedura jokonkurruese dhe të paligjshme. Gjiganti amerikan i ndërtimit “Bechtel” dhe partneri i tij turk “Enka” fituan kontratën për të ndërtuar pjesën prej 61 kilometrash për 418 milionë euro. A mbasada e ShBA-së ndihmoi në tejkalimin e shqetësimeve të Bankës Botërore dhe Fondit Monetar Ndërkombëtar (FMN) në lidhje me trajtimin e procesit tenderues në Shqipëri, duke arsyetuar se rruga do të zhvillojë ekonomitë si në Kosovë dhe Shqipëri. Në fund, kostot shkallëzuan në Tiranë duke u derdhur përfundimisht 950 milionë euro për rrugën, sipas një emaili të rrjedhur nga ministri i atëhershëm i Financave, Ridvan Bode. Kontrata për të ndërtuar pjesën e Kosovës i ishte dhënë  në prill 2010 partneritetit të njëjtë, pas lobimit të ambasadorit të atëhershëm në Kosovë, Christopher Dell. Dell pastaj u punësua nga Bechtel si drejtor shteti në Afrikë, duke ngritur dyshime në mesin e vëzhguesve në lidhje me ndershmërinë e kontratës. Zëdhënësja e “Bechtel”-it fuqimisht mohoi ndonjë sjellje të pahijshme dhe insistoi se Dell ka respektuar rregullat e Departamentit të Shtetit të ShBA-së menjëherë pas afrimit të kompanisë ndaj tij me një ofertë potenciale për punë, pasi që ai përgatitej të largohej nga Kosova, duke përfshirë çdo tërheqje të tij nga çdo çështje që lidhej me kompaninë. Por një diplomat i lartë, Andrea Capussela, i caktuar për mbikëqyrjen e ekonomisë së Kosovës bëri thirrje Departamentit të Shtetit për të shqyrtuar përkrahjen e Dellit për skemën, duke marrë parasysh punën e re të ish-ambasadorit.

Nuk ka asnjë sugjerim që Dell nuk ka përfillur me rregullat e ShBA-së. Gjersa ekziston periudha prej një viti para se ish-ambasadorët mund të lobojnë në emër të qeverisë së ShBAsë në emër të një kompanie private, atyre nuk u ndalohet që të marrin një punë në sektorin privat ku ata ndihmuan për të siguruar një kontratë. Shpenzimet në Kosovë shkallëzuan po ashtu, pasi qeveria dështoi për të marrë parasysh këshilltarin e saj ligjor për të caktuar një çmim fiks për autostradën. Kostoja u ngrit nga 400 milionë euro për 102 km të autostradës në 838 milionë euro për 77 kilometra. Bechtel-Enka ka pranuar më shumë nga kuleta publike kosovare në vitet 2011, 2012 dhe 2013 se çdo ministri tjetër. Në të njëjtën kohë projektet e tjera infrastrukturore, duke përfshirë ndërtimin e disa shkollave mbetën për më vonë. BIRN-i ka marrë dokumente kyçe për ndjekjen penale të dështuar të Lulzim Bashës – politikanit shqiptar që nënshkroi marrëveshjen në Tiranë me akuzat për “shpërdorim detyre” në lidhje me kontratën. Në mesin e akuzave tjera, dokumentet zbulojnë se çmimet e Bechtel-Enka-s ishin më shumë se dyfishi i kontraktorëve vendorë, duke u kushtuar taksapaguesve shqiptarë para shtesë prej 191 milionë eurosh. Sipas dokumenteve të prokurorisë, “të gjitha çmimet e dorëzuara nga kompania fituese janë disa herë më të larta sesa çmimet shqiptare”. Shifrat ishin përpiluar nga dy auditorë të shtetit të cilët nxorën një raport me 158 faqe deri më tani të papublikuar, duke detajuar problemet me kontratën e autostradës. T ë gjeturat formuan bazën e rastit për hetim kundër Bashës dhe dy këshilltarëve të tij, Andi Tomës dhe Armand Telitit.

 

‘Asnjë kufi të çmimit, asnjë plan’

Ekipi i prokurorisë gjithashtu theksoi se kontrata ishte nënshkruar pa marrëveshje të kufizuara të çmimit ose të planit të detajuar të ndërtimit, duke lejuar që çmimi të rritet pandalshëm e jashtë kontrollit. Prokurorët po ashtu kritikojnë emërimin e kompanisë holandeze të konsultimit “Ecorys” që ka pasur për detyrë përzgjedhjen e ofertës fituese, duke thënë se është e “paligjshme” sepse aprovimi i kompanisë ishte lajmëruar para se Këshilli i Ministrave të aprovonte atë vendim. Procesi i shpejtë i tenderimit në të cilin katër kompanitë në listën e shkurtër ishin vlerësuar për aftësinë e tyre që të kryejnë punën, pa pasur nevojë të japin çmimin ishte përshkruar nga hetuesit e prokurorisë në kundërshtim me ligjet kombëtare dhe ndërkombëtare. Pohimet se kontrata e dhënë Bechtel-Enka-s përkundër mungesës së një plani të pajtuar të ndërtimit ose kufizimit të çmimit po ashtu janë bërë nga Niko Naska, i vetmi anëtar shqiptar në komisionin vlerësues të përbërë nga pesë persona, konfirmoi ai në një intervistë ekskluzive për BIRN-in.

“Pyetja ime e parë ishte: A ka ndonjë plan të projektit, a e ka shikuar dikush këtë me kujdes? Por nuk kishte asnjë plan. Si mund të ndërtoni diçka pa një plan ndërtimi, e posaçërisht për një projekt të tillë të madh të infrastrukturës, e cila shkon prej 400 milionë në gati një miliard euro?”, shprehu dilemat Naska. “Si mundem unë, një inxhinier me vite përvojë që ka ndërtuar termocentrale dhe porte, të qëndroj në një nivel të tillë dhe të pranoj të jem pjesë e atij tenderi?”, shtoi ai. Naska i tha BIRN-it se i ishte kërkuar që të marrë pjesë në vlerësim, me njoftimin brenda një dite, përkundër që nuk ishte në gjendje të përcillte procedurat e mbajtura në anglisht. Ai u largua pas një dite.

Ata, “qeveria”, më thirrën një natë më herët duke më thënë se unë isha zgjedhur nga kryeministri Sali Berisha i cili kishte thënë shumë gjëra të mira për mua… por unë nuk dija asgjë për tenderin dhe si mund të isha pjesë e tij?”, tha ai. Ai po ashtu tha se nuk kishte qasje në ndonjë dokument të tenderit të shkruar në gjuhën shqipe. Në fund, katër anëtarët e mbetur të komisionit vlerësues zgjodhën Bechtel-Enka-n dhe filluan negociatat për një çmim të synuar. Ish-ministri i transportit Lulzim Basha thoshte atë kohë se Bechtel-Enka ishte zgjedhur në mënyrë transparente dhe metoda e shpejtë ishte e nevojshme, pasi vonesat prej një viti mund të kushtonin 75 milionë euro – 60 milionë euro nga rritja ekonomike dhe 15 milionë euro nga kostot e rritura. Asnjëherë, asnjë dëshmi nuk ishte prezantuar për të justifikuar këto shuma.  BIRN-i ka pyetur Bashën, i cili tani është udhëheqës i Partisë Demokratike në opozitë dhe kryebashkiak në Tiranë, me seri të pyetjeve të ndërlidhura me autostradën, por ai ka refuzuar të komentojë.

Një dokument diplomatik i ShBA-së, po ashtu i publikuar nga Wikileaks më 2009-n, detajonte shkallën e logjistikës dhe planifikimit financiar të dobët. Sipas një dokumenti të një zyrtari të ambasadës së ShBA-së në Tiranë, “Bechtel” së pari ka llogaritur se shtatë milionë metër kub të dheut do të gërmohen, e cila u rrit në 14 milionë kur kontrata u dha më 2006 dhe u ngrit në 32 milionë në prill të 2009-s, më shumë se një vit para se seksioni i autostradës në Shqipëri të përfundojë.

 

SHBA-ja sheshon rrugën për “Bechtel”-in

Propozimi i Bechtel-Enka-s po ashtu ngriti kritika të shumta nga Banka Botërore dhe FMNja, të cilat refuzuan që të mbështesin projektin, ose të ndihmojnë Tiranën me fonde për ndërtimin e autostradës. Në një dokument diplomatik të Wikileaks-it të vitit 2006 të titulluar “Pengesa e ofertës së ‘Bechtel-it’ për të ndërtuar pjesën kyçe të autostradës”, Marcie B. Ries, ambasadore e atëhershme në Shqipëri, kishte thënë se do ta ndihmojë qeverinë për të tejkaluar kundërshtimet e Bankës Botërore, pasi autostrada e re “jo vetëm që do të ndihmonte tregtinë e Shqipërisë, por edhe atë të Kosovës”.

Përfshirja e ShBA-së shkoi përtej përkrahjes nga ambasada. Ries shkroi se Basha i kishte thënë asaj se ish-sekretari i Sigurisë Kombëtare të ShBA-së, Tom Ridge, ishte duke këshilluar Tiranën në lidhje me marrëveshjen. Ridge kishte ardhur në Shqipëri me kontratë prej 40,000 dollarësh në muaj për të këshilluar qeverinë për anëtarësimin e saj në NAT O dhe themelimin e lidhjeve me Washington DC.

Sipas dokumentit të njëjtë, Orsalia Kalantopoulos, kordinatore regjionale e Bankës Botërore për Evropën Juglindore, i tha qeverisë se ajo fuqimisht kundërshton projektin me katër korsi, pasi që përzgjedhja e ‘Bechtel’-it ishte “jokonkurruese dhe që autostrada duhet të bëhet me dy korsi për të reduktuar shpenzimet. Pretendimet e reja për keqbërjet me marrëveshjen dolën para dy jave në Shqipëri, pasi ministri i  Financave, Shkëlqim Cani lajmëroi një hetim të ri në lidhje me financimin e autostradës përmes një kredie bankare prej 250 milionë eurosh. Shqipëria nuk ishte në gjendje që të huazojë nga  institucionet ndërkombëtare financiare sepse që të dyja, Banka Botërore dhe Fondi Ndërkombëtar Financiar, kishin këshilluar kundër projektit të autostradës.

Vendi ishte detyruar që të shikojë nëpër bankat komerciale, me dyshimet se kanë huazuar me rata më të larta se tregu. Hetimi i fundit nuk ndërlidhet me hetimin tashmë të hedhur poshtë kundër Bashës dhe këshilltarëve të tij, e cila fokusohej për kushtet e kontratës dhe ngritjes së çmimeve.

 

Shpenzimet në Kosovë u dyfishuan

Kritikat dhe brengat për marrëveshjen janë reflektuar njëjtë edhe në Kosovën fqinje, ku kostoja e autostradës po ashtu u rrit pak më shumë se dyfishi nga çmimi fillestar i dhënë nga Bechtel-Enka. Pjesa e Kosovës, edhe pse e shtrenjtë me çmimin prej 400 milionë eurosh për 102 km, sipas kompanisë konsulente Eversheds, në fund fluturoi në 820 milionë euro për 77km, sipas një raporti të papublikuar, por të lëshuar për BIRN-in sipas Ligjit për Qasje në Dokumente Zyrtare.

Shifrat nga Ministria e Financave tregojnë se Bechtel-Enka ishte paguar 838 milionë euro dhe kjo shumë është 14 milionë euro më e madhe se ç’tregonte raporti i mbikëqyrësit të Bechtel- Enka’s kompanisë Hill International. Kompania mbikëqyrëse në raportin e saj shënoi se fatura që i shkoi Qeverisë së Kosovës ishte në shumë prej 824 milionë eurosh. As ministria e infrastrukturës por as ministria e financave nuk i është përgjigjur Gazetës Jeta në Kosovë se sa ka paguar qeveria e Kosovës ndër vite, që nga 2010 e deri më 2013, por edhe nëse ka mbetur ndonjë pagesë për vitin 2014. Po ashtu, qeveria duhej të alokonte edhe 128 milionë euro shtesë për shpronësimet e tokave private. Diplomati Italian, Andrea Capussela, njeriu me detyrë për mbikëqyrjen e ekonomisë së Kosovës pas deklarimit të pavarësisë më 2008, i tha BIRN-it se nënshkrimi i kontratës ndërmjet Kosovës dhe “Bechtel”-it arriti në një “krim politik”.

“Paramendoni numrin e spitaleve dhe shkollave, librat shkollorë dhe kompjuterët dhe shumë rrugë më të dobishme që kishin mundur të ndërtoheshin me ato para të shpenzuara për autostradë”, tha ai. Firmat kosovare të ndërtimit thonë se çmimet e dhëna nga konsorciumi amerikano-turk dhe të publikuara për herë të parë sot në BIRN, janë po ashtu “dy deri në tri” herë më shumë se që ofrojnë kompanitë vendore. Haziz Rysha, drejtor i një prej kompanive më të mëdha në vend për ndërtimin e rrugëve, “Eskavatori”, theksoi se gypat PVC me diametër 125 mm kushtojnë afër katër euro për metër në Kosovë, gjersa “Bechteli” ngarkoi qeverinë me 29 euro për metër, më shumë se shtatë herë më shtrenjtë se çmimi në treg. Një drejtor i një kompanie tjetër, i cili kërkoi që të jetë anonim, shtoi se ndërtimi i një  kilometri të autorrugës nga kompanitë vendore kushton deri në dy milionë euro, krahasuar me 11.4 milionë euro që i është Bechtel-Enka-s. “I vetmi dallim është se autostrada është e mbyllur”, tha drejtori duke shtuar se nuk ka dallim në kualitet që shtrojnë kompanitë vendore.

 

SHBA-të injoruan shqetësimet e BE-së

Diplomati ndërkombëtar Pieter Feith me detyrë nga BE-ja dhe ShBA-ja për mbikëqyrjen e Kosovës pas shpalljes së pavarësisë saj më 2008, i tha BIRN-it se ambasada e ShBA-së dhe ambasadori i saj Christopher Dell e ka penguar “që ta kryejë punën”.

Feith u largua nga Zyra Ndërkombëtare Civile (ICO) pasi ajo u mbyll më 2012. Ai thotë se gjatë kohës së tij në zyrë, “Dell më ka thënë në terma shumë të qartë se unë nuk duhet të fusë hundët në kontratën me ‘Bechtelin’ – se ajo nuk ishte punë e imja dhe se kjo ishte një çështje ekonomike ndërmjet Shteteve të Bashkuara dhe Kosovës.” Feith, i cili po ashtu mbante pozitën e përfaqësuesit të lartë të BE-së për Kosovën ishte i brengosur se kontrata me “Bechtelin” do të shkatërronte financat e brishta të shtetit të ri dhe argumentonte se ato para do të mund të shpenzoheshin më mirë po të prekej shkalla e lartë e papunësisë së Kosovës prej 45 për qind. “Informatat mbaheshin të fshehura dhe papritmas na është prezantuar me një “fait accompli” [fakt i kryer] i kësaj kontrate – të qenët e kryer dhe të qenët obligim për buxhetin”, tha ai. Dell refuzoi të intervistohet, por më herët mbrojti procesin e përzgjedhjes për autostradë, duke theksuar se ishte një ndër më transparentët në histori të Kosovës. Këshilltarja ligjore e qeverisë së Kosovës, kompania britanike “Eversheds”, i ka thënë ekzekutivit të mos nënshkruajë, duke thënë se kontrata ishte shumë në favor të Bechtel-Enkas.

Dokumenti i “Eversheds-it”, tani i publikuar i plotë nga BIRN-i për herë të parë, kishte paralajmëruar se kontrata mund të jetë “jashtëzakonisht e rrezikshme”. Firma ligjore identifikoi një numër fushash ku kontrata standarde për projektet e mëdha infrastrukturore – Libri i Kuq i Federatës së Inxhinierëve Këshillues (FIDIC) ishte ndryshuar “plotësisht në një mënyrë të njëanshme”. FIDIC është organizatë ndërkombëtare që ofron mostra të kontratave për projekte të mëdha infrastrukturore. Kompania po ashtu kishte thënë se “Bechtel” “thjesht ka injoruar” udhëzimet e tenderit për një çmim fiks dhe sugjeroi se procesi i prokurimit duhej të mbahej edhe një herë. Kjo këshillë ishte injoruar. Bechtel-Enka thotë se propozimi i saj përputhej me udhëzimet e qeverisë. “Bechtel”  tha se e ka kursyer qeverinë me qindra miliona euro duke propozuar devijimin e projektit për të mënjanuar tunelet e shtrenjta. Kompania shtoi se projekti do të kishte “përfitime ekonomike që shkojnë përtej Kosovës”.

Këshilla e “Eversheds” ishte dhënë në janar 2010 dhe deri sa disa ndryshime ishin bërë para nënshkrimit final të marrëveshjes tre muaj më vonë, shumë prej klauzolave të diskutueshme janë mbajtur. Kontrata e Kosovës tani është nën hetime nga prokurorët e Misionit të BE-së për Sundimin e Ligjit në Kosovë-EULEX. Burimet e afërta me hetimin thonë se EULEX-i është duke shqyrtuar vendimin e qeverisë për nënshkrimin e marrëveshjes së autostradës. Ndërsa objektivi i hetimit nuk është shpalosur, besohet se fokusi është nëse kontrata ka qenë e dëmshme për ekonominë e Kosovës. Nuk ka asnjë dëshmi që sugjeron se dikush nga “Bechtel”, “Enka”, ose vetë Dell janë të implikuar në ndonjë hetim të kaluar, ose në hetimin aktual. Bechtel-Enka po ashtu ishte përjashtuar nga pagesa e miliona eurove të TVSh-së si në Shqipëri, po ashtu edhe në Kosovë. Pronari i kompanisë ndërtuese “Eskavatori” nga Kosova, Haziz Rysha tha se kompanitë vendore nuk përjashtohen nga këto taksa, që siguruan për Bechtel-Enka-n kthim prej 113 milionë eurosh vetëm në Kosovë. Duket se Bechtel-Enka ka pranuar një shifër të ngjashme edhe në Shqipëri. Zyrtarët e Zyrës së Kryeministrit dhe të Ministrise së Infrastrukturës kanë refuzuar që të përgjigjen në lidhje me skemën dhe ndikimin e saj në ekonomi. Në hapje të rrugës në nëntor 2013, presidentja Atifete Jahjaga, përshkroi rrugën si “ëndërr kombëtare dhe tani është një realitet kombëtar”. Kryeministri Hashim Thaçi tha se ajo do të shkurtojë kohën e udhëtimit për tre çerekë dhe do të kontribuojë në “ekonominë tonë të së ardhmes dhe rritjen sociale”.

 

“Autostrada shfrytëzohet pak”

Institucione të ndryshme përpiqen që të kuptojnë se si një pjesë 137 km e autostradës ka mundur të përfundojë duke kushtuar aq shumë, kosovarët dhe shqiptarët e zakonshëm vazhdojnë të vuajnë për shak se fondet kanë ndryshuar për të paguar Bechtel-Enka-n. Gjersa lojtarët kryesorë kanë fituar pozita të larta, dhe Bechtel-Enka ka fituar një projekt tjetër të madh infrastrukturor – autostradën Prishtinë-Shkup me çmim prej 600 milionë eurosh, autostrada aktuale ka dështuar që të japë shumë sa u takon përfitimeve ekonomike. Përkundër investimit të madh, tregtia në mes dy shteteve nuk është fuqizuar aq sa duhet. Sipas Agjencisë Kosovare të Statistikave, 10.3 për qind  e tërë eksportit kosovar ka shkuar drejt Shqipërisë në vitin 2005, gjersa shifrat e vitit 2011 tregojnë për një rritje vetëm 10.8. Shifrat zyrtare tregojnë se eksporti nga Shqipëria në Kosovë ne vitin 2005 ishin vetëm 1.6 për qind në totalin e Kosovës. Më 2011, shifra ishte 3.9 për qind. “Kjo rrugë punon vetëm në 10 për qind të kapacitetit të saj të plotë”, tha ndërtuesi dhe politikani Behgjet Pacolli. “Diçka duhet të ndryshojë në bashkëpunimin tonë ekonomik për të bërë që kjo rrugë t’i shërbejë ekonomisë së shteteve. Madje edhe njeriu që është në mbikëqyrje të autostradës pranon se shfrytëzimi i autostradës është i vogël. Lahudin Myrtaj, kryesues për mbikëqyrjen e autostradave brenda Ministrisë së Infrastrukturës, tha se autostrada e Kosovës është më e mira në Ballkan, por që shfrytëzimi i saj do të rritej nëse lidhet me rrugët e tjera rajonale. Deri atëherë, rruga do të mbetet pak më shumë se një luks për kosovarët dhe shqiptarët të cilët nuk mund ta përballojnë.

 

Grup Autorësh: Petrit Collaku, Erjona Rusi, Besar Likmeta, Lawrence Marzouk (Prishtinë, Tiranë, Londër). Ky artikull është prodhuar si pjesë e një programi të quajtur “Një gjurmë letre për qeverisje më të mirë”, me fonde nga Austrian Development Cooperation (ADC) dhe zbatuar nga BIRN-i

Në këndvështrimin tuaj a e ka dëmtuar imazhin e SHBA në Shqipëri ky rast?

Për të qenë transparent, vetë përqendrimi me tri pyetje për këtë çështje tregon që kemi të bëjmë me një fenomen që ka ngacmuar shumë ndërgjegjen e shqiptarëve. Këtij ngacmimi e theksova dhe më sipër ju shtua dhe deklarata e thënë publikisht në parlament që e ngatërroi akoma më tepër ndërgjegjen e shqiptarëve.

Dua t’iu bëj një pyetje shumë konkrete. Dyshoni ndonjëherë se Berisha me këtë lëshim të fortë që i bëri Bechtel-it, në njëfarë mënyre, arriti të blejë me para konsensusin amerikan për një mandat 8 vjeçar të tij?

Fatkeqësisht Po.

Pra, korporatat në këtë rast fituan mbi shtetin i bie? Pse duhet të kemi besim tek investigimi i shtetit amerikan?

Sepse keni parë në Shqipëri, në një moment të caktuar politik, një korporatë merr pushtet për të kapërcyer dhe parimet e organizimit të një shteti demokratik si SHBA. Theksova parimin, jo ligjin, ligjin po e po. Por, jeta nuk mbaron me kryerjen e aktit, jeta vazhdon me tezaurimin e tij, prandaj zbardha më sipër investigimin. Prandaj aktualisht  opinioni shqiptar po ballafaqohet me afera të çuditshme të realizuara në 8-vjeçarin e fundit, që natyrisht po zbardhen dhe pritet të ndëshkohen. Mos kryerja e aktit të zbardhjes dhe ndëshkimit, na jep të drejtën që ne të themi: Korporatat fituan mbi shtetin.

Përmendni termin ‘cenim i sigurisë kombëtare dhe stabilitetit’ kur komentoni kontratën me Bechtel-in. Mund të na detajoni ku është cenuar siguria sipas jush?

Post 23 Qershori na nxori në pah një fenomen shumë serioz në stabilitetin e ekonomisë shqiptare. Së pari borxhe jashtëzakonisht të mëdha, e së dyti rënie drastike e fuqisë blerëse. Këto dy elementë që janë faktorët kryesorë të krizës ekonomike në Shqipëri, krizë e cila nëse nuk do të kishim përkrahjen e mekanizmave ekonomiko-politikë(natyrisht amerikan), Banka Botërore dhe FMN, do të bënte realitet ëndrrën e madhe të Berishës, skenarin grek. Kjo ishte një realitet, të cilin ne tashmë e kemi kapërcyer, por falë kësaj ndihme.  Zanafilla e kësaj situate ka qenë viti 2007-2008-2009, kur një vend i vogël me një buxhet prej 3 miliardë dollarësh, merrte përsipër të realizonte me borxhe një investim me vlerë mbi 1.2 miliardë euro, me efiktivitet  të rrugës gati zero. Për të mos thënë, me humbje. Kostot e mirëmbajtjes janë më të mëdha se fitimi që realizon ajo rrugë. Ajo që ka qenë më tepër shqetësuese, e që në analizën e çdo analisti të makro-ekonomisë, përbën zanafillën e një krize ekonomike, ishte rrëmbimi nga tregu shqiptar “cash” i një vlere mbi 600 milionë euro.

Që për tregun shqiptar është një vlerë e rëndësishme apo jo?

Për të kuptuar rëndësinë e tij, duhet kuptuar më së pari se çfarë është ky 600 milionë euro. Në studimet e mia, mbi abuzimet në segmentin Rrëshen-Kalimash,  më rezulton se mbi 600 milionë euro janë pagesa për punë të pakryer. Pra janë lekë i thatë i dërguar jashtë Shqipërisë. Nuk janë lekë pagesë për punë që është kryer në terren. Të kuptohemi, nuk po flas për efektivitetin e investimit, por për kosto punimi. Këto lekë u paguan, e thënë shkurt, u morën nga buxheti i shtetit dhe ikën direkt jashtë. Kjo bëri, që për një punë të pakryer, Shqipërisë, tregut monetar ti iknin “cash për 2 vite një sasi kolosale monedhe. Duke bërë që në dorë të qytetarit, të kishte sa më pak lekë. Duke bërë që gradualisht fuqia blerëse në Shqipëri të binte, me pasojë rënien e ekonomisë shqiptare.  Ky vakum , për efekte politike në proces vazhdoi të mbushej me monedhë borxh duke sjellë atë efekt që ne e ndjejmë aktualisht sot. Borxhin drastik të shtetit shqiptar. Fundosjen në borxhe. Këtu konsiston cenimi i sigurisë kombëtare.

Zoti Meçaj, ndërsa pasoja e kësaj kontrate dhe sidomos borxhi i shtetit shkonte thellë e më thellë, përgjegjësi kryesor i identifikuar nga prokuroria, ish-ministri Lulzim Basha, shkon lart e më lart me karrierën e tij. Si e vlerësoni këtë kontrast?

Do të desha të përcillja qëndrimin dhe shqetësimin tim, problemi nuk është më tek Basha tashmë. Ajo që po penalizohet është Partia Demokratike. Basha është i kapur. Në mos sot, nesër kjo çështje, pa kushte do të hapet, jo se e kërkon politika, por e kërkojmë të gjithë ne. Ajo duhet zbardhur, sepse ajo çështje, ai hetim nuk është mbyllur asnjëherë, por thjesht është pezulluar. Për hir të së vërtetës, dosjen në prokurori, ka qenë aq e plotë dhe e saktë sa askush nuk mori kurajën të ndeshej me të për të mbyllur çështjen. E vetmja gjë që bënë “maestrot e jurisprudencës” ishte thjesht pezullimi për procedurë.

Basha është pretendent për kryeministër. A mos vallë, kjo kosto që ai mori për këtë marrëveshje me Bechtelin, në një kuptim të caktuar përbën kolateral dhe mbështetje politike për të në korridoret amerikane nën influencën e Bechtel-it?

Duhet të jesh naiv të mos kuptosh që Basha është kufoma më jetëshkurtër në politikën shqiptare. Projektet e lidershipit të PD-së, po fillojnë të ekspozohen, duke i hequr të drejtën të kandidojë për kryetar bashkie, sepse ai as më përpara e as sot e as nesër, nuk ka për të qenë ndonjëherë figurë konkurrente. Përkundrazi, ai do të jetë, mishi për top e do ti hidhet si kockë drejtësisë shqiptare për të shpëtuar lidershipi i vërtetë i PD-së. Por kjo gjë po mban realisht sot peng zhvillimet e brendshme në PD. Ky është problemi, jo e ardhmja politike e Bashës. Nuk e di sa e keni vënë re apo jo fytyrën e ngrysur të Bashës në këtë 10 ditëshin e fundit ku në eterin politik ka nisur të diskutohet rihapja e kësaj çështje. Ai nuk duhet t’ia faturojë këtë krim Partisë Demokratike, PD-ja është një vlerë kombëtare. Nuk mund të mbahet peng.

Kam arsye ta dyshoj këtë që ju thoni. Kjo parti që ju e quani ‘vlerë’, arriti që Berishën ta mbante si ofertë dhe pasi ai shkaktoi kaosin me pasoja të rënda të vitit 1997. E çfarë problemi ka për PD-në mbajtja e Bashës, për më tepër me kaq pak implikim krahasuar me vitin 1997? Për më tepër, kur implikimin e ka bërë edhe për hir të “brirëve të Bechtelit”….

Pyetja që ju bëni, e që përgjithësisht bëhet çiltër në ambiente publike, ngatërron konceptin institucional të PD-së, me konjukturën e momentit. Nuk është e vërtetë që e mbajti PD-ja Berishën, por është e vërtetë që Berisha ishte PD-ja. E natyrisht pagoi 8 vite në opozitë. Sot PD-ja përsëri nuk është parti e Bashës, ndërkohë që pas 8 vitesh qeverisje, ka vend fabula e bukur dhe e mençur popullore: “Kur më gënjen për herë të parë, faji është i yti, kur më gënjen për së dyti, përsëri faji është i joti, por për herë të tretë, faji është i imi”. Dhe ky popull nuk është budalla për tu gënjyer për herë të tretë. Këtë duhet të ketë parasysh demokrati shqiptar.

 http://gazetadita.al/2b-ose-briret-e-bechtelit/

 

12 Shkurt 2014 – 14:08

Ish-drejtuesi i “Bechtel” akuzë për mashtrim dhe pastrim parash

MARYLAND – Një ish-përfaqësues ekzekutiv i Kompanisë Bechtel, e cila në Shqipëri ka ndërtuar rrugën e Kombit nga Rrësheni e deri në Kalimash, së bashku me dy tunelet e Thirrës, është akuzuar për ryshfet nga një kompani e energjisë.

Një prokuror federal i shtetit të Maryland në SHBA akuzon Asem Elgawhary për ryshfet në shkëmbim të favorizimit në kontrata me një kompani të energjisë elektrike të Egjiptit, shkruan Bloomberg.

Asem Elgawhary, 72 vjeç, nga Potomac, Maryland ka marrë më shumë – See more at: http://www.shqiptarja.com

Signing of the contract Front row: Mike Adams, president, Bechtel Civil; Fatmir Limaj, Kosovo Minister of Transport and Communications; Sinan Tara, Chairman, Enka. Back row: Christopher Dell, ex-U.S. Ambassador to Kosovo; Hasim Thaci, Kosovo Prime Minister; Metin Husrev Unler, Turkish Ambassador to Kosovo; Andrew Sparkes, British Ambassador to Kosovo

Kosovo: EU scandal with Peter Feith and the “Bechtel” corruption Mafia: Road to Ruin

US Mafia Bechtel: Albania-Kosovo Highway Costs Soar To 2 Billion Euros (137 km)

Bechtel Manager wegen Bestechung, Geldwäsche, Steuer Betrug in den USA vor Gericht