TIRANË- Agim Shehu, drejtori i Policisë së Shtetit në vitet 1992-1997 rrëfen për herë të parë, pas rikthimit në Shqipëri, marrëdhëniet me kryeministrin e sotëm, Sali Berisha, ndërhyrjen e policisë, në protestën e 26 majit dhe urdhrin e marrë nga ish-kryeministri Meksi, për të shpërndarë mitingun e opozitës. Në një intervistë, dhënë për emisionin “Opinion”, i shumëdiskutuari Agim Shehu tregon përpjekjet e tij për ndalimin e kontrabandës së naftës me ish-Jugosllavinë, por edhe dyshimet e tij të hershme për kolapsin që mund të pësonte vendi, nga rënia e firmave piramidale. Në të njëjtën linjë me Bashkim Gazideden, Shehu shton se trazirat e ‘97 u realizuan nga qarqe të krimit, të lidhura me politikën dhe se policia ishte e paaftë për t’i ndaluar.Zoti Shehu, cilat kanë qenë marrëdhëniet tuaja me presidentin Berisha. Kur e keni njohur dhe si kanë vazhduar marrëdhëniet tuaja me të?
Unë nuk e kam njohur Presidentin Berisha më parë. E kam njohur atë, kur e kanë njohur gjithë shqiptarët. Më saktë, atë ditë kur ka folur në sheshin para godinës Studenti.

Jo, më saktë kur jeni takuarpër herë të parë me të në nivel drejtues?
Nuk ka ndonjë datë, nuk e mbaj mend datën. Me Presidentin Berisha jam takuar herën e parë në një mbledhje të këshillit mbrojtës, kur ai kërkoi një raport për ndryshimin e strukturave në Ministrinë e Brendshme. Dhe që atëherë jemi takuar për punë.

A keni qenë ju një nga njerëzit besnikë të Presidentit Berisha?
Kjo është një çështje që duhet të pyesni ish-Presidentin dhe Kryeministrin e sotëm. Ju mund të më pyesni a e besoja unë atë. Unë e besoja dhe punoja në funksion të detyrave që kisha.

Kjo shkonte dhe përtej kalimit të kufijve të ligjit?
Marrëdhëniet e mia me doktor Berishën kanë qenë marrëdhënie pune nuk kanë qenë kurrë marrëdhënie shoqërore dhe asnjëherë nuk kalonin caqet e një marrëdhënieje mes drejtuesit të policisë dhe drejtuesit të shtetit, mes Presidentit dhe gjeneralit, komandantit dhe vartësit. Le që Berisha nuk lë hapësira kështu për të abuzuar njerëzit.

Për shembull, a i keni marrë leje dhe a i keni raportuar Ministrit të Brendshëm, Agron Musaraj, për ngjarjet e 28 majit. Kam parasysh që ju keni qenë në shesh me shkop në dorë, ndërkohë që Musaraj dhe kryeministri Aleksandër Meksi shëtisnin në bulevardin e Tiranës për të treguar se nuk kishin lidhje me këtë ngjarje ?
Sigurisht, ministri i Brendshëm ishte eprori im dhe e vija në dijeni për të tëra veprimet dhe operacionet e policisë. Nuk mund të imagjinohet që në Minstrinë e Brendshme, sidomos në atë kohë, të anashkalohej funksioni i Ministrit, për më tepër që marrëdhëniet e mia me të gjithë ministrat, përfshirë edhe Musarajin, që ju e theksuat, kanë qenë shumë të mira, shumë korrekte shumë komunikuese dhe bile ndryshe nga të tjerët me Musarain kam qenë në një pallat dhe nuk bëhej fjalë që unë të tejkaloja autoritetin e tij.

Meqënëse insistova dhe hyra në këtë pikë. Mëngjesin e 28 majit kur ju e dinit që një natë më parë opozita kishte deklaruar një miting në sheshin “Skënderbej” në mbrojtje të votës ose për të protestuar për mbrojtjen e votës. Ç’plan kishit ju, si do reagonit?
Shiko, unë kam një dosje të zgjeruar të asaj ngjarjeje, meqenëse është lakuar mjaft në shtyp. Bile edhe ju vetë thatë që është ngjarje e paprecedentë. Opozita paralajmëroi një demonstrim force dhe jo një miting paqësor.

Ku e dinit ju që nuk do ishte paqësor?
Detyra e policisë është të kishte informacion dhe informacioni është që mitingu do të ishte i dhunshëm. Bile do kishte veprimtari të dhunshme edhe në institucione dhe jo vetëm në Tiranë por edhe në rrethe. Dhe qëllimi ishte të deligjitimoheshin institucionet.

Ajo po protestonte për vjedhjen e votave dy ditë më parë!
Protestimi në vendet e sheshet e kalimit publik bëhej sipas ligjit për tubimet. Si opozita edhe pozita ishte e detyruar të zbatonte ligjin.

Pra ju kishit vendosur të shpërndanit forcërisht mitingun?
Sigurisht, një miting i paligjshëm shpërndahet me mjetë të ligjshme.

Zoti Shehu, a kishit kontaktuar një natë më parë apo atë ditë në mëngjes me Presidentin Berisha?
Jo, s’kisha pse të kontaktoja me të.

Po me kryeministrin Meksi a keni patur kontakte atë ditë?
Po, po kam pasur. Një ditë para.

Dhe?
Është shprehur të ndalohet forcërisht.

Ateherë me që i hymë kësaj pune, le të përqendrohemi tek kjo pikë. Do t’ju pyesja nëse kishit vendosur të ndalonit mitingun e opozitës që protestonte për vjedhjen e votave dhe morët masa për ta bërë këtë, në këto masa hynte dhe rrahja e deputetëve me mandat?
Jo.

Po nga kush filloi dhuna?
Nga militantë të opozitës, që ushtruan dhunë brutale ndaj funksionarëve të policisë.

Në cilin rast ndodhi kjo?
Pikërisht në në 28 maj në oren 11 :20 dhe nga deputetët e asaj kohe.

Po ju sjell një rast konkret, atë të deputetit Arben Imami. As fyu policinë, as preku policinë, u rrëmbye dhe u dërgua në një vend sekret ndaj të cilit u ushtrua dhunë?
Unë nuk di të ketë ndonjë kallëzim të zotit Imami për ndonjë punonjës policie.

Ndërkohë ka qenë Dokle, Islami, Servet Pëllumbi, Arta Dade, ka një seri personazhesh të cilët janë ndaluar nga policia?
Nga policia janë shoqëruar në komisariate, më saktë janë veçuar nga turma, sepse nuk janë shoqëruar as nuk janë rrahur dhe janë veçuar nga turma dhe për t’i veçuar nga turma është detyrë e policisë. Ata mbanin një mandat deputeti të mbaruar ose të pa konfirmuar dhe si të tillë ata do të trajtoheshin ndryshe nga militantët. Shoqërimi në rajone ka ardhur në kushtet kur ata kanë ushtruar dhunë.

A jeni i sigurt për këtë deklaratë zoti Shehu?
Si mos jem i sigurt për diçka që e di shumë mirë!

Por ndërkohë, pse u ushtrua dhunë ndaj njerëzve, ndaj atyre që ishin militantë? Ka edhe foto të një gazetari spanjoll me një foto të përgjakur mes tyre.
Po mund të tregoj edhe atë që përdori bojë për t’u përgjakur!

Si përdori bojë për t’u përgjakur?
Më duket se e kam aty!

Pse një gazetar spanjoll duhet të përdorë bojë për t’u përgjakuar?
Shiko, ka pasur një skenar të posaçëm për këtë çeshtje!

Çdo me thënë?
Që opinionit t’i jepej një përshtypje e tillë, t’i jepej një pamje e tillë që institucione shtetërore, policia e shtetitdhe institucione të tjera të sigurisë që ishte një shtet i dhunshëm, një shtet policor, një shtet i tillë që pra edhe kemi këto rezultate. Pra ky ishte një skenar i opozitës, jo i imi.

Ju deklaruar se policia ka ushtruarkompetencat e saj konform ligjit, ndërkohë ka një vendim të atëhershëm të Ministrisë së Brendshme dhe një deklarim publik të Presidentit Berisha në atë kohë dhe më pas të Zotit Berisha, ku si pasojë e tejkalimit të kompetencave, 7 punonjës,oficerëpoliciejanë arrestuar. Si shpjegohet kjo kontradiktë në deklaratën që ju thoni, se policia ka ushtruar vetëm kompetencat , ndërkohë që 7 oficerë policie janë zhveshur për këtë punë?
Të gjithë oficerët që janë ulur në detyrë ose që janë transferuar janë gjykuar për detyrat që nuk kanë kryer në përputhje me ligjin, që të mund të parandalonin akte të tilla të forta, janë shkarkuar, ulur në detyrë , larguar, për inaktivitet gjatë kësaj kohe. Unë mund të them që presidenti Berisha më ka qortuar edhe mua atë ditë.

Përse ju ka qortuar, cili ka qenë shkaku ose motivi qortimit?
Motivi qortimitka qenë se ndaj liderëve të opozitës, policia duhet të tregohet plotësisht ligjore.

Zoti Shehu, a keni takuar ju dhe shefi i Shërbimit Sekret, zoti Gazidedenë vitin 1995kriminelin serb, liderin ose drejtuesin e forcave paramilitare, Arkanin në hotel Dajti në Tiranë? Ka një akuzë publike të bërë nga ministri i Rendit Publik për këtë çëshje?
Këtë përgjigje do t’ua jepja në një emision të mëvonshëm, me një vendim gjykate,e cila do të shprehet, dmth kjo çështje do të përfundojë në një gjykatë ku do të çmohen provat dhe faktet që dëshmojnë që unë dhe Gazidede e kemi takuar Arkanin, do të japë prova nëse ka dëshmi që na implikojë në këtë ngjarje.

Pra nuk e keni takuar Arkanin?
Absolutisht jo!

A keni pasur kontakte indirekte me të?
Absolutisht që jo !

Si shpjegohet që nën kontrollin e policisë, tankerat me naftë kalonin kufirin, kur kishte një Embargo të Organizatës së Kombeve të Bashkuara që ndalonte furnizimin me nafte të makinerisë së Millosheviçit?
Po, është e vërtetë, në drejtim me kufirin e Malit të Zi ka kaluar një sasi e konsiderueshme me naftë. Personalisht kam qenë pjesëmarrësi i të gjitha operacioneve policore, ose bashkëpunues për ta ndaluar këtë. Kam arrestuar, ndaluar, sekuestruar, bile jam ndodhur edhe në breshëri plumbash trafikantësh për ta ndaluar këtë. Unë kam parë edhe qytetarë të thjeshtë që kishin detyrë një shtesë të serbatorit, kam parë edhe tanker që e kalonin naftën më …..

Ka pasur vendim politik për këtë z.Shehu?
Absolutisht!

Absolutisht. Po apo jo?
Unë kam qenë drejtues i policisë edhe mbaj përgjegjësi për këtë.Që nuk ka pasur asnjë vendim për këtë, asgjë të shkruar, asgjë të nënkuptuar , asgjë të thënë me goje!Absolutisht! Policia nuk ka pasur asnjë luhatje për këtë çështje, unë personalisht i kam ngritur qeverisë një shqetësim të tillë. Nëse e keni bërë ndonjëherë rrugën nga Shkodra në Han të Hotit, rreth 40 km, kishte 36 pika karburanti. Do të thotë që për çdo km, një pikëkarburanti, shkodranët nuk kanë pasur nevojë për këto pika karburanti, këto furnizonin…

Pse nuk mbylleshin?
Nuk ishte kompentencë e policisë mbyllja e pikave të karburantit. Unë personalisht i kam kërkuar qeverisë të asaj kohe që të merren masa ndaj drejtuesve të institucioneve që kishin lënë një gjë të tillë, që kishin licensuar pikat e karburantit, kërkova vendim, ligj për t’i ndaluar, deri në akt normativ që t’i lejojë policisë për të ndaluar atë.

Z. Shehu, kjo polici kaq efikase për të parandaluar një miting të opozitës nuk ishte efikase për të ndaluar një gjë të tillë?
Nuk kisha bazë ligjore, nuk mundesha ta ndaloja, pa shkelur në kufij.

Zoti Shehu, ju thatë se polica përcaktohet me ligj. A përfshihej në këtë listë të policisë edhe vjedhja e votave 26 maj?
Nuk ka ndonjë akuzë konkrete për përfshirjen e policisë në këtë vjedhje të votave!

A është e vërtetë se është ushtruar dhunë në zonën ku konkuronte ministri i Brendshëm, Agron Musaraj?
Nuk kam asnjë dijeni. Agron Musaraj ka fituar bindshëm në Berat dhe ma merr mendja që nuk ka pasur nevojë të ushtrojë dhunë me anë të policisë atje. Dhe në qoftë se do kishte ushtruar dhunë nëpërmjet policisë, unë do ta kisha ditur. Shikoni raporte sa ka fituar Agron Musarai në zonën e Beratit dhe binduni.

Meqenëse ju ishit drejtues i policisë së shtetit, një nga njerëzit kyç të sigurisë së vendit, dhe mbanit përgjegjësi për sigurinë e vendit nga Vermoshi deri në Konispol, a e dinit që po atë ditëpolicia apo grupe të caktuara,po dhunonin procesin evotimit në të gjithë vendin?
Shiko, policia ka pasur informacione që në ditët e votimit mund të kishte probleme dhe cilat do të ishin problemet, po ju them se do të ishin të tilla. Unë ndofta jo që atëherë jo që atë dite, kam konkluduar me ngadalë duke iu referuar fakteve të ngjarjeve që ndodhën, se zgjedhjet e 26 majit do të dështonin ose kanë qenë të dështuara që në fillim.

Nga e dinit ju këtë fakt, ju thatë që nuk e përgjonit opozitën?
Po do ta them mendimin tim ashtu siç e gjykoj. Zoti Hajdari gjatë fushatës që bënte në zonën e tij, konstatoi se një prej funksionarëve të opozitës kishte me vete urdhra të tillë, urdhra që kërkonin krijime grupesh militantësh. Ia mori dhe i kaparaqitur zyrtarisht në Ministrinë e Brendshme , ku jam thirrur duke më pyetur a ka dijeni policia për këto? Nuk isha i detyruar t’i jap shpjegime askujt, nuk mund t’i jepja shpjegime z.Hajdari sesa informacion posedon policia, unë duhet t’i jepja shpjegime ministrit.

Ia dhatë ministrit këto shpjegimet?
Ministri ka qenë në dijeni të një organizimi të tillë dhe policia ka qenë e gatshme për ta paralizuar këtë aktivitet, janë paguar, janë filmuar, janë shpërndarë në kohë, janë reparte paramilitare paralele me policinë e shtetit. Ne ia kemi paraqitur edhe opinionit të kohës, por ia kemi paraqitur mekanizmave ndërkombëtare atyre që vepronin në Shqipëri. Dokumente që janë akoma në arkivin e Ministrisë së Brendshme, dhe ma merr mendja se dhe po të kenë pasur interest’i zhdukin, nuk do të kenë pasur shans.

Z.Shehu, a e keni survejuar, vëzhguar apo ndjekur deputetin Azem Hajdari?
Nuk hynte në detyrat e policisë vëzhgimi i polikanëve.

“Policia ka pasur dijeni për problemin e fajdeve që në maj ‘95. Kam arrestuar Suden, pasi kishte deficit 2 milionë USD, por prokuroria e liroi. Kam njoftuar të gjitha hallkat për rrezikun”
Shehu: Skenarët për të eliminuar Finon e Berishën

Po futem tek një pjesë që unë e quaj më interesante, që lidhet me ngjarjet e 1997. Dot’ju pyesja:A kishte dijeni policia e shtetitpër fenomenin e fajdeve dhe a kishte informuar stukturat e kohës?
Policia ka pasur dijeni për problemin e fajdeve dhe ka njoftuar të gjitha instancat e shtetitpër mendimet që kishte ajo për këtë proces.

Dhe që ishin?
Në 15 ditëshin e majit 1995, kur unë nuk kisha marrë akoma kreun e policisë, kam urdhëruar arrestimin e Sudesnë komisariatet e Tiranës.

Me çfare baze?
Me bazën e ushtrimit të një aktiviteti të palicensuar.

Dhe ç’ndodhi?
Kërkova angazhimnga ekspertët finaciarë për të bërë një kontroll paraprak, që mund të krijojë baza ligjore për hetime të mëtejshme. Nga një kontroll prej dy orësh rezultoi se kishte një deficit prej dy milionë dollarësh.

Atëherë?
Pas një ore u interesova prapë dhe mora vesh që ishte liruar, nga një segment brenda prokurorisë që urdhëruan se ndalimi nga policia është i paligjshëm.

E vutë në dijeni zotin Kryeminister apo Presidentin për këtë çështje?
Mbi këtë bazë, nuk është detyra ime që të informoj Presidentin. Por unë kisha detyrë të informojaato hallka tek të cilat varesha. Dhe mbi ketë bazë kam informuar jo vetëm për Suden, por edhe për firmat e tjera. Horizontin me tej ma zgjeroi një ngjarje shume kriminale me përmasatë mëdha rrezikshmërie, venia e një autobombe në supermarketin “Vefa” ku u vranë njerëz. Duke hetuar këtë ngjarje më 16 shkurt të vitit 1996, rreth orës 9 m’u desh të merresha edhe me firmën “Vefa” dhe rezultonte se firma funksiononte si një shtet me departamente që kryente aktiviteteqë në përputhje me ligjet e kohës, kishte pengesa për t’i ndaluar këto veprimtarikriminale.

Çfarë ishin këto veprimtari?
Marrja e parave nga populli, për mua përbënte një veprim kriminal. Këtë mendim kam pasur atëherë nuk e kam sot. Po ta kisha sot, do isha hipokrit, ketë mendim kisha atëherë dhe ia kam shprehur të gjitha qarqeve. I kam shkuar njëfarë Luniku në zyrë, për t’i kërkuar ndihmë.

Ky njëfarë Luniku ka qenë guvernatori i Bankës së Shqipërisë?
Që ishte gurvernator që bën tani rolin e burrit të mirë, që thotë të kam informuar unë për këtë punë.

Kur i keni shkuar në zyrë?
I kam shkuar në zyrë rreth datës 4-5 mars duhet të kem qenë tek ai. Kam një ditar ku i kam shënuar te gjitha, nuk e kam këtu.I kam kërkuar ndihmë, të paktën për të hetuar ç’përbën ky mekanizëm , sepse banka kishte ekspertët më të mirëfinanciarë. Dhe së dyti, pse lejohet ky mekanizëm, pse banka e Shqipërisë rregullatore e tregut financiar, nuk ndërmerr hapat për të nxjerrë një ligj për pastrimin e parave dhe t’i heqë këto.

Cila ishte përgjigjja?
Ke të drejtë, po jado të bëjmë një ligj për pastrimin e parave, nuk kemi akoma një ligj për bankat. Që nuk është detyra ime kjo është detyra juaj, duhet të çoni në qeveri një ligj urgjent që të ndalojë këtë aktivitet sepse këto informacione të policisë shkojnë vetëm për dyshime të një organizate kriminale. Shkova për herën e dytë por me kërkesa më të gjera, sigurisht që ekspertët e policisë i kisha vënë në veprimtari për këtë punë.Veprimtariae policisë u bllokua, sepse u kërkua nga organet e prokurorisë të mos ndërhyhej. Edhebosi i firmës kërkoi të dinte se ç’kishte Agim Shehu meAlimuçën. Ju përgjigja se Agim Shehu nuk ka asgjë me firmën dhe Alimuçën, por pyetni Alimuçën çfarë ka me ligjin. Unë vëzhgoj si zbatohet ligji, ku shkelet ligji dhe nga kush shkelet.

Nga informacionet që ju kishit, a ju rezultonte që kishte transferta të mëdha parash në rrugë ilegale?
Kishte dyshime për këtë punë, por jo fakte. Policia, prokuroria, gjykata nuk merr parasysh thashethemet do provë dhe dëshmitarë. Sigurimi i provës në mënyrë profesionale e ndalon, e arreston tjetrin. Ne nuk kemi prova të tipit profesional që unë mund t’ia paraqisja dikujt.

A kishte dyshime?
Sigurisht, ne e observonim këtë situatë.

A i kishit nën përgjim bosët e firmave?
S’kishte përgjime…

Domethënë, në vjeshtën e 1996 kur patë që fenomeni i marrjes parave me fajde po bëhej masiv. Pjesa më e madhe e shqiptarëve po fusnin para. A ndjetë shqetësim për problemet që mund të lindnin nga rrëzimi i këtyre firmave, nga humbja e parave,sepse ju ishit drejtues i policisë, ju do të përballeshit…?
E kam ndjerë atë shqetësim shumë kohë më parë se të thoni ju. Ndoshta që kur është arratisur jashtë Shqipërisë, Osman Limani. Ishte një nga ata që merrte para me fajde dhe u mori një tufë njerëzve ca lekë dhe iku në Turqi mesa di unë, që atëherëe kam ndjerë, pra shumë kohë më përpara. E kam ndjerë këtë shqetësim dhe ua kam paraqitur autoriteteve kompetente të kohës. Por unë nuk kisha një bazë ligjore mbi të cilën të operoja.

Në vjeshtën e ‘96 e kuptonit se nqs ky fenomen do kolapsohej, siç ndodhi, do ishte e pamundur që të vendosej rregulli në Shqipëri?
Sigurisht që e kam ditur. Sigurisht që e kam raportuar.

Ku e keni raportuar?
Instancave që vareshin nga unë. Kujt t’ia raportoj. S’kisha për të dalë e për të raportuar në rrugë.

Atëherë po kthehem tek ngjarjet e ‘97. Në shkurt të ‘97 ju keni ndërmarrë operacionet e para kundër protestuesve në Vlorë? Përse i morëtkëto operacione dhe përse dështuan ato?
Nuk është e vërtetë pyetja juaj.

Çdo me thënë?
Domethënë se operacionet ndaj protestuesve i kemi marrë kohë më parë dhe i kemi marrë në Tiranë.

…Dhe në Vlorë në fillim të shkurtit. Por po përqendrohem tek Vlora, mqs aty është edhe strumbullari i proceseve të mëpasme të marsit?
Ndoshta duhet korrigjuar pak mendimi juaj. Nuk ka qenë Vlora strumbullari, ndoshta strumbullari mund të kishte qenë Tirana.

Për ç’arsye?
Se në Tiranë janë institucionet, në Tiranë bëhet politikë, kryeqyteti është ai qëe bën politikën qoftë atë monetare, qoftë atë të brendshme, qoftë atë të jashtme.

Ndërkohë në Vlorë nuk patët asnjë mundësi t’i kontrollonit protestat?
Unë i rikthehem edhe njëherë specifikimit që bëra në fillim. Nëse në 28 maj, përkushtimi i shumicës anoi nga mbrojtjae institucioneve demokratike dhe urdhëroi ndalimin forcërisht të veprimeve të dhunshme, në nëntor shumica anoi nga mbrojtjae lirive dhe të drejtave të njeriut në raport me institucionet e demokracisë. Pra vuri më para liritë dhe të drejtat e njeriut dhe më pas institucionet demokratike. Dhe ndodhi ajo që institucionet demokratike pësuan aq goditje sa pësuan.

Përse dështoi politika në Vlorë z.Shehu. Ka një pamje të jashtëzakonshme, e cila ka qarkulluar në të gjitha institucionet e botës ku forcattuaja speciale ndodhen nën një çati ku goditen me të gjitha mjetet nga protestuesit. A mbani ju përgjegjësi për këtë?
Policia në Vlorë megjithëse shkoi për të parandaluar demonstrime dhe veprime të dhunshme shkoi e paarmatosur, shkoi me duar të lidhura në Vlorë. Do të thotë se unë i kisha raportuar qeverisë që me datën 3 dhe 4 janar se me 6 filloi shpërndarja, se nëse nuk shpërndahen paratë në Vlorë, sipas paralajmërimit do të ketë trazira të dhunshme që do përfshijnë veprime të dhunshme mbi institucionet demokratike përfshirë dhe shkëputjen e Vlorës nga territori tjetër i Shqipërisë. Dhe shumica anoi nga ruajtja e të drejtave dhe lirive të njeriut dhe jo ruajtjae institucioneve.

Kujt ia dërguat këtë informacion?
Qeverisë.

Dhe qeveria ju urdhëroi të shkonit të paarmatosur në Vlorë?
Unë nuk mund të shkoja me qejfin tim i armatosur dhe i paarmatosur. Mënyra si më pyesni ju tregon se unë kam qenë jashtë kontrollit.

Duket pak e ekzagjeruar ajo që ju thoni që Vlora do shkëputej nga territori i Shqipërisë?
Doni ta lexoj?

Po!
“Numri 179 datë 4.02, viti 1997. Në rast të mos shpërndarjes së parave nga firma “Gjallica” në Vlorë do të ndodhin pasoja të rënda si në Lushnje dhe më shumë. Njerëzit janë shprehur se do t’i vëmë zjarrin dhe detit. Do t’i drejtohemi Tiranës dhe objekt sulmi do kemi institucionet e rrethit. Sulmet mesa rezultojnë do të drejtohen mbi objekte të tilla si: bashkia, komisariati, bankat, etj. Do të bëjnë bile të mundur shkëputjen e Vlorës nga rrethe e tjera, duke dëmtuar urën e Mifolit”.

Ishte detyra juaj z.Shehu si drejtues i qeverisë të merrnit masa për…!
Sigurisht që i kam marrë për aq sa më lejonte kompetenca dhe ligji si drejtor i policisë, të jesh i sigurtë që nuk kam lënë gjë mangut. Por kjo situatë nuk ishte e zakonshme, por një situatë që i kapërcente kushtet normale të hapësirës së një drejtori policie. Kërkohej një vullnet tjetër për të vënë nën kontroll situatën që nuk ishte e zakonshme më.

Vullnet që mungoi?
Sigurisht që mungoi, ndaj dhe ne shkuam pa armë në Vlorë. Dhe them ka pasur dhe një arsye madhore që mungoi vullneti. Ka pasur një informacion të tillë që kërkohej që Vlora e ‘97 të barazohej me Shkodrën e 2 prillit ‘92. Ndoshta është pikërisht ky infomacion që i dha të drejtë shumicës që mua të më hiqte ato mjete që i duheshin policisë për të përballuar këtë situatë. Dhe në Vlorë me datën 5 janë plagosur 3 policë të forcave speciale me armë. Unë kam qenë atje me armë automatike. Kam ndenjur deri me datën 6 atë ditë kur segmente të shtypit e barazonin Vlorën me Beogradin. Jam kthyer kam parë karakterin e demonstratave dhe në mbrëmjen e datës 7, duke gdhirë 8 shkurti i kam komunikuar gjithë Ministrisë së Brendshme, çfarë përfshihej në atë godinë që quhej Ministri e Brendshme e asaj kohe që protestat në Vlorë nuk kanë karakter të prishjes së rendit, synojnë destabilizimin e shtetit demokratik, të institucioneve demokratike. Kanë synime më të avacuara sesa kjo. Të gjithë punonjësve pa përjashtim.

Kush ishin organizatorët?
Organizatorët janë identifikuar vetë, pa i identifikuar policia. Ne kemi një shans që organizatorët kanë dalë vetë dhe kanë thënë, ne i kemi drejtuar demonstratat në Vlorë, unë kam qenë kryetari i komitetit…

A mund të m’i thoni mua cilët kanë qenë organizatorët?
Shiko në Vlorë njëherë do të themi që u bë një politikë me kriminalitetin. Konkuroi mafia me krimin e organizuar me institucionet e shtetit. Konkurroi ligji me antiligjin. Unë do të them vetëm këtë, eksponentë të rëndësishëm të krimit shqiptar u bënë “Robin Hudë” të krahëve të caktuar të politikës. U bënë heronj të saj. Dini ndonjë rast rast tjetër në historinë e kohëve moderne të vendeve të tjera ju, që vrasësit e dënuar në disa shtete të quhen “Robin Hudët” e vendit, dini ndonjë rast ju.

Ishte aftësia juaj ti kontrollonit këta z.Shehu, ju ishit drejtues i policisë?
Unë për shembull kisha çuar ekspedita në një shtet fqinj për të marrë disa kriminelë nga burgjet atje dhe nuk imora dot.

Cilin prej tyre?
Ju e njihni shumë mirë. Ai qe heroi i shtypit të asaj kohe, Zani Çaushi. Ai ka ardhur në Shqiperi nga një burg grek.

Përse kishit çuar ekspedita për ta marrë?
Ishte vrasës, kishte bërë vepra penale. Vrasës.

Dhe kishit kërkuar ekstradimin në Shqipëri?
Sigurisht Dhe s’e morëm dhe përsëri na u gjendën në Shqipëri më pas.

Në cilin burg gjendej Zani Caushi?
Nuk më kujtohet tani. Kam një mungesë për emrat grekë kështu që nuk e mbaj mend.

Zoti Shehu, a keni pasur ju vëmendjen tuaj dhe në planet tuaja për të goditur opozitën apo drejtues të opozitës gjatë marsit të 97-ës?
A mund të pyesni liderët e opozitës, kur kanë bërë shoqatë kush i ka shoqëruar dhe mbrojtur ata. A i keni pyetur ndonjëherë?

Ç’raporte keni pasur me kryeministrin Fino?
Ato që kam pasur edhe me kryeministra të tjerë përpara, jua kam thënë me kohë.

Jo me Finon, meqënëse jemi tek ngjarjet e 97?
Marrëdhëniet e mia me Finon kanë qenë marrëdhënie tërësisht korrekte dhe shumë normale. Problemi im dhe i Finos ishte i tillë, që ne ndodheshim në këndvështrime të kundërta për të vendosur rendin publik.

Çdo me thënë këndvështrime të kundërta?
Për hir të së vërtetës, kanë qenë deri diku korrekte. Jam unë që e kam telefonuar z.Fino dhe jo ai mua që të kërkonte një raport prej policisë, drejtorit të policisë, apo quaje si të duash ti, prej atij që mund ta kesh quajtur kundërshtari politik. Isha në krye të policisë dhe kryeministri i vendit mund të kërkonte një raport prej drejtorit të policisë për gjendjen e rendit, kriminalitetit, për masat për ta vendosur atë, për gjendjen e rrugëve. Unë isha në krye të policisë, i pëlqeja apo nuk i pëlqeja Finos.

A ju ka thirrur?
Në asnjë mënyrë. Jam unë ai që e ka telefonuar atë dhe i kam thënë:” zoti kryeministër, jeni kryeministër i qeverisë së pajtimit kombëtar dhe duhet të merrni kontakt me policinë. Jo me mua, por me të gjitha njësitë dhe repartet operacionale të policisë, për t’i inkurajuar dhe mbështetur në luftën kundër krimit dhe mbrojtjen e vendit”. Më ka dhënë të drejtë paraprakisht, por vartësve të mi u thoshte: “s’kemi gjë me ju. Atë qëe kemi,e kemi me atë tjetrin”.

Zoti Shehu,a ka pasur plane për të eliminuar fizikisht drejtuesit e opozitës?
Fino është vërtetë politikan, ashtu siç e njoh unë dhe unëe kam respektuar edhe për një arsye tjetër. Ishte bindja ime që në zgjedhjen që bëri Sali Berisha, në zgjedhjen që bëri presidenti i vendit dhe duke e respektuar Finon, respektoj vullnetin e presidentit, respektoja kryeministrin pavarësisht kush ishte ai dhe veten time si vartës i kryeministrit. Fino nëseështë vërtetë politikani që e njoh, duhet të shprehet publikisht mirënjohës ndaj meje për mënyrën sesi ia kam mbrojtur unë jetën e tij në ‘97.

Si e keni mbrojtur jetën e tij në ‘97?
Nuk dua të shprehem mbi këtë çështje.

Ka pasur rreziqe dhe asgjësime në 97-ën?
Kishte rrezik për të tërë. Jo vetëm për Finon. Ka pasur dhe për mua, ka pasur dhe për presidentin dhe për politikanë të tjerë.

Ka pasur ndonjë rast specifik që ne nuk e njohim?
Po ka pasur. Në godinën ku flinte Fino është qëlluar me armë dhe kam shkuar unë për ta parë vendin e ngjarjes. Nuk kam rrudhur vetullat dhe kthyer kokën mënjanë.

Kur ka ndodhur kjo?
Gjatë marsit.

Dhe kush e kishte qëlluar?
Ka një proces për të hetuar, të lënë aty në dosje. Ato ndiqen ndoshta edhe 20 vjet të tjera dhe unë nuk kam ndërmend t’i deklaroj këtu.

Gjithsesi unë ju pyeta, a ka pasur ndonjë tentativë për të eliminuar fizikisht drejtuesite opozitës gjatë ngjarjeve të marsit?
Nga kush?

Nga segmente të caktuara të policisë?
Segmente të policisë?! Sinqerisht po të mos ishit drejtues i emisionit do të mendoja që jeni i indoktrinuar..

Zoti Shehu ju pak më parë sollët një rast që është i njohur nga mediat, por fakti që deklarohet nga një zyrtar i lartë bëhet akoma më i rëndësishëm. Flas për faktin që keni kërkuar largimin e Zani Caushit nga Greqia, nga informacionet në fund të shkurtit dhe në fillim të marsit. A rezultonin kriminelë apo keqbërës të dënuar të tjerë që ishinnën ndjekjen e policisë dhe që ishin në burgjet grekeqëjanë gjendur në Shqipëri në atë kohë?
A do të përmend ndonjë? Veç tij ka të tjerë. Do të them Arben Latifin, do një listë kriminelësh të përmend, unë tani? Unë po të them, politika dhe krimi u bënë palë….. Dhe po e theksoj edhe njëherë publikisht, nëse nuk aktivizohet skenari i vitit1997, se cilët eksponentë që kanë qenë organizatorë të atyre trazirave apo atij revolucioni, sot pa pikë meraku deklaroj se janë në gjendje ta bëjnë prapë. Do të thotë që jo vetëm në mendjen e atyre, por edhe skenarët janë të paçmontuar dhe nëse nuk çmontohen, këta skenarë tranzicioni të Shqipërisë mund të vazhdojnë edhe për 20 vjet të tjera. Dhe këto do të vazhdojnë të qëndrojnë politikanë, ministra, ambasadorë, ndërkohë vendi do të vazhdojë të zhytet akoma me problemet e tyre.

Ish-kryetari i PD-së, Eduard Selami i ka ngarkuar qeverisë së kryeministrit Sali Berisha, përgjegjësinë për ecurinë e procesit zgjedhor vendor të 18 shkurtit. Selami dha një intervistë në TCH, në emisionin “Top Story”. Ai tha sa i përket institucioneve, se është për t’u shqetësuar, përpjekja e PD për t’i minimizuar dhe për t’i mare frymën institucioneve të caktuara. Por, ai nuk la pa përgjegjësi në zhvillimin politik të vendit të gjithë politikën. “Qeveria është ajo që është përgjegjëse e drejtpërdrejtë. Por, mos harrojmë që komuniteti ndërkombëtar vlerëson që të dyja palët dhe unë bashkohem që kanë përgjegjësitë e tyre dhe nuk mundesh dot të tregohesh i papërgjegjshëm, thjesht se mendon se përgjegjësia do t’i akumulohet dikujt tjetër”,- tha Selami, i cili u shkarkua si kryetar i PD-së, 10 vjet të shkuara.Në datën 5 mars të vitit 1995, zoti Eduart Selami përjetoi ditën e tij të fundit si kryetar i Partisë Demokratike. Duhet të themi zoti Selami, që nuk ka qenë një ditë fort e këndshme.Eduart Selami: Po, varet nga ç’këndvështrim e shihni. Po patjetër, s’mund të ishte një dite e këndshme. Megjithëse mund të them që ishte një ditë e rëndësishme ku u shpreh mendimi i Kuvendit të Jashtëzakonshëm të Partisë Demokratike, të cilin unë gjithmonë e kam respektuar pavarësisht se nuk kam qenë dakord me të, është vendim i marrë prej tyre.

Zoti Selami, e di që është një kohë e largët dhe shumë kujtime janë fshirë. Megjithatë, cilat qenë arsyet që detyruan një person me karrierë aq të lartë politike ta braktisnin atë?

Eduart Selami: Unë nuk do ta quaja braktisje, por gjëja që mua më ka mbetur në mendje dhe që duhet theksuar është fakti që ai ishte një proces, ku unë si kryetar i PD, pas humbjes se referendumit, së bashku me miqtë dhe shokët e mi ishim në rrugën më të mirë për të dalë nga kjo dhe për të institucionalizuar demokracinë. Kështu që ajo që unë propozova në atë kohë për kalimin e Referendumit e Kushtetutës në Parlament, mendoj se ishte rruga më e mirë për ta zgjidhur në mënyrë institucionale këtë problem të rëndësishëm, siç ishte Kushtetuta. Ky mendim nuk u nda nga shumica, kështu në këtë pikë u shkua përtej. Mua më vjen keq që, nga një debat për një problem parimor siç ishte, Kushtetuta u kthye në një debat për karrierën time politike. Unë e gjykova se ishte një qëndrim për karakterin kulturor, që të provohej edhe njëherë që ajo çfarë unë kisha bindje, qoftë dhe e gabuar, që duhej kaluar Kushtetuta në Parlament, t’i jepej një shans për t’u debatuar. Kështu që, qëndrova në atë gjë dhe kjo solli një konfrontim të asaj natyre

Për shumë vetë që e kujtojnë atë kohë, por edhe për ata që nuk e kujtojnë atë kohë. Ju kërkuat dorëheqjen në janar të vitit 1995, pasi kërkuat unifikimin e postit të kryetarit të PD, me atë të Kryeministrit, një gjë që edhe atëherë u refuzua nga Këshilli Kombëtar dhe më pas u interpretua nga kritikët tuaj, sikur ju donit të zinit postin e Kryeministrit. Megjithëse nuk u pranua ideja juaj, zoti Berisha sërishrefuzoi të pranojë dorëheqjen tuaj. Përse e bëri zoti Berisha në atë moment, duke parë që gjërat pak muaj më vonë do të përkeqësoheshin. Përse zoti Berisha kërkoi që ju të mos largoheshit nga PD, megjithëse ideja juaj u hodh poshtë?

Eduart Selami: Kjo është një pyetje, ku pjesa e dytë më tepër i takon zotit Berisha. Unë nuk e di se kush ishin motivet e tij, por për të qene konsekuent në atë çfarë thashë më përpara, është e vërtetë që unë kërkova afrimin dhe bashkimin e postit të kryetarit të partisë me atë të Kryeministrit, si një rrugë të kërkimit më të mirë për të bërë një kalim institucional dhe reflektim pas Referendumit. Kjo u hodh poshtë nga Këshilli Kombëtar, dorëheqja ime kishte të bënte me faktin që unë nuk doja që kjo të perceptohej si një përpjekje për të zënë pozicionin e kryeministrit, por thjesht si një përpjekje për të gjetur rrugën më të mirë dhe më të mundshme për të kaluar këtë krizë.

Në fakt, 10 vjet më vonë, në 2005, PD merr një vendim që ju e propozuat atëherë. Para zgjedhjeve të 3 korrikut, kur PD u rikthye në pushtet, u mor vendimi politik që posti i Kryeministrit të unifikohej me postin e kryetarit të partisë. Ju duket disi ironike një vendim i vonuar, megjithëse i drejtë?

Eduart Selami: Nuk mendoj. Unë mendoj që 10 vjet më vone ideja është pranuar, megjithëse kushtet janë të tjera dhe unë përsëri them që është një ide, e cila në sistemin politik që ka Shqipëria, është mbase ideja me e saktë.

I rikthehemi janar-marsit 1995, kur ju, në pak javë patet disa ulje dhe ngritje në raportet tuaja të brendshme me PD dhe në veçanti me zotin Berisha. Ju kaluat krizën e janarit dhe në shkurt, në një deklaratë në Shkodër do të kërkonit publikisht që Kushtetuta, përpara se të kalonte në Referendum, të kalonte në Parlament. Menjëherë pas kësaj u përballët me zemërimin e zotit Berisha, i cili më pas propozoi dhe largimin tuaj. Përse pranuat të ishit Kryetar i PD?

Eduart Selami: Mua nuk më ka bërë asnjëherë përshtypje që jam kryetar i PD, nuk e kam parë karrierën politike në kuptimin klasik të saj. Kam hyrë në

politikë rastësisht, si një pjesë e brezit tim, me detyrimin historik dhe me idealizmin për kontribuar në rrëzimin e komunizmit. Ky idealizëm dhe ky përkushtim idesh më ka ndjekur në atë rrugë të shkurtër që unë kam bërë në jetën politike në Shqipëri. Për mua nuk kishte rëndësi nëse isha kryetar apo rrezikoja postin e kryetarit, për mua kishte rëndësi konfrontimi që Shqipëria kishte për shkak të luftës së brendshme. në demokraci duheshin të dyja palët të bashkëpunonin, prandaj edhe pse ishte ide e Partisë Socialiste, pata guximin qytetar që të rrezikoja pozicioni tim. Për mua nuk përbën një rrezik të madh për të marrë një ide racionale të opozitës dhe për ta sjellë. Nuk u pranua siç thashë dhe fatkeqësisht kaloi në një drejtim tjetër. Ky është një pozicion që e zgjodhi zoti Berisha, nuk ka asgjë për t’u diskutuar më tej në këtë pikë.

Largimi dhe jeta juaj në distancë nga Shqipëria, është përzierë nga shumë mistere. Shumë vetë kujtojnë një mbledhje të ashpër të kryesisë së

PD dhe replika të ashpra të ish-presidentit Berisha me ju. Si e kujtoni atë ditë?

Eduart Selami: E kujtoj një ditë, që mendoj se do të ishte më mirë që të kthehej thjesht në ato që unë propozoja dhe në alternativat që jepeshin dhe jo të merresh me të jesh apo të mos jesh Kryetar. Në këtë pikë mendoj se ai kërcënim, që nëse “ti nuk kthen mendje, t’i largohesh si kryetar” mua në brendësi më dukej shumë për të qeshur, jo se nuk e kisha marrë seriozisht, atë post, por më e rëndësishme ishte bindja për të bërë diçka të mirë për demokracinë dhe procesin e Shqipërisë. Në këtë pikë vlera që kam nxjerre personalisht, nga keto deshtime është se njeriu meson dhe reflekton ndaj tyre. Përsëri mendoj që edhe pse ra ideja poshtë, unë fitova atë çka është bindja dhe zbulimi i karakterit tim që kur t’i mendon që ideja është me e rendesishme se pozicioni, duhet të luftosh për të. Unë pashë që ishte e vlefshme për të luftuar, që partia të hapet, të kthehet në një platforme rrahjesh idesh dhe kush ka argumentat me të mëdha, të fitoje. Fatkeqesisht nuk mori këtë rrugë, por mos harrojme se ishin edhe hapat e para dhe unë asnjehere nuk u largova nga deklaratat e mia të para. U bera thirrje perkrahesve të mi në atë kohë, që të vazhdonin të qendronin në PD dhe të kerkonin reformimin, sepse ideja ime nuk ishte thjesht për një pozicion, sepse e kisha pozicionin e nderuar të Kryetarit të Partisë. Ideja ime ishte që kjo parti të hapej, që kjo parti të kthehej në një platforme ku demokracia e brendshme të kontribuonte në një, demokracine e Shqipërise.

Pika e fundit që lidhet me të shkuarën tuaj në PD, është dita që u shkarkuat. Çfarë ndjetë për këtë parti që e bashkëthemeluat me shumë të tjerë, në momentet që kjo parti u nxori jashtë?

Eduart Selami: Deklarata e pare ishte ajo që u bëra simpatizanteve të mi, që të qendrojne në PD dhe se bashku të bejme reformimin e saj. Kuptohet, që ndjeva një zhgenjim dhe kuptova që rruga për në demokraci dhe për reformim është një rruge me e gjate se ç’mendova unë në fillim dhe si çdo shqiptar, nuk kishim ekspozim të demokracise dhe mesonim duke ecur. Mendova që kjo rruge do të ishte e gjate dhe nuk do të ishte një rruge që do të ishte e lehte për PD dhe për Shqiperine. Koha tregoi që vleresimet e mia ishin të drejta. Kam parasysh 1996, që solli 1997 e më tej…

Pra, ju thoni që ato që ju paralajmëruat, ishin alarmet që duhet të ishin ndezur nga PD, për ngjarjet e 2 viteve që e pasuan?

Eduart Selami: Nuk mendoj se kishin lidhje të drejtpërdrejt,e por tendenca ishte e kesaj natyre. Një gjë është universale: Nese nuk mbahen parasysh ato parime dhe nese nuk mbahet një fryme e brendshme demokratike në një force politike, në një system dhe një shoqeri të hapur, kuptohet që aksidente do të kete. Në një shoqeri të hapur duhet të jete kontributi i të gjitheve dhe kujdesi i të gjitheve, sepse 1997-a… Shanset për të ecur në një shoqeri demokratike jane të medha dhe po kaq të medha jane edhe shanset për të deshtuar, nese humbet busulla dhe humbet pergjegjesia.

Jemi në mars 2007 dhe ka kaluar një dekade, nga ato dite mbrapshta për Shqipërinë dhe për historinë e shqiptarëve. Çfarë ndjetë kur u kthyet, ose përse u kthyet në ato ditë në Shqipëri?

Eduart Selami: Sepse situata u acarua dhe unë isha pjese, isha në një program në Columbia University në Neë York City dhe se ndjeja pergjegjesi pavarësisht se isha larguar, kur shihje se Shqiperia fatkeqesisht, ishte në faqer të pare të “Neë York Times” gazetës me të madhe në SHBA, një nga gazetat më me influence të botës. Për të shmangur një katastrofë, që dukej se po vinte. Fatkeqesisht, gjerat levizen shume shpejt. 1997 është ajo që është dhe duhen nxjerre mesime nga 1997, që ajo mos të perseritet më dhe duhet ecur dhe të shikohet në të ardhmen.

Per një njeri me një memorie politike duhet t’u kujtohet një interviste juaja e rrallë për “Zërin e Amerikës” për ngjarjet e vitit 1997, nder të tjera, ju kerkuat largimin e zotit Berisha. Perse e kerkuat?

Eduart Selami: Për të rikujtuar ato kohe, sepse ika me mendimin se zoti Berisha nuk ishte në kontakt se situata po perceptonte shume shpejt në (disavantazh të tij kështu në këtë aspekt një njeri që ishte si unë, një njeri i matur dhe një nga miqtë e tij më të afërt, dola në “Zërin e Amerikës” për t’i tërhequr vemendjen për të bërë diçka, sepse po t’i rikthehesh kohës, protestat sa vinin dhe zienin. Zoti Berisha u zgjodh President dhe ishte një farë zhgënjimi për të parë se sa i izoluar dhe se sa jashtë realitetit ishim, gjë që ndodh kur je aq larg, në mënyre ironike, sepse je rrethuar nga njerëzit e t’u që thjesht të shkëpusin nga realiteti. Unë kam qene vete në këtë gjendje. Kjo ishte arsyeja jo thjesht, një revansh për të tërhëqur vëmendjen që gjerat po shkojnë larg dhe fatkeqësisht kjo ndodhi.

Meqenëse jemi në 10-vjetorin e ngjarjeve të vitit 1997. Cilat ishin arsyet kryesore dhe si mendoni, a janë nxjerrë përgjegjësitë për ato ngjarje të renda për kombin tone dhe për vete historinë e shtetit shqiptar?

Eduart Selami: I takon dhe janë bërë vlerësime të ndryshme. U takon shume njerëzve që ishin të pranishëm në atë kohe sepse unë, isha shkëputur dhe isha në Amerike. Janë nxjerre disa mësime, por fatkeqësisht simptomat e një fryme konfliktuale që solli 1997 ndihen ende. Një krize që të kujton 1997, por jo në në përmasat e 1997, në sapo e kaluam. Këto për të mësuar nga gabimet e përbashkëta, ashtu siç bëjnë njerëzit serioze dhe njerëzit e suksesshem. Ashtu edhe kombet duhet të reflektojnë tek kjo dhe ky reflektim mos të jete për të dënuar njeri-tjetrin, por për mos të përsëritur gabimet e të kaluarës. Dhe, kjo nuk do të thotë t’i shmangesh përgjegjësisë. Përkundrazi, unë mendoj se një nga të metat e politikes shqiptare është se ka mungesë në përgjegjësi dhe dhënie llogarie, në kuptimin e mirë të fjalës. Por, ajo që është më mirë, është për të gjetur rrugë, për t’i kthyer këto dështime në hapa për një sukses.

Siç e thatë, e shkuara shërben për të analizuar të tashmen. Kanë kaluar 10 vjet nga 1997 dhe 12 vjet nga largimi juaj, nga radhët e PD. Mazhoranca e kryesuar nga PD kaloi një sfidë jo të lehte elektorale, një humbje të konsiderueshme në të gjithë qendrat urbane dhe të mëdha të vendit, përjashtuar Shkodrën dhe Sarandën. PD dhe aleatet humben në Tirane, por edhe në Elbasan, Durres, Korçe, Pogradec, Fier, Lushnjë, Berat. Pra, të themi një harte elektorale disi e përmbysur, sa për shume analiste kujton vitin 1991, që edhe pse PD humbi në 31 mars, fitoi të gjithe zonat urbane, çka që një parathënie për 22 marsin e vitit 1992, ku PD regjistron bazuar në 31 mars 1991, fitore të madhe historike dhe një force politike antikomuniste erdhi në pushtet. A ka një momente reflektimi dhe analize që duhet beje PD, lidhur me rezultatet e zgjedhjeve të 18 shkurtit 2007?

Eduart Selami: Patjetër! Për mendimin tim, humbja me e madhe nuk ishte humbja në qytetet kryesore, por vlerësimi i komunitetit ndërkombëtar se Shqipëria humbi një shans historik, pas së cilës pavarësisht që mund të jesh dakord ose mund të mos jesh dakord. Ky vleresim vertet është një humbje për të gjithe palet dhe reflektimi duhet të jete nga të gjitha palët. Një muaj me pare sugjerova dhe vazhdoj të theksoj nevojat që forcat politike shqiptare duhet të bashkepunojne me njera-tjetren, kjo është një shoqeri e hapur që ka nevoje për të dy forcat, për poziten dhe opoziten. Për mua shqetesimi është për zgjedhjet e ardhshme, që të jene të lira dhe të ndershme, që Shqiperia të afrohet një hap me perpara në strukturat euroatlantike, e cila është endrra që ne, une, në atë kohe, ju si studente, rrezikuam jeten tone kunder diktatures me të eger dhe jemi akoma në procesin e integrimi. Këtu e shoh atë problemin dhe thelbin kryesor dhe nuk e shikoj që ka një reflektim. Për mua fatkeqësisht, në keto zgjedhje, me vleresimin që ka bërë komuniteti nderkombetar, humbesi i madh është procesi i Shqipërise. Humbesit e medhenj jane shqiptaret.

Cili është pergjegjesi kryesor, sipas jush, në këtë deshtim të radhes në arritjen e standardeve evropiane të mbajtjes se një procesi zgjedhor?

Eduart Selami: Çdo njeri në politike ka në njëfare mase pergjegjësite e tij dhe gjithkush e shikon reflektimin e tij, por në një shoqeri të hapur demokratike, pergjegjësia është e dyanshme. Qeveria është ajo që është pergjegjese drejtperdrejte. Por, mos harrojme që komuniteti nderkombetar i vlereson që të dyja palet dhe une bashkohem, kane pergjegjësite e tyre dhe nuk mundesh dot të tregohesh i papërgjegjshem, thjesht se mendon se pergjegjësia do t’i akumulohet dikujt tjeter.

Fakti që ne pyesim për analizën e rezultateve të 18 shkurtit, të dyja palet mungojne ta bejne këtë analize të plote të rezultatit dhe ta lexoje atë ashtu siç duhet. Kembëngulja e opinionit është, perse PD arriti këtë rezultat?

Eduard Selami: Po, ky është një problem, siç the, që PD nuk ka reflektuar dhe nuk do të bëjë analizë. Ky është një problem. PD gjithmonë ka bërë analiza, pavarësisht nëse mund të jesh dakord ose të jesh dakord me rezultatin e këtyre zgjedhjeve, ato gjithmonë kanë bërë dhe do të bëjnë analiza. Sepse, mos të harrojmë, që është forca kryesore politike, duke mos qenë e përsosur dhe për një korrektësi, unë nuk jam përjashtuar nga PD.

Zoti Selami, me beri pershtypje komenti juaj, që zerat se fillimi i ri dhe vazhdimi i avazit të vjeter, sa vijne dhe po forcohen. Mund të na sqaroni se çdo të thote kjo?

Eduart Selami: Pikerisht kritikat që zoti Berisha nuk ndryshon, pra që PD nuk ndryshon, për atë gjithe skepticizmi dhe mosbesim që vjen nga pozita, e cila duhet kuptuar që është një lojë politike që behet në çdo vend. Por, kjo fatkeqesisht behet me ashper dhe merr ngjyra me të forta në Shqiperi dhe mendoj që jane zera që jane pak të ngutur dhe që duhet lene njëfare kohe, duhet krijuar një fryme e qete, ku demokracia dhe liria të ecin dhe perparojne. Fatkeqesisht, kjo qetesi mungon në Shqiperi. Ka forca dhe individe të caktuar që nuk duan që kjo qetesi të jete sepse kur ka qetesi, ateherë duhet të konkurrosh me alternativë, të konkurrosh me ide, të konkurrosh me forcimin e institucioneve, të mbash premtime dhe jo thjesht të hidhen fjale në ere e të mbingarkohet opinioni me premtime të mbajtura dhe të pambajtura. Nga vizita e ime e fundit, që kisha 10-vjet pa shkuar, jane po ato probleme dhe nuk është se ka qene vetëm PD në pushtet.

Ne momentin që ju keni ardhur, ka qene nentori 2006. Ju gjetët Shqiperine të pandryshuar në problematiken e saj, gjetet një politike konfliktuale, gjetet institucionet në konflikt në perballje me njeri-tjetrin, qeveria me Presidentin, qeveria me Prokurorin e Pergjithshem, konflikte te hapura persa i perket hierarkise në strukturat e drejtesise. Pra, në njëfare menyre mos kane të drejte skeptiket, kur thane që në Shqiperi nuk kane mundësi të ndryshojne partite, pasi gjendja mbetet po ajo? Pra, problemi është tek idete apo tek individet?

Eduart Selami: Pyetje shume e drejte. Siç e thashe nga ana tjeter pashe edhe gjera pozitive. Pashe iniciativa private, qytetaret shqiptarë, shoqeria shqiptare, shtypi është emancipuar dhe është perpara. Për mendimin tim personal, duhet që klasa politike t’i afrohet kesaj madje, t’i paraprijë dhe jo të mbahet peng në atë konflikt, ku me të drejte një pjese e njerezve mendojne që nuk ka rendesi se kush e bën rokaden. Janë po ato njerez, jane po ato probleme, me ndryshime shume të vogla, që po prodhojne po ato rezultate në këtë drejtim. Persa i perket institucioneve, unë e kam thene edhe perpara në zgjedhjet e 2005, që ato janë të brishta, kështu që lufta midis institucioneve, është e dobishme dhe shenjë shëndeti në një shoqëri demokratike. Ajo çka them unë, se është për t’u shqetësuar, është perpjekja e PD për t’i minimizuar dhe për t’i mare frymen institucioneve të caktuara. Ky është një proces që duhet ecur dhe ky vjen mirë me një bashkëpunim të dy forcave politike.

http://www.shekulli.com.al/news/49/ARTICLE/6008/2007-03-09.html