31.10.2007 by admin.

“Du fühlst, daß du das Gesetz bist”

Israelische Soldaten sprechen über ihre Verbrechen an Palästinensern

23.10.2007

………

http://www.freace.de/artikel/200710/231007a.html 

Geschrieben in Welt News Spezial | Keine Kommentare »

31.10.2007 by admin.

Ish- drejtori i Albpetroli: Arrestimi im është politik

Bisedoi: Ened Janina

31-10-2007

Fatos Nika: Rruga nuk është bërë për fushatë. Sikur të kisha bërë edhe një rrugë tjetër, s’do më vinte keq

TIRANË- I liruar vetën prej pak ditësh nga paraburgimi, ish- drejtori i Albpetrolit e cilëson arrestimin e tij si një veprim politik. Fatos Nika, u prangos më dy tetor me akuzën, e shpërdorimit të detyrës por Gjykata e Apelit i riktheu atij ai ka pohuar se prokuroria e ka akuzuar duke i thënë se ka ndërtuar rrugën për fushatë elektorale.

Zoti Nika, ju ju arrestuan për shpërdorim detyre duke ju kanë akuzuar se keni abuzuar në ndërtimin e një rruge. Cila është e vërteta e kësaj çështjeje?

http://www.shekulli.com.al/news/45/ARTICLE/17253/2007-10-31.html 

Geschrieben in Kosovo-Albanien (Albanian) | Keine Kommentare »

31.10.2007 by admin.

Një historian si një epokë: Peter Bartl

Nga Ardian Klosi

31-10-2007

Doli në Gjermani libri i Peter Bartlit, „Albania sacra. Relacione klerikësh nga Shqipëria. 1: Dioqeza e Lezhës“. Ky vëllimi i parë i një serie prej pesë blenjsh me dokumente mbi gjendjen e kishës katolike në Shqipëri të veriut gjatë periudhës së pushtimit turk.

Ka dalë këto kohë në Wiesbaden të Gjermanisë, në serinë Albanische Forschungen – Studime albanologjike – libri i Peter Bartlit „Albania sacra. Relacione klerikësh nga Shqipëria. 1: Dioqeza e Lezhës“. Duke të kujtuar qysh në titull serinë e famshme të Daniel Farlatit „Illyricum sacrum“, profesor Bartli na njofton se është ky vëllimi i parë i një serie prej pesë blenjsh me dokumente mbi gjendjen e kishës katolike në Shqipëri të veriut gjatë periudhës së pushtimit turk. Pas kësaj pasqyre të dioqezës së Lezhës, do të vijojnë përmbledhjet mbi dioqezat e Shkodrës, Pultit, Sapë-Sardës dhe Durrësit.

Një sipërmarrje madhështore, po të mendosh se kisha katolike është e vetmja, nëpërmjet arkivave të Vatikanit, ajo që ka dokumentuar vijueshëm gjendjen materiale-shpirtërore të klerit në vendin tonë, tërthorazi edhe të një treve të tërë mjaft të rëndësishme të Shqipërisë në shekujt e paspushtimit turk e deri në ditët tona.

Po kush është profesor Peter Bartl? Ka lindur më 1938 në Cottbus, pas studimit të historisë së Europës Lindore, sllavistikës dhe turkologjisë, ka botuar një sërë studimesh historike rreth Europës juglindore e më ngushtë Shqipërisë. Prej vitit 1980 e deri më 2004 ishte profesor për historinë e Europës Juglindore e Lindore në universitetin e Mynihut. Këtu drejtoi edhe Institutin e Shqipërisë, qendër studimore me bibliotekë të pasur që i kushtohej tërësisht vendit tonë.

Duhet të tregojmë më parë diçka për zhvillimin e albanologjisë në Mynih pas Luftës së Dytë Botërore. Gjendja e re politike pas kësaj lufte, ndërprerja e marrëdhënieve tradicionale gjermano-sllave, bëri që Mynihu të merrte rol udhëheqës në studimet për Europën Lindore dhe Juglindore. Natyrisht kjo u shoqërua me një numër investimesh, edhe të amerikanëve, në të njëjtën kohë që fuqizoheshin dy stacionet radiofonike „Radio Free Europe“ dhe „Radio Liberty“. U krijuan këtu qendra për studime bizantologjike, turkologjike, po kështu më 1953 Shoqata e Europës juglindore. Interesimin për historinë, gjuhën e kulturën e Shqipërisë e rritën në mënyrë të veçantë historianët Georg Stadtmüller dhe Franz Babinger, bashkë me filologun Alois Schmaus. Schmaus ishte profesori etnolog që nxiti krijimin e një katedre më vete për albanologjinë dhe tërhoqi këtu si profesor të parë Martin Camajn, i cili deri më 1970 kishte jetuar e vepruar më shumë në Romë. Stadtmülleri që kishte themeluar edhe Institutin e Shqipërisë (për fat të keq ky dijetar është lënë deri më sot në hije në Shqipëri, për shkak të pikëpamjeve të tij mbi historinë e hershme të shqiptarëve), gjeti te Peter Bartli një nxënës erudit dhe pasardhës të denjë, i cili, si askush tjetër, do të linte vulën e vet në studimet historike-albanologjike të Mynihut, për tre dhjetëvjeçarë të tërë, vëren profesor Edgar Hoesch në botimin jubilar të 65-vjetorit të prof. Bartlit. Udhëtime e hulumtime të shumta, sidomos në arkiva italiane, i dhanë brumin për një numër studimesh, kryesisht për shekujt 16-20, si ato për lëvizjen kombëtare shqiptare: „Muslimanët shqiptarë në kohën e lëvizjes për pavarësi“, 1968, „Ballkani perëndimor midis Monarkisë spanjolle dhe Perandorisë osmane“, 1974, ose për një libër popullarizues për historinë e Shqipërisë: „Shqipëria. Nga mesjeta në ditët tona“, 1995.

Së bashku me Martin Camajn, Gerhard Grimmin etj. Peter Bartli është një ndër mentorët e serisë Albanische Forschungen, pa dyshim më e mira seri albanologjike deri në ditët tona. Kujtojmë që këtu janë botuar, ndër të tjera, monografitë për Hahnin (1964) e Ippenin (1967), „Fjalëformimi i shqipes“ i Camajt, dy vëllimet për ndikimin e turqishtes në shqipe të N. Boretzkyt, triologjia e A. Pipës për vargëzimin popullor shqiptar, De Radën dhe perspektivat sociale të letërsisë shqipe etj.

Mjerisht me daljen në pension të profesorit më 2004 edhe Instituti i Shqipërisë i mbylli dyert në Mynih. Strukturat universitare nuk u treguan të gatshme ta ruanin në ambientet e Institutit të Historisë Mesjetare bibliotekën e pasur, që u detyrua të ndahet nëpër kartona e të flejë në bodrume. Por ish-nxënësi kryesor i Bartlit në studimet albanologjike, më i rëndësishmi historian i ditëve tona në këtë fushë, Oliver Jens Schmitt, aktualisht profesor në Institutin e Europës Lindore në Vjenë, u kujdes që kjo Bibliotekë të transferohej aty: duket se bashkë me të zhvendoset atje edhe pesha që pati dikur Mynihu në studimet albanologjike, së paku për sa i takon historisë.

Pavarësisht nga këto ulje-ngritje që nganjëherë janë të pashmangshme, sidomos kur bien pre e politikës, profesor Bartli vazhdon i patërhequr dhe me të njëjtat energji veprën e jetës së vet. Dëshmia më e mirë është botimi i fundit.

Nga 470 faqe të veprës dokumentat origjinale përbëjnë rreth 370 faqe. Pjesa e parë, studimi, zë rreth 70 faqe. Me shumë vlerë janë edhe ato pjesë që përbëjnë aparatin shkencor të veprës, sikurse konkordancat toponimike, një listë për monedhat, masat dhe peshat e kohës, apoindeksi në fund të librit.

Studimi origjinal ka vlera të shënuara. Ai arrin, me stilin karateristik të Bartlit, frazat e shkurtra e tërësisht konkrete, atipike gjermane do t’i quaja, të japë tablonë e kohës në vijat më të rëndësishme por edhe me detaje të shumta, tronditëse shpesh për vështrimin tonë sot, si ato që po japim në përkthimin e mëposhtëm.

Nënndarjet më të rëndësishme të këtij studimi kanë të bëjnë me Historinë dhe shtrirjen e dioqezës së Lezhës, me famullitë, shkollat dhe selitë ipeshkvnore, me ndërtesat kishtare, me klerikët dhe urdhrat fetarë si atë françeskan, me islamizimin dhe kriptokrishtërimin, në mënyrë të veçantë me popullsinë, organizimin dhe zakonet e saj, siç na përçohen këto të gjitha nga relacionet kishtare.

Dokumentet e botuara në këtë vëllim janë nxjerrë nga pesë seri: Scritture orginali riferite nelle Congregazioni Generali, Scritture riferite nei Congressi, Visite e Collegi, Nuova Serie, Rubrica 109 si dhe nga fondi Missioni të Archivio Segreto Vaticano. Këto seri gjenden në Arkivin historik të Propaganda Fide në Romë dhe janë shfrytëzuar fare pak deri më sot. Sikurse dihet, Kongregacioni i Shenjtë i Propaganda Fide-s (sot me emrin per l’Evangelizzazione dei Popoli) u krijua në vitin 1622. Ai kishte për detyrë të kujdesej për të krishterët katolikë që jetonin në „vendet e të pafeve“, ku hynin edhe katolikët shqiptarë të Perandorisë osmane. Nga ipeshkvët shqiptarë kongregacioni kërkonte relacione të rregullta për gjendjen në ipeshkvitë e tyre. Këto relacione, ku të hollësishme e ku të përcipta, ku të shkruara nga klerikë të huaj e ku nga klerikë vendas, shumë shpesh të ngarkuara me frymë subjektive ipeshkvësh në rivalitet me njëri-tjetrin, me ipeshkvi në rrudhje ose në shtrirje, kalojnë nëpër filtrin e hollë, të mençur e kombinues të historianit, për të ardhur te tabloja që përmendëm më lart.

Një vepër që do të meritonte pa vonesë një botim shqip; një seri që i ka të gjitha mundësitë të realizohet në pesë përbërëset e saj, duke na plotësuar një kapitull të madh të historisë së Shqipërisë të veriut. Natyrisht për këtë opus na duhet t’i urojmë profesor Bartlit: jetë të gjatë dhe përherë energjitë e deritashme.

Nga kapitulli 12: Popullsia dhe zakonet e saj në pasqyrën e relacioneve kishtare

Popullsia e dioqezës vlerësohet në mënyra të ndryshme nga relatuesit. Në këtë mes luan rol të rëndësishëm fakti nëse këta janë shqiptarë ose jo. Në një mendje janë të gjithë me dallimin midis banorëve të malësive dhe atyre të ultësirës. Të parët përshkruhen si të egër dhe primitivë. U përulen më shumë armëve sesa besimit. Ipeshkvi Giorgio Vladagni shkruante më 1687 se ata nuk e ndjenin shumë sundimin turk, ndryshe nga banorët e ultësirës, që ishin vërtet më të përshpirtshëm, por njëkohësisht raja të turqve. Shumë i hollësishëm dhe mjaft kritik është mbi zakonet e malësorëve ipeshkvi Giovanni Topich, një franceskan dalmat. Shkruan se janë tepër të egër. Hakmarrja, përçmimi i vdekjes dhe nënçmimi i jetës njerëzore janë për ta gjëra të vetëkuptueshme. Për kryq e rruzare kanë pushkën, kordhën dhe pisqollën. Po kështu priren shumë nga dembelizmi, shkruan Topich-i: janë përtacë sa s’bëhet dhe pasi punojnë fare pak orë, ndalojnë krejt papritur dhe kapin rakinë ose çibukun. Nuk u jepet fare për zanate. Megjithatë po ky relatues u njeh dhe cilësi pozitive si lidhjen e ngushtë me kishën dhe respektin për ipeshkvin.

… Njëzëri dënohet në relacionet një profesion që ushtronin shumica e malësorëve: grabitja. Qysh në relacionin e parë të vitit 1629 flitet për sulme të mirditorëve, që kishin rrënuar 11 famulli në fushë. Faktin që konflikti midis banorëve të fushës dhe të malësisë ishte një gjendje e vijueshme e konfirmon edhe ipeshkvi Giorgio Vladagni më 1663. Kishin nam të keq sidomos mirditorët. Sipas Zmajeviçit ata grabitnin edhe pa qenë nevoja. Duket se nuk e kishin vetëdijen e padrejtësisë, pasi të grabisje do të thoshte për ta të bëje plaçkë dhe plaçka në luftë kundër armiqve fqinjë ishte një gjë e drejtë. Abati i Mirditës Pal Doda pohon madje se mirditorët merrnin pjesë edhe në tregtinë e skllaveve femra. Por herë pas here këto shpedita grabitëse edhe ndëshkoheshin nga turqit. Kështu më 1666 banorët e Fanit dhe mirditorët për shkak të grabitjeve u zhvendosën me dhunë nga sanxhakbeu Vërlaci, por pas dy vjetësh ata u kthyen në banesat e tyre të vjetra.

Kundër grabitjeve, që bënin pjesë në jetën e fisit, kleri nuk mund të bënte shumë, po kështu edhe në luftën kundër gjakmarrjes…

Ndërkohë klerikët mundoheshin të luftonin të këqija të tjera. Në relacione zënë një vend të gjerë keqpërdorimet (abusi). Kanë të bëjnë këto sidomos me shkelje të së drejtës kishtare të martesës, e cila e kishte burimin në pozicionin e ulët që zinte në shoqëri gruaja shqiptare. Sipas konsullit frëng Wiet burrat i trajtonin gratë si skllave. Relatuesit kritikojnë sidomos „martesën shqiptare“ (matrimonio albanese), të cilën ipeshkvi Nicolo Malci e përshkruan kështu: Lidhja është e planifikuar nga prindët, personat përkatës nuk pyeten. Pas kësaj familja e dhëndrit i dërgon nuses një unazë me një dhuratë të vogël në të holla. Në qoftë se ajo ose prindët e saj e pranonin dhuratën, fejesa quhej e lidhur. Në qoftë se pas kësaj nusja ishte në moshë martese dhe i përshtatej dhëndrit, ky e merrte në shtëpi të vet dhe fillonte jetën martesore pa pritur bekimin e kishës. Vetëm pas disa muajsh, në disa raste pas disa vitesh, bëhej martesa kishtare.

Disa nga relatuesit përpiqeshin të kuptonin arsyet për këtë mënyrë të sjelluri. Burrat atëherë u përgjigjeshin se donin të njihnin më së pari nga afër nusen, të cilën nuk e kishin zgjedhur vetë. Të tjerë donin të mësonin nëse nusja ishte në gjendje ta mbante shtëpinë. Në rast se jo, ajo dëbohej dhe merrej një nuse tjetër. Dhëndri mund ta kthente kurdoherë nusen te familja e saj, kurse nusja nuk mund ta prishte fejesën pa rënë në gjak familja e saj. E vetmja mënyrë për t’i shpëtuar një martese të padëshiruar ishte që ajo të betohej se do të mbetej për gjithë jetën virgjineshë (pas betimit ajo merrte rolin e një burri, ndaj në literaturë quhet edhe grua-burrë). Në këtë rast fejesa mund të prishej, pa rënë në gjak familja e nuses. Si bashkëshorte, në qoftë se i shoqi ose familja e tij e trajtonin keq, ajo kishte vetëm një mundësi shpëtimi: të merrte arratinë në një katund që ishte në hasmëri me katundin e burrit. Kjo mundësi arratisjeje jepet si një tjetër shkak për shtyrjen e martesës kishtare. Ikja e grave të martuara nga burrat e tyre duhet të ketë qenë dukuri mjaft e përhapur, përderisa thuajse të gjithë relatuesit shkruajnë për të.

Përgatiti dhe përktheu: Ardian Klosi

http://www.shekulli.com.al/news/53/ARTICLE/17261/2007-10-31.html

Geschrieben in Kosovo-Albanien (Albanian) | 1 Kommentar »

30.10.2007 by CrniLabudovi.

Skandal um Hilfsorganisation “Arche de Zoé” im Tschad

Welche Schuld hat Frankreich?

Der Skandal um die französische Hilfsorganisation “Arche de Zoé” im Tschad weitet sich aus. Die meisten der angeblichen Waisenkinder, die nach Frankreich ausgeflogen werden sollten, haben Eltern. Sie stammten zudem nicht aus der Krisenregion Darfur, teilte ein Sprecher des französischen Außenministeriums mit. Die EU-Kommission hat die Organisation unterdessen scharf kritisiert. Der Skandal sei ein Einzelfall und das Ergebnis “eines inakzeptablen Verhaltens”, so ein Sprecher.

Von Jan Tussing, ARD-Hörfunkstudio Rabat

[Bildunterschrift: Einige der mehr als 100 Kinder, die nun nicht ausgeflogen werden - hier mit einer Betreuungsperson. ]
Es entwickelt sich zu einer regelrechte Staatsaffäre zwischen Frankreich und dem Tschad: Der Skandal um die mutmaßliche Kindesentführung durch die französische Hilfsorganisation “Arche de Zoé” hat in dem zentralafrikanischen Staat Tschad Bestürzung und Befremden ausgelöst.

Während die Hilfsorganisation angibt, sie habe die 103 Kinder aus der Bürgerkriegsregion Darfur retten wollen, um sie in Gastfamilien in Frankreich unterzubringen, klagt der tschadische Präsident Idriss Deby an: “Sollten sie an pädophile Organisationen vermittelt werden? Oder sollten sie getötet werden, um ihre Organe weiterzuverkaufen? Oder sollten sie einfach nur verkauft werden, auch das ist möglich.”

Mit dieser Anschuldigung hat er ein kleines politisches Erdbeben bewirkt. Die sechs französischen Mitarbeiter der Hilfsorganisation und drei mitreisende französische Journalisten werden nun im Tschad wegen Kindesentführung und Betrug angeklagt. Das Team des spanischen Charterflugzeugs muss sich zudem wegen Beihilfe verantworten. Sie hätten nichts von all dem gewusst, sagt der spanische Pilot. Er habe geglaubt, es handele sich um eine humanitäre Aufgabe.

Noch viele offene Fragen

Nun aber, nachdem sich herausgestellt hat, dass die Mehrheit der Kinder nicht aus dem Sudan sondern aus dem Tschad kommt, und noch nicht einmal Waisenkinder seien, fragen sich alle, wie so etwas geschehen konnte. Auch die französische Botschaft hat sich nun eingeschaltet, um herauszufinden, wie die Kinder aus ihren Dörfern und ihrem Zuhause herausgerissen werden konnten. Dies hätte niemals passieren dürfen, so der französische Botschafter.

[Bildunterschrift: Auch die Flugzeugbesatzung, die die Kinder ausfliegen sollte, wurde festgenommen. ]
Eric Breteau dagegen, der Chef der angeklagten Hilfsorganisation, gibt an, er habe von all dem nicht gewusst: “Uns wurde gesagt, die Kinder hätten weder Vater noch Mutter. Wir wurden belogen”, sagte er umringt von schreienden Kindern, die entsetzt nach ihren Eltern rufen. Ob der Franzose die Wahrheit sagt oder nicht, soll nun ein tschadisches Gericht herausfinden. Dabei wird auch die Rolle der französischen Behörden untersucht. Diese müssten von der Arbeit der Organisation gewusst haben, schließlich habe die französische Armee geholfen und Geleitschutz geleistet. Auch Frankreich treffe daher Schuld.

Präsident Sarkozy hat sich eingeschaltet

……………………

http://www.tagesschau.de/ausland/tschad12.html

Geschrieben in Welt News Spezial, Balkan | 9 Kommentare »

29.10.2007 by admin.

Kosovo and the Westphalian Order

by Amb. James Bissett

Global Research, October 29, 2007

James BissettThe following is Ambassador Bissett’s keynote address at the symposium on Kosovo held at the Capitol Hill Club in Washington, D.C., on October 23, 2007.

The breakup of the Yugoslav federation was the first serious diplomatic challenge facing the Western democracies following the collapse of the Soviet Union. They made a mess of it. They are still making a mess of it; and if a decision is made in the coming months to grant independence to the Albanians in Kosovo—as the United States seems determined to do—then the decision will simply add to, and compound, the many errors and mistakes made by the US-led Western powers before, during, and after the disintegration of the former Yugoslavia.

From the beginning of the break up of Yugoslavia the policies followed by the United States and NATO countries have been marked by duplicity, double standards and cowardice. They have forgotten the role played by Serbia in two world wars and they have deliberately demonized Serbia and the Serbian people. They have falsely blamed Serbia for the breakup of Yugoslavia and for all of the atrocities committed in the wars that followed. They have set up that “travesty of justice”—The Hague Tribunal—to perpetuate these myths.

More seriously, western intervention in the former Yugoslavia has shaken the global framework of international peace and security that has governed the relationship among sovereign states since the founding of the United Nations.

The origins of that framework date back to the peace of Westphalia in 1648 which ended the horrors of the religious wars that devastated Germany and other parts of Europe for more almost half a century.

Westphalia laid down the basic tenets of sovereignty—the principle of territorial integrity and of non-interference in the affairs of national states. These are principles that have proven invaluable through the years in the prevention of armed conflict between states. The Westphalian order has frequently been violated, but age has not diminished the principles themselves. They remain the essential components of international law.

Article 2 [4] of the UN Charter includes territorial integrity as one of the key principles prohibiting the threat or use of force in the resolution of international disputes, and it is one of the paramount elements in the Charter relating to the concept of sovereign equality.

There are those who believe the United Nations is a corrupt organization and there is abundant evidence to back up such a charge. Apart from anything else the shameful manner in which the UN establishment has deliberately sabotaged its own resolution 1244 in Kosovo is proof enough of corruption and malicious mismanagement.

Nevertheless, it is one thing to condemn the UN organization but another thing to therefore disavow the principles enshrined in the United Nations charter. These principles represent the difference between the rule of law and the law of the jungle.

Sovereignty, respect for borders and international law, the peaceful settlement of international disputes, and the territorial integrity of states remain as valid today as they did when the UN was founded. These principles were reinforced by the Helsinki Final Act of 1975 and were given further emphasis by including a section on the inviolability of frontiers.

Section III of that Act (“Inviolability of Frontiers”) says: “the participating states regard as inviolable all one another’s frontiers as well as the frontiers of all states in Europe and therefore will refrain now and in future from assaulting these frontiers. Accordingly, they will also refrain from any demand for, or act of, seizure and usurpation of part or all of the territory of any participating state.”

Section IV (“Territorial Integrity of States”) pledges the participating states to respect the territorial integrity of each of the participating states: “Accordingly, they will refrain from any action inconsistent with the purposes and principles of the Charter of the United Nations against the territorial integrity, political independence or the unity of any participating state and in particular from any such action constituting a threat or use of force The participating states will likewise refrain from making each other’s territory the object of military occupation or other direct or indirect measures of force in contravention of international law, or the object of acquisition by means of such measures or the threat of them. No such occupation or acquisition will be regarded as legal.”

These are fundamental principles. They were designed as a guarantee that all nations, small as well as large, need not fear aggression by a more powerful neighbor.

They were meant to have universal application and they cannot be set aside because of special circumstances or when they prove inconvenient to the policy aims of the larger powers. Their message is simple and clear. Borders can be changed - but only through agreement by the states involved.

In this regard it is interesting to note that in 1938, at the time of Munich, president Edvard Benes of Czechoslovakia, bullied by the British and French, signed the agreement to hand over the Sudetenland region of Czechoslovakia to Germany, thus giving his consent to the transaction. It would seem that even Hitler insisted on at least the appearance of following the rules of international conduct.

the determination of the united states to remove Kosovo and Metohija from Serbia and to grant independence to the Albanians living there is a threat to the Westphalian order and an unequivocal violation of international law. It also has far reaching implications for global peace and security.

Shortly after NATO aircraft began the bombing of Serbia in the spring of 1999 I wrote an article in one of Canada’s national newspapers entitled “a return to barbarism,”

In the article I condemned the bombing as a violation of international law and of the UN charter and of NATO’s own treaty. But the point of the article was to stress that the bombing marked an historical turning point.

As the 20th century was coming to the end there had been a brief period after the collapse of the Soviet Union and the fall of the Berlin Wall when we were offered the encouraging prospects of a “pax Americana.” Many believed the United States was the one country that might guarantee that the new century would see an end to war and violence.

After two cataclysmic world wars and the dropping of the atomic bomb on Hiroshima and Nagasaki, the world was offered the hope that the new century would follow the principles laid down in the united nations and that the Westphalian order would be restored.

Alas, these hopes were shattered with the bombing of Serbia by the US-led NATO powers. This was a naked act of aggression against a sovereign state. Sadly, it had been carried out by the democratic nations whose political leaders never failed to sing the praises of the rule of law and the UN charter. It was a foreboding warning of things to come.

The bombing of Serbia established an ominous precedent. It meant the United States and the NATO countries could intervene wherever and whenever they wished. The use of force or the threat of it would be used whether within the law or not and having set the precedent with the bombing of Serbia the decision to invade Iraq was easy.

The American insistence on giving the Albanians independence and unilaterally handing over 15% of Serbian territory to the criminal leaders of Kosovo is simply a further example of the willingness of the United States to use naked power to achieve its policy objectives.

It would seem the only obstacle in the way of the American desire to create an independent Kosovo is a resurgent Russia. Ironically, it is Russia that is insisting on compliance with the principles of international law and the UN charter before any consideration is given to Kosovo independence. This in itself is a remarkable development.

It would almost seem that the new breed of American political leaders—the Clintons, the Albrights, the Holbrookes, the neoconservatives, George Bush and others like them—have betrayed the trust bestowed upon them by the founding fathers of their great Republic.

By doing so they have abandoned the very principles upon which America was founded and which are enshrined in the UN charter by doing so they have lost the moral authority that formed the real strength of the democratic countries in overcoming the forces of totalitarianism. They have also delivered a damaging blow to the Westphalian order. It will not be easy to get it back.

Global Research Articles by James Bissett

http://globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=7212

Geschrieben in Geschichte - History, Balkan (Englisch) | Keine Kommentare »

29.10.2007 by Lupo.

Zerschlagen und neu aufbauen
29.10.2007
BERLIN/FLENSBURG/JUBA
(Eigener Bericht) - Vorfeldorganisationen der Berliner Außenpolitik unterstützen Rebellenmilizen aus Darfur und weiten ihre Zuarbeit für die Sezessionsregierung des Südsudan aus. Wie das von der Bundesregierung finanzierte “Europäische Zentrum für Minderheitenfragen” (EZM) mitteilt, hat es vor zwei Wochen ein Treffen maßgeblicher Anführer der Aufstände in Darfur an seinem Sitz in Flensburg (Bundesland Schleswig-Holstein) organisiert. Ziel war demnach die Einigung auf eine gemeinsame Strategie. Die in Flensburg vertretenen Rebellenmilizen haben die jüngste Verhandlungsrunde vom vergangenen Wochenende in Libyen boykottiert und damit eine Einigung mit der Zentralregierung des Sudan unmöglich gemacht. Die Abspaltungsbewegung im Sudan wird von Aktivitäten der bundeseigenen Gesellschaft für Technische Zusammenarbeit (GTZ) begleitet. Die GTZ hilft der Sezessionsregierung des Südsudan, deren Friedensvertrag mit Khartum vor dem Scheitern steht, beim “Staatsaufbau”. Von den sudanesischen Rebellen gehen Angriffe auf die bedeutendste Konkurrenz des Westens aus: Vor wenigen Tagen überfielen Darfur-Milizen chinesische Erdölförderanlagen im Sudan.
Ethnisch verbrämt
Wie das “Europäische Zentrum für Minderheitenfragen” bestätigt, haben sich Mitte Oktober maßgebliche Anführer der Aufstände in Darfur im EZM getroffen. Die Einrichtung, die von der Bundesregierung, der Regierung des Bundeslandes Schleswig-Holstein und der Regierung Dänemarks finanziert wird, widmet sich ausdrücklich der “Konfliktvermittlung” an “ethnopolitischen Brennpunkten”.[1] Während Dänemark das EZM als institutionellen Mittler für die deutschsprachige Minderheit in Süd-Dänemark ansieht, benutzt die Bundesregierung das EZM als weltweite Speerspitze ihrer ethnisch verbrämten Außenpolitik.
Gewaltsame Sezession
Über die völkischen Dimensionen der deutschen Ethnopolitik hat sich in der Vergangenheit Professor Dr. Rainer Hofmann Gedanken gemacht, ein Vorstandsmitglied des Flensburger EZM. Minderheiten, die als “Volk und damit als Träger des Selbstbestimmungsrechts anzusehen” seien, könnten “ein Recht auf Sezession” geltend machen, heißt es in einer Schrift des Juristen. Im Falle “erzwungene(r) Assimilation” sei es “wohl politisch unausweichlich und auch völkerrechtlich zulässig, daß die hiervon betroffenen Völker versuchten, ihre eigenständige Identität und damit auch ihr Überleben durch eine - im Extremfall auch gewaltsame - Ausübung des Selbstbestimmungsrechtes mit dem Ziel der Errichtung eigener Staaten oder gewaltsamer Änderung von Grenzen zu erreichen.”[2]
Regionale Identität
Zur Taktik gewaltbereiter Sezessionisten gehört es, sich als gleichwertige Verhandlungspartner der bekämpften Zentralregierung zu präsentieren, um einen hoheitlichen Status vorzutäuschen. Diese Taktik wird vom EZM gefördert, indem es den Rebellengruppen ein Forum bietet und die politische Aufwertung als “friedensfördernd” darstellt. Unter diesem Vorwand wurde jetzt in Flensburg eine gemeinsamen Strategie der Darfur-Rebellen diskutiert. Sie müssten eine “regionale Identität” entwickeln, heißt es im Stil identitärer Ethno-Konzepte rassistischer Gruppierungen.[3] Die “Identität” solle sicherstellen, dass “die Repräsentanten der Darfur-Rebellen in der Lage sein werden, eine gemeinsame (politische) Position zu vertreten”.
Eine Botschaft
Von Gemeinsamkeiten sind die Sezessionisten weit entfernt und in zahlreiche Fraktionen gespalten. Den zerstrittenen Rebellen stellte das “Europäische Zentrum für Minderheitenfragen” jetzt in Flensburg “ranghohe Politikberater aus Universitäten und Fachinstitutionen” zur Seite.[4] Beraten wurden Anführer des islamistischen “Justice and Equality Movement” (JEM) sowie ein Teil des mehrfach fraktionierten “Sudan Liberation Movement” (SLM/A). Beide Milizen haben nur wenige Tage nach den EZM-Beratungen die Friedensverhandlungen mit der Zentralregierung boykottiert. Stattdessen griffen Milizionäre des JEM ein Ressourcengebiet an, auf dem ein chinesisches Unternehmen Erdöl fördert, und entführten zwei ausländische Arbeiter. Der Überfall sei “eine Botschaft vor allem an die chinesischen Firmen”, die “die größten Investoren in der sudanesischen Ölindustrie” seien und mit der Zentralregierung zusammenarbeiteten, heißt es in einer Erklärung der Rebellen.[5]
Sezessionsreferendum
Parallel zur Beratung der Darfur-Milizionäre im Flensburger “Europäischen Zentrum für Minderheitenfragen” unterstützt die bundeseigene Entwicklungsagentur Gesellschaft für Technische Zusammenarbeit (GTZ) die Autonomieregierung des Südsudan. Nach jahrzehntelangem Bürgerkrieg hat Khartum Anfang 2005 dem Süden Autonomierechte in bedeutendem Umfang zugestanden - inklusive des Rechtes, im Jahr 2011 per Referendum über die Sezession abstimmen zu dürfen. Bereits 2004 hatte die GTZ begonnen, die weithin zerstörten südsudanesischen Straßen wieder befahrbar zu machen; die Finanzmittel stellte zu einem bedeutenden Teil Washington zur Verfügung. Zum selben Zeitpunkt trieb ein deutsches Unternehmen Pläne voran, den Südsudan über eine Eisenbahnverbindung mit kenianischen Häfen zu verbinden; Ziel war der Abtransport der reichen Ressourcen (Erdöl, Gold) des Sezessionsgebietes unter Umgehung der Kontrolle durch die Zentralregierung. “Das ist die Lebensader unserer Unabhängigkeit”, urteilte damals ein designiertes Mitglied der Autonomieregierung in Juba.[6]
Wasserwirtschaft
Die Zukunft des Eisenbahnprojektes ist nach dem vorläufigen Scheitern der deutschen Firma ungewiss. Doch führt die GTZ ihre Unterstützung für die südsudanesische Autonomieregierung fort

……………….

http://www.german-foreign-policy.com/de/fulltext/57055

Wo sind echte Resultate z.B. im Kosovo bei der Trinkwasser Versorgung und Abwasser Reinigung? Man arbeit nur mit örtliche bekannten Kriminellen zusammen um Gelder einfach unterschlagen zu können, denn die Resultate der GTZ sind absolut zero! Die haben bis heute nicht einzige Milch Fabrik im Kosovo gebaut, weil das ansonsten Arbeit für die Bauern geben könnte und das ist bei deren Partner der Albanischen Mafia Clans, welche das Import- Export Geschäft unter Kontrolle haben, einfach unerwünscht! So läuft das, und deshalb werden Kriminenlle in Politische Stellungen gesponsert.

Niemand kann die Ausgaben für die dubiosen und undurchsichtigen Projekte der GTZ kontrollieren und deren Alibi Projekte, ob in Albanien, Kosovo oder wie hier im Sudan. Eine Bundestags Kommission kam für Afghanistan zu folgenden Schluß: der zivile Aufbau ist gescheitert und spricht von desaströsen Vorgängen

Die BND Sutdie Kosovo spricht ebenos von vollständiger Inkompetenz von Personen, welche Entscheidungs schwach sind. Sprich es sind Idiotein die keine Ahnung haben und das es Idioten sind, wollen sie halt vertuschen.

Geschrieben in Welt News Spezial, Balkan | 1 Kommentar »

29.10.2007 by Lupo.

Bucharest’s new Green Belt should reduce air pollution

29/10/2007

After years of continued deforestation around the Romanian capital, authorities are taking ecological warnings seriously by planning to build a Green Belt around Bucharest.

By Paul Ciocoiu in Bucharest for Southeast European Times - 29/10/07

Bucharest has suffered severe deforestation over the past two decades, with growing air pollution as a result. Now municipal authorities hope to reverse the trend by planting trees in seven villages around the city, creating a Green Belt.

“We aim at planting 200,000 new trees,” said Mayor Adriean Videanu, assessing the cost at between 5m and 10m euros.

The project, recommended by the agriculture ministry, is being implemented over a six year period. Besides improving air quality in the capital, the project will help control urban sprawl, provide recreational spaces and preserve the scenery.

According to experts, over the past 17 years almost one million trees have been cut down in Bucharest, and another two million in surrounding areas. After the overthrow of communism, large tracts of forestland were returned to private owners, many of whom decided to convert them to agricultural use. As a result, Bucharest boasts only 25% of the forestland it had in 1989.

The impact on health is serious. According to the Environmental Experts’ Association (AEM), the dust quantity in Bucharest measures 260 to 280 tonnes per sq km, while in other European capitals — some of them much larger — the volume is around two tonnes per km.

Green spaces provide “a barrier against dust, purify air and diminish phonic pollution” says AEM Vice President Florin Vasiliu. “At the same time, they help maintain the temperature differences between seasons, days and nights.”

Almost 10,000 residents die annually from pollution-related causes, the group Eco-Civica reports.

City Hall experts have started to inventory the trees in Bucharest, which is estimated to total around 1.5 million. Old and sick trees will be cut down and replaced with saplings.

Almost one million trees in Bucharest are more than 30 years old, and risk uprooting by storms, posing another threat, Videanu says.

This content was commissioned for Setimes

Setimes

Geschrieben in Economy - Wirtschaft, Balkan | Keine Kommentare »

29.10.2007 by admin.

AKKP: Kakomeja, jo pronë e niviciotëve

Inzwischen stellte, die Staatliche Kompensierungs Agentur fest, das viele angebliche Grundstücks Urkunden für die Bucht und Umgebung von Kakome, gefälscht sind.

Vorgesehen ist ja das der Club Med Vertrags Partner, einen finanziellen Ausgleich findet, mit den echten Grundstücks Ur-Eigentümern (vor 1945)

Grund Stücks Verkäufe und Urkunden nach 1990, sind einfach zu 99% in Albanien gefälscht.

siehe auch Vorgeschichte: in Deutsch, Albanisch und Englisch

http://balkanforum.org/thread.php?postid=5361#post5361 

Lindita Çela

28-10-2007

l

+  -

Sipas vendimit, dokumentet e pronësisë janë të pasakta dhe të falsifikuara. Rebelohen për së dyti banorëtNga Nivica Lindita Çela

KAKOME- Rrugaqë të çon në gjirin e rrethuar nga një luginëe bukur me pyje e male më në thellësi, është ende e shkretë. Prej dy vjetësh, nuk ka shkelur më këmbë njeriu në Kakome. As vendas e as fadromat e kompanisë që tentoi tëhidhte themelet e një fshati turistik.Pas dy vjetësh heshtjeje, duket se “Ditët e Këqija” (kështupërkthehet në shqip Kakome) vazhdojnë në këtë vend me një natyrë të mrekullueshme.Vendimi i Agjencisë së Kthimit dhe Kompensimit të Pronave, i shpallur pak ditë më parë i ka nxehur sërish keq gjakrat e niviciotëve. Heqja e të drejtës së pronësisë ka bërë që firma operatori francez “Club Med”të jetë vetëm një hap larg qëllimit për të ndërtuar fshatin turistik.

Vendimi

Më 19 shtator, Agjencia e Kthimit dhe Kompesimit të Pronave ka marrë një vendim. Dokumentet e pronësisë që kanë tundur prej vitesh 129 niviciotët tashmë janë të pavlefshme. Sipas AKKP-së, ata nuk janë pronarë, ndërkohë që vendimet e Gjykatës së Rrethit të Vlorës që iu njeh atyre të drejtën e pronësisë duhet të anulohen.Në një materialprej rreth 70 faqesh, referuar dosjeve të gjykatës dhe arkivave të shtetit, AKKP shpjegon pse banorët e zonës nuk janë pronarë, paçka se jetojnë prej shekujsh në këto troje. Në bazë të këtij vendimi, dokumentet që kanë paraqitur banorët e fshatit të Nivicës ku pretendojnë se janë pronarë në kullotat e ndodhura në luginën dhe pyllin përrreth gjirit të Kakomesë, me një siperfaqe rreth 4300 ha, nuk janë të sakta, edhe pse disa prej tyre datojnë më 1291. Zyrtarisht, çështja e pronësisë në zonën përreth Kakomesë quhet e mbyllur. Firma shqiptare “Rivera” me tur operatorin francez Club Med tashmë nuk ka as edhe një pengesë ligjore për të nisur projektin e saj ambicioz. Por prej dy jetësh kyprojekt ka mbetur në letra për shkak se vendasit nuk kanë dhënë “bekimin”. Pas vendimit të Agjencisë së Kthimit tëPronave janë rindezur sërish gjakrat e niviciotëve. Pothuajse gjatë gjithë ditës, të ulur në hijen e rrapit shekullor, burrat e fshatit kalojnë ditën duke rrëfuar legjendat e tokave të tyre.Më i moçmi i fshatit rrëfen se si kanë blerë me arka floriri tokat e tyre.

Sot e kësaj dite, në Nivicë të gjithë e dinë legjendën e të premtes së zezë, kur 40 burra niviciotë janë ekzekutuar brenda një dite. Ashtu si në kohën e Ali Pashë Tepelenës burrat të betohen edhe sot se janë gati të vdesin për tokat e tyre. “Fundja ne me gjak e kemi mbrojtur këtë tokë, tani nuk u ka mbetur gjë tjetër veçse të na kërkojnë të mos jemi më shqiptarë ” – të thotë Odise Duksi , 40-vjeçari që është ndër më të rinjtë e burrave në hije të rrapit shekullor. Megjithëse janë të revoltuarflasin me radhë. “Me ardhjen e Partisë Demokratike në pushtet, ne prisnim që të vendosej drejtësia në vend. Kryeministri Berishana ka premtuar se do të përfitonim tokat tona, madje këtë gjë e ka përmendur edhe në mitingje ku ftonte banorët të votonin për të drejtat tona. Ndërsa tani na heqin të drejtën e pronësisë, jo vetëm në Kakome por në të gjithë zonën ku ne jemi prej shekujsh aty”- të thotëDhionis Kola. Megjithëse ekziston një vendimqë iu heq të drejtën e pronësisë, niviciotët janë të bindur që askush nuk mund t’ua marrë tokën. Po kështu të thonë se pa patur një marrëveshje me250 familjet e fshatit, askush nuk mund të ndërtojë në tokat e tyre. E ndërsa vendasit flasin me gjuhën e gjakut, kryetari i komunës së Lukovës të thotë se vendimi i Agjencisë së Kthimit të Pronave duhet të apelohet në gjykatë.Sipas Vladimir Kumit ekzistojnë të gjitha dokumentet për të vërtetuar pronësinë nga Nivicambi kullotat Hermes, Dardhë e Sipërme, e deri buzë gjirittë rrethuar me lisa dhe pemët e ullinjve dhe me një lëndinë të bukur mbi të cilin kërkohet të ndërtohet një fshat turistik.

FSHATI TURISTIK

“Riviera”, kërkesë për rinovim lejeje ndërtimi

Vendimi i Agjencisë së Kthimit dhe Kompensimit të Pronave ka ringjallur shpresat ekompanisë “Riviera” për ndërtimin e fshatit turistik. Përfaqësuesit e kompanisë kanë depozituar në zyrën e urbanistikës së qarkut të Vlorës kërkesën për rinovimin elejes së ndërtimit, pasi e para ka skaduar për shkak të pezullimit të punimeve prej dy vjetësh. E ndërsa mbledhja e KRT-së së Bashkisë së Vlorës pritet të jetë në ditët e para të muajt të ardhshëm, ku kërkesa e “Rivierës” mendohet të jetë në rend dite.Projekti i Club Med duket se zynon që turistët e huaj të përjetojnë një aventurë të rrallë që ta ofron një territor i virgjër me bukuri natyrore.Fshati turistik është planifikuar të jetë buzë detit, ndërkohë që lidhjet janë parashikuar të kryhen nëpërmjet ishullit grek të Korfuzit. Sipërfaqja ku mendohet të ndërtohet fshati turistik, do të jetë rreth 70 mijë metra katrorë. Projekti parashikon ndërtimin e shtëpive me gurë, duke ndërthurur traditën vendase me kërkesat për një turizëm elitar.

Kryeplaku i Nivicës pohon se kryeministri bëri fushatë me banorët

Klemend Baxhemi: Berisha na premtoi tokën

Pasi është përballur me vendimin e Agjencisë së Kthimit dhe Kompensimit të Pronave, kryeplaku i Nivicës thotë serrugë të vetme ligjore kanë drejtësinë. Klemend Baxhemi pohon se pas vendimit të AKKP, të gjitha familjet në Nivicë ndihen të tradhtuar dhe të nëpërkëmbur nga shtetit i tyre. Në një intervistë për “Shekullin”, kryeplakurrëfen premtimin e bërë nga kryeministri Berisha, para se të vinte në pushtet.

Z. Klemend, a jeni njohur zyrtarisht me vendimin e AKKP-së, i cili ju heq të drejtën e pronësisë mbi tokat përreth fshatit tuaj?

Në fakt, ne jemi në dijeni pasi kemi mundur të sigurojmë miqësisht një kopje të këtij vendimi, por në rrugë institucionale nuk na ka ardhur. Ky vendim ka ngjallur indinjatën e tërë banorëve, madje më shumë se sa vendimi që dha ish- kryeministri Fatos Nano. Të paktën, Nano na tha që në fillim që ne nuk na takonte por kryeministri Berisha jo vetëm që tha se toka ishte e jona, por doli në konferenca edhe në mitingje në mbrojtje të banorëve të Nivicës.Ndërkohë, nëpërmjet vendimit na thuhet se ne nuk jemi pronarë.

REAGIMI

Maho: Vendimi për niviciotët, ligjor

TIRANË- “Ekspertët e Agjencisë së Kthimit dhe Kompesimit të Pronave kanë marrë një vendim konform të gjitha ligjeve, referuar dokumentacionit që ekziston mbi pretendimin e 129 pronarëve të fshatit Nivicë”. Kështu ka deklaruar dje për gazetën “Shekulli”, kreu i AKKP-së, Besnik Maho, sipas të cilit vendimi për rrëzimin e kërkesës së pronësisë së niviciotëve përnjë sipërfaqe toke rreth 4300 ha, pjesë në të cilën përfshihet edhe ndërtimi i fshatit turistik në Kakome, është konform ligjit. Sipas Mahos, edhe pse Agjencia ka rrëzuar kërkesën e tyre për njohjen e pronësisë, palët kanë të drejtë të ankimohen në gjykatë. “Unë nuk mund tëbëj asnjë koment mbi këtë vendim, edhe pse çështja është në konflikt e sipër, por ajo që unë mund të them është fakti se palët mund t’i drejtohen gjykatës, deri tek gjykata e Apelit i cili është insitucioni i vetëm që ka të drejtën të komentojë apo edhe të rrëzojë një vendim të marrë nga ekspertët tanë”- pohoi Maho për “Shekullin”.

Shekulli

Geschrieben in Kosovo-Albanien (Albanian), Kultur - Sport, Balkan | Keine Kommentare »

28.10.2007 by admin.

Kroatien vor den Wahlen

SWP-Aktuell 2007/A 55, Oktober 2007, 4 Seiten

von Tomislav Maršić

In Kroatien wird am 25. November ein neues Parlament gewählt. Nach einem innerparteilichen Führungswechsel im Frühjahr liefert sich die sozialdemokratische SDP ein Kopf-an-Kopf-Rennen mit der christlich-konservativen Volkspartei HDZ. Entgegen allen Erwartungen werden die zur Zeit laufenden EU-Beitrittsverhandlungen im Wahlkampf nicht parteipolitisch instrumentalisiert – statt dessen dominieren einerseits klassische innenpolitische Themen wie wirtschaftliche Fragen und die Bekämpfung der Korruption. Andererseits rückt mit dem bevorstehenden EU-Beitritt die Frage nach der Identität der kroatischen Gesellschaft stärker in den Mittelpunkt der Diskussion.

Zum Volltext (PDF)

Geschrieben in Geschichte - History, Balkan | 2 Kommentare »

28.10.2007 by Lupo.

Schon damals waren die Politischen Stiftungen in Albanien tätig und arbeiteten eng mit kriminellen Netzwerken zusammen und die Vertreter der FES (Friedrich Ebert Stiftung), wie die erwähnte Frau Carla Still, oder gar der Politologe Werner Kaltefleiter bestätigt im Auftrage krimineller Deutscher Politischer Geschäfte Macher, das angeblich die Parlaments Wahlen von 1996 korrekt verlaufen sind. Nur mit einer derartigen Fälschung eines Reports, können weitere Aufbau Millionen der BMZ zur Verfügung gestellt werden und dann gezielt von Politischen Strukturen aus Deutschland unterschlagen werden.

Heute arbeitet ungehemmt, die FES als rein kriminelle Aufbau Organisation u.a. mit dem bekannten Mörder, Drogen Boss Hashim Thaci zusammen und anderen allgemein bekannten Gangstern.

Damals bestätigte im Auftrage Politischer Hintermänner der CDU, sogar der Politologe Werner Kaltefleiter und Professor mittels gefälschter Reports, das die Parlaments Wahlen 1996 in Albanien korrekt verlaufen sind.

Dieser absurde Verbrecher Aufbau Helfer, läuft bis heute frei in Deutschland herum, genauso wie die anderen Politik Stiftungs Kriminellen, welche veranwortlich sind für Milliarden von Unterschlagungen im Ausland.

Land der falschen Etiketten

Die albanische Erneuerung ist gescheitert - unter aktiver Mithilfe des Westens

Von Norbert Mappes-Niediek

Sagen Sie, ist die ZEIT links oder rechts?” - “Sie ist wohl am ehesten liberal.” So leicht kommt man bei Genc Pollo, dem Berater des Präsidenten von Albanien, nicht davon: “In welchem Sinne?”

- “Wohl in dem, daß sie ein breites Spektrum bietet und ganz verschiedene Strömungen darin zu Wort kommen.” - “Auch Kommunisten?”

fragt der Berater freundlich nach. - “Doch, auch schon mal Kommunisten.”

- “Und Faschisten?” - “Die wohl eher nicht.” - “Ach so”, sagt Genc Pollo, faltet die Hände vor dem Gesicht und setzt ein feines, wissendes Lächeln auf. Lange, sagt sein Blick, hast du deine Tarnkappe nicht aufbehalten.

In Albanien entgeht auch kein noch so Fremder der lauernden Frage, wo er einzuordnen ist: rechts oder links, Freund oder Feind, schwarz oder weiß. Und ein in Wien ausgebildeter Wissenschaftler wie Genc Pollo, der perfekt Deutsch spricht, Englisch, Französisch und Italienisch, erwartet genau so eine klare Antwort wie ein Bauer in den schwarzen Bergen des Nordens.
……..
Statt auf neutrale Institutionen zu setzen, haben auch die Westeuropäer bei ihrer Unterstützung Albaniens auf dem Weg zur Demokratie die Wärme politischer “Freunde” gesucht und sich so der albanischen Polarisierung gefügt. Die Fehler waren klein, die Wirkung war groß: Die unspektakuläre Szene im Büro des Präsidentenberaters, die Frage nach der Loyalität, wurde seit 1991, dem Jahr der Öffnung, Hunderte Male abgespielt: mit Politikern und Diplomaten, Journalisten und Investoren, und kaum einer hat sich der Faszination von “Freundschaft” und “Treue”, der Offenheit und dem Charme von Präsident Sali Berisha oder, wenn auch viel seltener, der entwaffnenden Hilflosigkeit und Empörung seiner “sozialistischen” Gegner entzogen.
…………………
Fünf Monate nach den Parlamentswahlen am 26. Mai ist an die Stelle der Aufregung über die Wahlfälschungen Apathie getreten. Das Parlament wird von der Opposition boykottiert, und die siegreiche “demokratische” Mehrheit lehnt Neuwahlen ab. Daß die Kommunalwahlen am 20. Oktober einigermaßen geordnet verliefen, bedeutet überhaupt nichts: ……………….

Die europäischen Diplomaten in der Hauptstadt Tirana sind inzwischen fast alle überzeugt, daß die Ergebnisse der Parlamentswahlen massiv gefälscht wurden, konnten ihre Regierungen aber nicht recht davon überzeugen. Dabei ist die Wahlfälschung schon in der Art, wie in Albanien Politik betrieben wird, angelegt: Gestritten wird immer zwischen zwei Männern und immer auf Leben und Tod, neutrale Instanzen oder gar Schiedsrichter gibt es nicht, und Tatsachen sind nur dazu da, für die eigene Sache in Dienst gestellt und bei Bedarf zurechtgebogen zu werden. ……………. Manche Analytiker gehen so weit, die suggestiven Parteinamen “demokratisch” und “sozialistisch” für willkürliche Etiketten zu halten. Tatsächlich, bemerkt Carla Still, die seit 1992 die deutsche Friedrich-Ebert-Stiftung in Tirana vertritt, wird über die beiden Begriffe gar nicht nachgedacht - sie tun einfach als sinnentleerte Handelsmarken ihren Dienst.

…………….Im unwegsamen Norden des Landes, in den nie eine Staatsmacht tiefer vordrang, entwickelte sich im Mittelalter ein landestypisches Rechtssystem, das den Familien und Stämmen für ihre Selbstjustiz feste Regeln auferlegte, das aber ganz ohne Gerichte, Polizei und Gefängnisse auskam: der Kanun. Recht und Staat haben in der historischen Erfahrung der Albaner nichts miteinander zu tun - Obrigkeiten, bis 1912 die Türken, dann ein preußischer Prinz, schließlich die Italiener, wurden immer nur als störende Steuereintreiber wahrgenommen. Den Kommunisten ging es nach dem Zweiten Weltkrieg nicht anders: Mit ihrem Terror gegen Andersdenkende traten sie wie ein feindseliger Bergstamm auf. Und weil sie auch materiell wenig anzubieten hatten, erklärt die Berliner Ethnologin Stephanie Schwandner-Sievers, hätten auch sie keine integrierende Staatsgewalt stiften können. Ein Gemeinwesen mit unabhängigen Institutionen, die einem abstrakten Gedanken wie der Nation oder dem Recht verpflichtet wären, haben die Albaner nie kennengelernt.

“Hüte dich vor drei Dingen”, lautet ein verbreitetes Sprichwort, “dem Feuer, dem Wasser, dem Staat.”

So schwach der Sinn für den Staat ist, so stark ist das Bewußtsein für Freundschaft und Ehre, für Treue und Verrat. Präsident Sali Berisha, vor der Wende ein berühmter Kardiologe in Tirana, stammt aus einem Dorf in der nordalbanischen Provinz Tropoja und lebt noch heute nach der dort herrschenden Moral. Politik ist für ihn eine Frage der Ehre: Weggefährten von einst, die ihm die Gefolgschaft aufkündigten, sind heute seine ärgsten Feinde, ……………
Aus der Logik des Schwarzweißdenkens sind so gut wie alle Merkwürdigkeiten und Manipulationen der Parlamentswahlen erklärbar. Das “Gesetz zum Schutz der Demokratie”, mit dem kommunistische Potentaten und informelle Mitarbeiter der Geheimpolizei Sigurimi vom passiven Wahlrecht ausgeschlossen bleiben,………….. wandelt der frühere Generalsekretär des Zentralkomitees Xhelil Gjoni frei durch Tirana. Er war bis 1990 die Nummer zwei in der Parteihierarchie. Weil der Nordalbaner aber der Arzt der Familie des heutigen Präsidenten war und den jungen Sali Berisha zur Weiterbildung nach Tirana holte, ist der Präsident ihm persönlich verpflichtet. Ihn wie seine Genossen zu behandeln würde Berisha selber undankbar vorkommen. Und so würden das auch seine Landsleute empfinden.

Daß das Wahlgesetz genau auf die Machtbedürfnisse von Berishas Partei zugeschnitten wurde, kann nicht undemokratisch sein: Schließlich nützt es so den Demokraten. ……….. Nur diejenigen Mitglieder der Wahlkommission, die von der zentralen Wahlleitung oder vom Präfekten, einem Regierungsbeamten, ernannt worden waren, durften das Auszählungsprotokoll unterschreiben und bekamen es überhaupt nur zu sehen - so war gesichert, daß kein Kommunist in die “demokratische” Wahl hineinpfuschte.

Weil ein Beobachterteam der OSZE in der Stadt Kukes sich bis zum Ende der Stimmauszählung nicht abschütteln ließ, telephonierte der verzweifelte Chef des Wahllokals mit der Kreiswahlleitung und entschuldigte sich für die Verzögerung: “Ich habe die Beobachter hier sitzen, es geht nicht schneller.” Der albanische Fahrer des Beobachterteams, der für eine Mietwagenfirma arbeitete, verlor nach der Panne seinen Job.

Nach der endgültigen Auszählung, die nach empörten Reaktionen im Ausland mehrfach nach unten korrigiert wurde, bekam die Demokratische Partei 55,5 Prozent der landesweiten Zweitstimmen zuerkannt. Weil von 140 Sitzen 115 nach dem Mehrheits- und nur 15 nach dem Verhältniswahlrecht vergeben wurden, errangen die Demokraten mit 122 Sitzen eine solide Regierungsmehrheit.

Ein paar Tage nach der Wahl, als Albanien eine schlechte Presse hatte, flog der Kieler Politologe Werner Kaltefleiter ein und bestätigte nach Durchsicht der Unterlagen, daß die Wahl hinreichend frei und fair abgelaufen sei. In Albanien gilt Kaltefleiter als Autor des Wahlgesetzes, was dieser dementiert. Aber er verteidigt das Gesetz, das praktisch eine neue Einheitspartei schuf, als strategisch geschickt: Schnitten die Sozialisten bei dem rigiden Wahlrecht weiter schlecht ab, so seien sie gezwungen, sich in eine moderne sozialdemokratische Partei zu verwandeln. “In einer ersten Phase”, räumt der Politologe Kaltefleiter ein, führe das Wahlrecht tatsächlich zu Lagerbildung und schmiede Gemäßigte und Extremisten auf Gedeih und Verderb zusammen. “In einer zweiten Phase” aber, glaubt der Professor, werde sich das so gebildete Lager dann reformieren……………………..

Die Zeit

Der erwähnte Prof. und Politologe ist der typische Auftrags Fälscher und Manipulier für Deutsche Politiker, welche gzielt wie in diesem Falle, die damals stark gefälschten Parlaments von 1996, im Interesse Deutsch-Albanischer Gruppen aus der Organisierten Kriminalität durch massive Fälschungs Reports für das Deutsche Parlament und die Entwicklungs Hilfe Ministerien sauber waschen. Die Skrupelosigkeit dieser Deutschen Poltisichen Gruppen, wie der FES usw.. sind in der Geschichte der Organisierten Krimminalät ohne Beispiel.

Werner Kaltefleiter
deutscher Sozialwissenschaftler und Politologe; Prof.; Dr. rer. pol.

Quelle: Internationales Biographisches Archiv 23/1998 vom 25. Mai 1998

Baltische Sicherheitsinteressen. Mit einem Vorwort von Werner Kaltefleiter .
Kiel, Christian-Albrechts-Universität zu Kiel, Diss., 1993
(Baltische Sicherheitsinteressen. Mit einem Vorwort von Werner Kaltefleiter. Diskussionspapier. Institut für Sicherheitspolitik an der Christian-Albrechts-Universität zu Kiel. Bd. -, Nr. -).
- - Seiten. ISSN -

Sie reden von Sicherheit, Anti Terror Kampf, Aufbau Hilfe und bauen gezielt kriminelle Netzwerke im Ausland auf.

PS: Der Autor Von Norbert Mappes-Niediek, gilt als einer der seriösesten Balkan Quellen und beschreibt sehr deutlich das kriminelle Netzwerk der Deutschen Politiker im Albanischen Raum

Geschrieben in Geschichte - History, Balkan | Keine Kommentare »