8 Jahres Tag, der Tragödie von „Karaburun“ mit 28 Toden in der Adria, durch die Fatos Nano Mafia

Die Fatos Nano Mafia, wurde für diese Verbrechen nie angeklagt, wobei die Deutschen Zeit gleich, ihre Flugplatz Mafia Geschäfte mit Fatos Nano machten und immer dabei: Rezzo Schlauch und Bodo Hombach damals im Balkan und kriminelle Diplomaten rund um den Visa Skandal, wo man vor Morden an Deutschen nicht zurückschreckte und aktiv u.a. die Immobilien des G.B. stahl mit der korrupten Justiz. BKA Bericht dazu.

Erst 2014 wird bekannt werden, das die Marine Kommandanten vorab informiert wurden einige Tage vorher, das Schmuggler Boote auf Passagiere warten. Die Marine Kommandante von Pascha Limani, stellten dann fest, das aller Sprit gestohlen war, so das die Albanische Marine nicht auslaufen konnte. Das ist eine Tradition, seitdem Salih Berisha vor über 20 Jahren das Militär zerstörte und Fatos Nano machte es identisch.

Die Anti Terrori Chefs von Skhoder und Vlore organiserten damals diesen Menschen Schmuggel, welche aus Profit Gier, sogar Kasse machen wollten, auch bei schlechtesten Wetter Bedingungen in der Adria. Eine lange Tradition hat die Mafia Polizei von Albanien, wo oft direkt Innenminister, reine Vertreter der Albaner Mafia sind und sogar Polizei Direktoren Stellen an die Mafia verkaufen. Damals kamen 28 Personen, meistens aus Skhoder um in der Adria. Heute läuft mit dem 2 höchsten Polizisten von Albanien: Agron Kulicaj immerhin noch Treibstoff Schmuggel und Zoll Betrug und viele der neuen Tropoje Polizei Direktoren, oder aus Diber, Kukes, Burrel sind dumme Klein Kriminelle, welche unverändert für Geld Alles tun und eng wie bei dem Mörder Dritan Dajti, oder „Lul“ Berisha verbunden sind und auf der Cash Kohle Rolle sind in Durres. In Vlore, ist die gesamte Prominenz, verbunden mit der Mafia wie die Verhaftung des Sacro Corona Unita Chefs Albano Prudentino zeigte – zur Ministerin Majlinda Bregu halt, wo man sich Ministerin für Integration schimpft, Stamm Platz der Albaner Mafia, direkt im Kabinett seit über 10 Jahren.

9.01.2012

Më 9 janar të vitit 2004 gomonia me 36 klandestinë u nis në det të trazuar 5-6 ballë në drejtim të Italisë nga gjiri i Palasës. Tragjedia përfundoi me 20 të vdekur dhe 8 të zhdukur. Të gjithë viktimat ishin nga zona e Shkodrës, të moshës nga 15 deri në 33 vjeç.
Tragjedia e Ontrantos, të afërmit e viktimave: Kaluan 8 vjet, ngjarja ende misterVLORË- Familjarët e 28 viktimave të tragjedisë së Otrantos ndihen të zhgënjyer nga drejtësia shqiptare.8 vite nga tragjedia e 9 janarit të vitit 2004, kur gomonia me 36 klandestinë u nis në det të trazuar 5-6 ballë në drejtim të Italisë nga gjiri i Palasës, familjarët e viktimave shprehin mosbesim tek drejtësia.

Familjarët shprehen se edhe pse kanë kaluar vite ngjarja nuk është zbardhur, ndërkohë që 8 trupa nuk janë nxjerrë ende nga ujrat e detit Jon.

“Tragjedia e madhe e 9 janarit të 2004-ës në Vlorë po kërkohet që të harrohet nga të gjithë, si nga opozita ashtu dhe pozita. Jemi më të fyer, më të poshtëruar dhe më të zhgënjyer se kurrë”. Kështu deklaruan familjarët e viktimave, të cilët që prej 8 vitesh vazhdojnë të kërkojnë trupat e zhdukur, ende kërkojnë drejtësi dhe zbardhjen e plotë të ngjarjes që vijon të mbetet e mbuluar me mister.

Më 9 janar të vitit 2004 gomonia me 36 klandestinë u nis në det të trazuar 5-6 ballë në drejtim të Italisë nga gjiri i Palasës. Tragjedia përfundoi me 20 të vdekur dhe 8 të zhdukur. Të gjithë viktimat ishin nga zona e Shkodrës, të moshës nga 15 deri në 33 vjeç.

Karaburun tragedy

From Wikipedia, the free encyclopedia

Karaburun tragedy, also known as 9 January tragedy in 2004 was the fatal trip of 36 people from north Albania, 2 dinghy drivers and 1 of the traffic leaders, who were trying to cross the Strait of Otranto towards Brindisi in the coasts of Puglia by means of an inflatable boat. 28 of them died or were declared lost.[1] Karaburun tragedy is the Albanian emigrants‘ marine tragedy with the 2nd highest mortality rate after the Otranto tragedy in March 1997, when the Albanian ship with clandestine was hit by the Italian combat ship Sibilla, causing the death of 84 people[2][3] Unemployment, low incomes and difficult living conditions forced people to go outside Albania, especially in the ’90. But a harsh visa regime and great difficulties for obtaining a visa in foreign embassies, followed by a process that involved lengthy, complex, costly and often humiliating procedures, were the main reasons that lead to illegal emigration.[4] Albania signed its first Readmission Agreement with Italy on November 18, 1997[5] In August 2002, after demonstratively burning some inflatable boats of the illegal traffic in the mole of Radhima, Albanian PM Fatos Nano declared that „… we are burning the past and piracy from our coasts. There’s no more rubber dinghies and traffickers on the waters of the Republic of Albania.[6][7] Despite the political reforms and successes of the Albanian government in the efforts for stopping illegal emigration, in early 2004 this phenomenon still existed and 9 January was a strong proof of it. Only after almost seven years, on November 8, 2010, Council of the European Union approved visa-free travel to Schengen Area for Albanian citizens.[8]

………

Investigations and aftermath

The two dinghy drivers were firstly sent to the hospital and then taken into custody. One of them, A. Rrokaj, was the son of the chief of Antiterrorist Police Department in Shkodër and nephew of Vlorë Seaport’ s vice director, while this last one’s brother was the owner of the boat.[7] Also another relative of them, chief of the Circulation Police Department of Vlorë was involved and all of them were sentenced or imprisoned. The opposition leader deputies of the Democratic party accused the government of strong implication in the tragedy and in the traffic of clandestine. They asked the resignation of the minister of Public Order, Mr. Igli Toska, as well as the PM Fatos Nano. An atmosphere of large discontent arose among people towards the government and some peaceful protest were held.[11] On 3 March 2006, despite provoking a broad public debate, the moratorium on motor speedboats took effect; a three-year term law, banning all Albanian motor vehicles to move in the territorial waters of Albania.[12] After 5 years from the tragedy, on 25 February 2009, some of the family relatives of the victims went on a hunger strike.[13] On March 17, 2009 the Court of Appeal in Vlorë decided to reopen the investigations for the tragedy of Karaburun[14] and in December 2009, one of the main organizers of the traffic of clandestine was arrested in Borgo San Lorenzo, Italy, under a fake name. He had been previously sentenced by 25 years of impriosonment from the Court of Appeal in Vlorë.[15] In February 2010, Albanian President Bamir Topi decreted the law on the “Moratorium of motor sailing boats of the Republic of Albania’’. The Democratic majority approved the law by only 72 votes (out of 140), with the explicit disapproval of the opposition. According to the law, the effect of the moratorium on seas, lakes and rivers of the country was extended for 3 more years.[16]

References

 

  1. ^ Tragjedia e 9 janarit, kapet skafisti i vdekjes
  2. ^ Otranto Tragedy, Session in the Court of Lecce Postponed
  3. ^ 13 roses for the victims of Otranto, after 13 years from the tragedy
  4. ^ Mirela Bogdani & John Loughlin, Albania and the European Union: the tumultuous journey towards integration I.B.Tauris and Co. Ltd 2009 ISBN 978 1 84511 308 7
  5. ^ Republic of Albania, Ministry of Foreign Affairs, Bilateral Readmission Agreements (in Albanian)
  6. ^ Gazeta „Zëri i Popullit“, August 29, 2002
  7. ^ a b c d e f g Archives of articles, interviews and analysis on Karaburun tragedy (in Albanian)
  8. ^ „Visa liberalisation for Albania and Bosnia and Herzegovina“ (PDF). Council Of The European Union. 2010-11-08. Retrieved 8 November 2010.
  9. ^ Anila Dushi Tragjedia e Karaburunit, prindërit akuza qeverisë, www.shekulli.com.al, January 10, 2009
  10. ^ Arben Lagreta Tragjedia, zbardhet deklarata e Bizhgës, 11 March 2009
  11. ^ Eglantina Nasi FIVE THOUSAND POST CARDS FOR NANO, Koha Jonë, January 15, 2004
  12. ^ Skafet: ligj për shqiptarët apo për ndërkombëtarët?
  13. ^ SHKODER: TRAGJEDIA E 9 JANARIT 2004, HYN NE DITËN E KATËRT GREVA E FAMILJARËVE
  14. ^ Gazeta Albania Apeli i Vlorës vendos rihetimin e tragjedisë së 9 janarit, March 18, 2009
  15. ^ K. Kotorri Tragjedia e 9 janarit, kapet në Itali drejtuesi i trafikut, www.shekulli.com.al, December 7, 2007
  16. ^ Topi dekreton ligjin për moratoriumin e skafeve, February 25, 2010
  17. ^ Kenga e Bujar Qamilit “Zëra në fund të detit”
  18. ^ “Bujar Qamili – Zëra në fund të detit” listen on www.youtube.com
  19. ^ “Ëndrra të Mbytura / Drowned dreams” movie, Gledis Bica – Tirana International Film Festival 2006
  20. ^ TIFF, December 4-10 2006 – INTERNATIONAL COMPETITION SELECTED FILMS
  21. Die Albanischen Drogen Kartelle, als Partner der Deutschen Politiker

Fatos Nano Drug Allegations

Date: Friday, December 01 @ 15:03:04 GMT
Topic: Albania News

 

Below is the translation of a document that was provided to me by a friend in Tirana. The report was assembled from conversations with three separate sources, one who works for an Albanian intelligence agency and two others who work within Nano’s circle. The translation tracks the original.

Fatos Nano – Ex Prime Minister of Albania

 

By Gary Kokalari – Political Analyst – Exclusively for ACLIS

The current drug trafficking routes in Albania and their relations with Prime Minister Fatos Nano……………

  • With this group works also the nephew of Bajram Ibro (Director General of the Police) as well as a trafficker named “Gezim” in Laprake, a peripheral neighborhood in Tirana. A second group within this group is that led by Lul (Lulezim) Berisha, Arjan Saliu, Klodian Saliu, Rudin Taullahu, Artur Begu dhe Arben Talja. This group is led directly by Leonard “Nard” Koka (brother of Lefter Koca), new deputed by the election in June 2009: Lefter Koca (Partia; Srapari Bande from Ilir Meta) and Hazmir Gashi / Partner of “Lul” Berisha.
  • ……..
  • ACL – 01 December 2006
  • 9 Janari, familjarët: Shteti zhduku kufomat e bijve tanë(Dërguar më: 09/01/12) Brikena Shllaku

    SHKODER -Tragjedia e madhe e 9 janarit të 2004-ës në Vlorë po kërkohet që të harrohet nga të gjithë, si nga opozita ashtu dhe pozita. Jemi më të fyer, më të poshtëruar dhe më të zhgënjyer se kurrë”. Kështu deklaruan dje familjarët e viktimave, të cilët që prej 8 vitesh vazhdojnë të kërkojnë trupat e zhdukur; ende kërkojnë drejtësi dhe zbardhjen e plotë të ngjarjes që vijon të mbetet e mbuluar me mister. “Janë nëpërkëmbur lotët dhe dhimbja e nënave e baballarëve, grave dhe fëmijëve, për njerëzit e tyre të zemrës që u mbytën dhe u zhdukën në ujërat e detit Jon. Loti ynë ka rënë në tokë dhe është shkelur nga vetë shteti”, – pohon kryetari i Shoqatës së Tragjedisë së 9 Janarit, Nikoll Mhillaj. Ai deklaron se është absurde heshtja dhe premtimet boshe të qeveritarëve për zbardhjen e kësaj ngjarjeje. Sipas Mhillajt, drejtësia duhet të vihet në vend, duke vënë në pranga dhe dënuar përgjegjësit e vërtetë të tragjedisë së ndodhur tetë vjet më parë në Vlorë. Në emër të familjarëve të viktimave të kësaj tragjedie, ai i bën apel shtetit shqiptar që të gjejë trupat e zhdukur. Kjo, që nënat dhe baballarët të kenë një varr ku të qajnë bijtë e tyre. Në një intervistë dhënë për “Gazeta Shqiptare” kreu i shoqatës deklaron se janë të vendosur që të mos dorëzohen. “Shteti dhe pushteti po mundohen që të harrohet 9 Janari. Po tentojnë të zhdukin çdo gjë që ka lidhje me këtë ngjarje, ashtu siç zhdukën kufomat e fëmijëve tanë”, – thotë Nikoll Mhillaj.
    Kanë kaluar 8 vjet nga tragjedia e 9 Janarit. Si mund t’i cilësoni këto vite, ndërsa vazhdoni të kërkoni drejtësi?
    Janë 8 vite të mbushura me shumë dhimbje dhe zhgënjim. Gjatë gjithë kësaj kohe nuk është bërë asgjë. Në vend që të hidhet dritë mbi këtë ngjarje, po mbulohet më shumë. Ne jemi duke kërkuar vetëm drejtësi. Nuk mendoj se po bëjmë gabim, sepse duam të dimë kush i vrau fëmijët tanë, dhe pse nuk u gjenden trupat e 8 të zhdukurve.
    Pse mendoni se nuk është bërë sa duhet për këtë çështje?
    Sigurisht që nuk është bërë sa duhet, madje është bërë jashtëzakonisht pak. Institucionet e drejtësisë, Prokuroria e Përgjithshme, Gjykatat e të gjitha niveleve, Presidenti e të gjitha institucionet e tjera mund ta nxjerrin të vërtetën në shesh. Ne u kemi ofruar dëshmi dhe prova të mjaftueshme, të cilat duket se nuk janë përdorur si duhet. Ndaj bëjmë thirrje që këta drejtues të mendojnë për dhimbjen tonë. Unë jam i bindur, se sikur këtë tragjedi ta kishte përjetuar ndonjëri prej tyre, patjetër që drejtësia do të ishte vendosur.
    Ju dyshoni se shteti po fsheh ngjarjen?
    Shteti dhe pushteti po mundohen që të fshehin krimin e vërtetë. Po tentohet të zhduket çdo gjë që ka lidhje me tragjedinë. Kjoështë e tmerrshme.
    Do të vazhdoni të përpiqeni që drejtësia të vendoset?
    Ai që mendon se kjo çështje është mbyllur, gabon. Ne si shoqatë, si familjarë të djemve dhe vajzave të vrarë në Vlorë, 3–4 km larg Karaburunit, natën mes 9 dhe 10 janarit 2004 nuk do të lodhemi kurrë, edhe pse shumëkujt mund t’i interesojë një gjë e tillë. Vrasësit e vërtetë nuk do ta ndiejnë veten kurrë të sigurtë. Ju rikujtojmë se ishte PD-ja që na premtoi para të gjithë shqiptarëve se kur të vijë në pushtet do ta zbardhi këtë çështje, ishte e para PD–ja që e demaskoi veprën kriminale të partisë në pushtet në vitin 2004, ku nga kjo vepër humbën jetën 28 qytetarë të këtij vendi. Është e pafalshme që tetë prej tyre ende rezultojnë pa u gjetur. Unë po ju them se 20 trupa i kemi gjetur dhe varrosur, trupat e tyre janë të kalbur, por shpirtrat e tyre nuk ndihen të qetë, ata thërrasin për drejtësi. Ne kërkojmë paqe për shpirtrat e fëmijëve tanë. Besoj se kjo është e drejta e çdo prindi që përjeton një tragjedi të tillë.